.::Kalansay sa Baul ni Heneroso Bistokya::.

Nang magsabong si Heneroso at UtakGago

2006-08-18T20:18:00.000+08:00

Napakasama ng pakiramdam ko ngayun, unang-una kagagaling ko lang kahapon sa aking PE, swimming... naka "8 lapse" din ako kaya sobrang pagod na, subrang itim pa, hindi naman kasi "covered" ang pool, mas masarap daw kasi pag ninanamnam ang init ng araw. Kaya masakit ang kasukasuan ko, at balat ko at nakasinghot pa ako ng tubig kaya masakit ang ilong ko hanggang ngayun, na para bang lalala pa patungong "tonsilitis".

Ngayun naman, masakit ang ipin ko, hindi ko alam kung bakit, pero talagang masakit. May tumutubo ata saakin na pangmatanda lamang, ang "wisdom tooth" Sobrang sakit nito, pero para bang nakakakuha ako ng "pleasure" sa sakit, ang hindi ko lang gusto, ay hindi ako makatulog tuwing gabi. Kaya ngayun habang sinusulat ko ito, nararamdaman ko ang tibok ng aking lalauman, sa sobrang sakit.

Ayus lang iyan, may kakaiba kasi akong karanasan kanina, naisip ko tuloy na napaka liit talaga ng mundo. Kanina habang ako'y naglalakad sa UST, may nakita ako, si UTAKGAGO. Uu, nakita ko siya, nagkatinginan kami, at sinugod niya ako, nilabas niya ang kanyang samurai, at naghamon ng laban, kasama ang kanyang mga "subordinates". Nilabas ko naman ang aking samurai na ginawa pa sa Okinawa, Japan. Grabe ang labanan namin, mala strit payter, at teken at ang venue, sa tapat ng UST Health Service. Nag espadahan kami, matinik na kalaban si Utakgago, may nalalaman pang mga kung ano anong ispesyal teknik. Aba ngayun ko lang napansin na makinis pala itong si Utakgago, nakasuot pa nga siya ng "asul" na polo. Tuloy pa rin ang aming labanan. Tumalsik ang aking Samurai at doon ako'y nakorner sa may bandang "Main Bldg". Lumuhod ako sa harap niya, at tinutok niya ang kanyang Samurai sa aking leeg, pero naging mapaglaro ang tadhana dahil nakapulot ako ng "Red Brick" sa sahig at inihampas ko ito sa kanyang ulo. Ayun, nahimatay siya. Itinali ko siya at itinapon sa malalim na baha ng UST sa may Dapitan...

...Ahihihi, haay, gumana nanaman ang aking imahinasyon. Ganito kasi ang totoong nangyari, kagagaling ko lamang nuon sa "McDonalds" dahil kumain ako. Dumaan ako sa UST health service dahil yun ang pinakamalapit sa opisina ng aking "org". Habang ako'y naglalakad siyempre dapat kahit papano tinitingnan mo ang nasa paligid mo, at doon, sa may kanto ng "UST mall". Una tiningnan ko siya, nakilala ko na agad, ang balak ko kasi, aangasan ko siya, pilit kong pinipigil ang aking ngiti. Hindi ko manlang siya pinansin kahit na alam ko na siya iyon. Umalis na tuloy ako. At iyan ang karanasan ko ngayung araw.

Hennie bee is a wanabee

2006-08-17T22:04:00.000+08:00

Wala na bang pagbabago tong araw na ito? Lage na lang busy sa iskwela, pero buti na lang naka singit ako dito at makakasulat. Hinde ako nakapagblog kahapon dahil pinagawa ko pa ang aking baul at may mga nakatakas pala dito, baka kung ano ang sabihin nila tungkol sa akin. ahihi nagagalet na si ENDAY... magsibalik na daw kayong lahat!

Siguro naman ay alam ninyo na idol ko si Cofibean. Gustong gusto kong basahin ang blog nya. Napansin ko na mayroong nakomento sa blog niya tungkol sa akin. Biruin mo may nagkumento sa akin dun... kaya kung sino ka man ay magpakilala ka sa akin! Nakareceive na rin ako ng masamang komento katulad ni Rwanda. Sabe nya OA daw ako? ahihihi Over Active? saan? ahihi... uu, ako'y isang wanabee...

Lahat tayo, ipinanganak na may pangarap, lahat tayo gusto may marating sa buhay, kaya lahat tayo ay wannabee. Hindi naman ako nagpapaka OA, sa pag post, ganito lang talaga ako mag-isip. Hindi ko naman sinabi na isa itong "Comedy Blog" na pilit kayo pinapatawa, ewan ko ba, siguro nakakatawa sa iba, sa iba hindi, pero talagang minsan gegu ako magsulat. Minsan hindi ako nagpapatawa pero tumatawa ang mga tao... and vise versa. At wala din ako "minions" na ikinakalat para maglagay ng links ko sa kung saan saan... pero pinasasalamatan ko sila sa suporta, ika nga nila "Bad publicity is still a publicity" kaya ayus lang iyan. Sa susunod, kapag tumungtong na ako ng 18 yirs old, maglalagay na ako ng madaming madaming ads at pop ups para magkaroon na ako ng kita dito sa blog ko... pero hindi pa ako sigurado duon, naguguluhan kasi ako sa google ads at rating system nila eh... Pagod talaga ako ngayun, isiningit ko lang ito para man lang umurong kahit papaano... salamat nga pala sa tumulong... basta alam mo na kung sino ka...

ATAKAL!!

2006-08-15T22:14:00.000+08:00

Haay, ordinaryo nanaman ang araw na ito sa aking mahal na paaralan, absent nga pala ang dalawa sa aking propesor kaya masaya kahit papano... ngayun ko lang napag-alaman na mayroon pa lang nagbebenta ng Shawarma sa may "UST MALL"... haay, paborito ko talaga ang Shawarma, kahit nakakabaho ito ng hininga. . . ATAKAL... Amoy TAe ng KALabaw...

Natutuwa naman ako sa masugid na reaksyon ninyo sa aking nakaraang entri, sori nga pala sa mga nalait ko duon, lalo na sila Rob, Ron, at Jhed... Sorry talaga, sana lang ay wag ninyo ako tambangan sa may labas ng UST... ako'y natatakot na. Anyhoo, alam ninyo ba na nagkaroon ako ng "achievement" dahil akalain ninyo na sa karamirami ng nagkokomento sa blog ni Cofibean, ako ang nauna! talaga naman! Nagulat nga ako kanina, dahil sabi ni Icarus kanina na may nagadvertise daw saakin sa kanyang "comments page"... kung sino ka man, maraming salamat... sana makilala kita sa personal at susuklian kita ng napakasarap na gantimpala ng isang kolboy na ipinapangako ko na hindi mo malilimutan sa habang buhay.

Naasar ako sa aking template ngayun, talagang ampangit, umuusog... ano na ba ang gagawin ko dito, napakabusy ko kasi para gumawa ng bago, eto nga at isingit ko nalang ang pagsulat nito. Pero, ipinapangako ko, na talagang gagalingan ko na ang paggawa sa susunod na template, haay. "Promises are meant to be broken...", ay shet "Rules" pala yun... tsk tsk tsk, iba na tong utak ko, pagod lang talaga ako, at sobrang "cost cutting"... ginagawa ko na ang lahat, para maka-ipon ako, ewan ko ba... wala naman ako paglalaanan ng pera pero, gusto ko pa din mag-ipon. Nagpapataba pa ako, kaya mas magastos, kaya nga para makatipid, inangkin ko na ang trono bilang "Buraot King"... Minsan mahirap umiwas sa tukso ng pagkain... lalo na yung masasarap, alam niyo ba na iyon ang kahinaan ko. Kahit na gano ako kagalit sa isang tao, basta't inalayan niya ako ng pagkain, aba! "goodshot" ka na saakin, pero iba na ang usapan kapag nilagyan ninyo ito ng pampatulog at dinala ako sa isang motel para butasin at halayin.

Inaantok a ako, para bang sumasara na mag-isa mata ko, tapos pagkasara ko, anlamig sa mata. Ibig sabihin kulang na talaga ako sa tulog, ewan ko ba, gusto ko matulog ng matulog!!! Kahit na masarap magpuyat, mas masarap naman matulog buong araw... Sobrang dami nga nakasulat sa aking "Planner" , may mga "service" pa sa isang orphanage sa Bulacan, tapos bibisita pa sa Bilibid, para bisitahin ang mga preso duon, at pupunta pa sa "Happy toothpaste factory" para malaman kung bakit malapot ang toothpaste... atbp... haay. Pero siyempre lahat mangyayari sa aking "future avtivities" isusu;at ko ito sa aking blog, subukan ko ito iupdate araw-araw... osige hanggang dito nalamang, maaga pa ako bukas.

------------------

p.s. Natutuwa naman ako kay Ron, dahil nafeature ang isa sa mga kalansay ko sa blog niya, salamat ng marami, napatawa mo ako sa iyong entry tungkol kay Juan na nakipagtanan sa kapatid ni Enday... Si Enday nga pala ay galit na galit... lagot ka... pati ang ibang residente ng baul nagagalit na, siguro sa susunod makakakilala kayo ng isa....

Da buzz!

2006-08-14T20:28:00.000+08:00

Kung inyong mapapansin, meron sa archive na INC post, nakakaasar kasi dahil kagabi habang ako'y nagsusulat, biglang sumingit ang ate ko. Alam naman ninyo na kung ikukumpara ang "Hierarchy" sa bahay, sa taxonomy ng mga hayop sa Aprika, ang mga ate ko Leon, Leopard, at Tigre samanthalang ako, isang mumunting "Giraffe".

Ngayon ko na lang siguro ihahayag ang aking mga kamag-anak, ang pamilya BISTOKYA. Anim kami sa Pamilya, apat kaming magkakapatid, tatlong babae, at ako siyempre, ang nag-iisa. Bunso ako, kaya ako ang laging binibeybi. Siguro, sa likod ng inyong isipan sasabihin ninyo ito, "HALA SI HENEROSO, TATLONG BABAE MGA KAPATID, BUTI HINDI KA NAGING ANO??" ... naging ano?? "effeminate" ... hindi naman, sigurado naman ako sa aking pagkatao.

Anyhoo, ngayun naka-upo nanaman ako sa aking trono, at wala na munang makakapagpaalis saakin dito dahil nagtetelebabad siya ngayun, ang isa naman ay nanunuod ng "My girl" ...at ang isa... wala pa hindi pa umuuwi galing sa trabaho. Naaasar ako dahil kanina, nakalimutan ko nanaman magdala ng payong, madami pa naman ako nilakad, haay basang sisiw nanaman, pero ayus lamang dahil uminom naman ako ng maraming "Vit. C"

Haay,... wala talaga ako magawa, naisip ko lang awt op da blu ang isang ideya, parang "showbiz" ang blogging world no? Andaming tsismis na kumakalat. Habang sinusulat ko nga ito, may nakachat ako na may alam tungkol saakin... na wala naman ako pinagsasabihan, talagang may pak-pak ang balita, pero kapag amerikano ang nagsabi niyon... mey pekpek eng belita.... walang halong bastos, wholesome tayo. Balik tayo sa ating talakayan. Ang blog-o-sphere ay parang showbizz... sa aking links, makakakita tayo ng mga malashowbizz personalities, pwede kamuka nila, kaugali, katulad ng istorya ng buhay, at kung ano ano pa...

(Hindi ko lahat sinama dito, yung mga kilala at at ala kong hindi magagalit lamang....)

Kuazee = Rico ng PBB : kung hindi ninyo siya kilala, siya ung DJ na walang ginawa kundi sumali sa kung ano anong reality show... naisip ko si Kuwazee sa kanya dahil maganda ang kanyang boses.

Jinjiruks = Rainier Castillo: Dahil katulad ni Rainier, pasulpot sulpot din siya minsan... katulad ng mga shows ni Rainier...

Mai = Naura Aunor: Siya ay nirerespeto dahil siya ay matagal na sa industrya...Ate Guy... Ate Mai... atsaka meron na din siyang PIP.

Jod = Erick Santos: Kamuka niya kasi si Erick Santos sa piktyur nya sa kanyang blog.

Donya Quixote = Ung comercial model ng nescafe: pareho sila mahilig sa Kape.

Beverly = KC Concepcion: Wala lang... kasing ganda... nakanang!! ikee

Cars = Julia Clarete: Aywan ko ba kung bakit...

Rina = Antonette Taus: Dahil pareho sila nasa ibang bansa

Talksmart= Roderick Paulate : Naalala ko kasi ung Pera o bayong dati... sobrang sikat nun, tapos ung Poll niya dinudumog din... ahihihi pero un lang ang dahilan ah... wala nang iba.

Ron = Yachang: Dahil sa title ng kanyang blog... atsaka pareho sila singkit... although yachang is jap and kiro is half chinese... basta...

Jhed = Boy Abunda: Mahilig mag kritik at magtanong tanong sa chat!

Rob = Jobert Sucaldito: Ang side kick ni Boy Abunda... wah joke lang po... talaga

Juice = Kitchie : Dahil naggigitara siya

Icarus = Anjo Yllana: Dahil andami niya kwento sa lovelife

Jigs = Johnny Delgado: Award winning actor, na bigatin

Kevin = Jiro Mano: Ang wonder kid... naalala ko tuloy ang manay manay po... pero walang konek un kay Moses.

Bulitas = Manny Pacquiao: Nako kailangan ko na magtago dahil baka masapok ako.

Edgar = Makisig: Yung gaganap na super Inggo... muka kasing superhero si Edgar, antalino sobra...

Heneroso Bistokya = Heneroso Bistokya: Malapit na... sandali nalang... wahahha

Yan na muna ang 1st batch... maghintay para sa 2nd batch ng Showbiz Blog! haaay... sigurado... ako'y masasaksak diyan sa kanto ng isa sa kanila, paalala lang po, katuwaan lang... bawal pikon!Gantihan niyo nalang ako sa COMMENTS!! whaahha wahihi

INC

2006-08-13T20:56:00.000+08:00

Linggo nananaman, ambilis na ng araw noh? Ewan ko ba, ambilis na ng pag-ikot ng mundo. Ako'y napapagod na sa pag-ikot nito, pero hindi pwede tumigil. Wala tayong magagawa kundi sumunod sa batas ng mundo. Hindi pa ako pwede matulog, malayo pa ang tatakbuhun ko, malayo pa ang tatakbuhin ko. Habang ako'y nandito naka-upo sa aking trono, ako'y nag-iisip, nagnilaynilay, kung ano ba ang aking gagawin sa harap ng maliwanag na bintana ng katotohan at kasinungalingan. Nilalasap ang bawat ilaw, kulay, at impormasyon na makukuha dito. Oo, ako'y adik na sa interet.

Naalala ko pa, nagsimula ako mag-internet nang ako'y 11... yun ang tanda ko, pero alam ko 9 palang ako mahilig na ako sa kompyuter. Dati, wala pa ako muwang dito, ako ang master nito at sinusunod niya ang bawat utos ko. Ginagamit ng maayos, ng matapat. Nang ako'y tumanda ng kaunti, iba na... na ang habol ko dito, tinatanggal ng internet ang aking uhaw sa kuryosity ng isang "teenager" na katulad ko. Dumating din ang panahon na ito na ang aking "social life" dahil sumulpot na parang kabote ang myspace.com at friendster.com... at diyan umusbong ang aking pagkacamwhore. Natuto ako magpapiktyur para mailagay lang sa friendster, pero ngayun nakakatamad na ang friendster, korny na kasi eh, andami pinipindot... sana magbalik ang gintong panahon ng friendster na naghahanap ka ng artista sa User search, at maloloko ka na sila talaga iyon...

-----

nakakaasar, kasi hindi ko ito natapos kagabi... sumingit kasi ang ate ko... grrrr... wala na tinamad na ako tapusin dahil nawala na ang aking momentum...

Syo ang pulutan, sayo ang inuman! Hapihapihapi bertdey!

2006-08-12T23:22:00.000+08:00

Grabe talaga ang araw na ito, ansarap ng buhay kapag walang ginagawa. Kain, tulog, kain, tulog, ayan ang "lifestyle" ko ngayun. Nawiwili nga ako sa pagkain ng isang uri ng "crackers"... yung, Blueskies na onion flavor. Ewan ko ba, simula nang nakakain ako ng isa, hindi ko na mapigilan kumain pa uli ng isa pa. Wala nanaman ako maisip na gawin, pero alam niyo ba, kaarawan ngayun ng isa sa mga "links" ko sa aking blog. Siguro naman ay kilala niyo siya kaya ayus na hindi ko nalang sabihin. Niregaluhan ko nga siya eh, pero wag niyo na itanong ang regalo ko, pero siguro nilagay niya lang iyon sa "recycle bin"

Napakasaya talaga kapag bertdey mo. Naalala ko tuloy ang mga nakaraang kaarawan ko, akalain mo na 17 beses palamang ako nagdidiriwang ng kaarawan. Masarap talaga, pag kaarawan, dahil ikaw ang bosing. Walang palag ang mga nasa paligid mo. Minsan nga pumasok ako sa aming paaralan na hindi kumpleto ang uniporme, walang ID, may kulay ang medyas, at kung ano ano pang kagaguhan, dahil nga kaarawan ko, gusto ko ako ang ispesyal. Late din ako ng araw na iyon... hindi naman ako pinarusahan ng mabigat. Medyo malungkot ako kapag kaarawan ko dahil kasabay ito ng araw ng mga puso, pero ayus din naman dahil hindi ako nababakante ng "Date" sa araw na iyon. Lagi ko kasama ang tropa at pamilya ko kapag kaarawan ko, sa araw ng mga puso. Pero matagal pa naman ang kaarawan ko eh, haay...

----------------

Natutuwa nga pala ako ngayun sa bagong palabas ng ABS, na "Dream Academy" wala lang, kakornyhan nanaman. May kakilala nga pala ako na nakapasok kanina, nag-aral siya dati sa aming mumunting paaralan ng MCS. Kabatch ng ate ko, hearthrob yun dati eh, habulin ng mga babae, aba akalain mo na bigatin na siya ngayun. Nakakatawa talaga kapag makakakita ka ng kakilala mo sa TV, kung ako ang tatanungin, ayaw ko lumabas sa mga ganyang palabas. Ayaw ko sumikat sa pamamagitan ng TV mas gusto ko pinag-uusapan ka ng patalikod. Yun bang kilala, pero hindi sikat. BASTA.

Tama na ang tungkol sa ganyan, kanina nga pala may nagkumento na "boring" na ng aking template. Ako din naboboringan na dito, pero hindi ko maayos dahil madami akong ginagawa. Iniisip ko din mag"Podcast" pero offline si "Kuazee" kaya hindi ko siya matanong ng mga impormasyon tungkol dito. Gusto ko kasi masmaintindihan ng ating mambabasa ang aking blog, kaya binabalak ko ito lagyan ng "Voice over" mas maiintindihan niyo siguro ang aking mga punto. Siguro lalagyan ko din ito ng na sasign language sa gilid, un bang katulad ng sa palabas na "Kapwa ko, mahal ko" kaya nga nag hahanap ako ng talent para dito, isend niyo lang ang resume ninyo. Pinaaalalahanan ko din ang mga nag send ng resume para maging kolboy sa aking "Callboy Ageny" tatawagan nalang kayo ng aking sexytary... si Enday ah! maghintay lang kayo sa tawag niyo.

wahihihihi la na talaga ako magawa sa buhay...

Backstab!

2006-08-11T20:54:00.000+08:00

Natapos na ang lahat, makakapagblog na ulit ako ng maayos dahil tapos na ang "preliminary exam" para sa ngayung "semester". Ayus lang naman, madami sana ako balak na ipost kagahapon pero hindi ko ito nagawa dahil marami ako inasikaso sa aking mahal na org at nag-aral nga ako sa Pilosopiya at Sosyolohiya. Naaasar ako sa sarili ko dahil hindi ko manlamang nabuksan ang aking PC kagabi. Pero ayus lang, dahil "hierarchy" pa rin saakin ang pag-aaral. Namiss ko na tuloy ang internet, ika nga sa ingles, "it's better than sex..."

Madami talaga ako gusto ikwento, pero sa sobrang dami, bumabara ito sa aking utak at ayaw lumabas... bumabara kaya talagang wala ako maisip na maikwento, haay. Kanina nga pala, napanuod ko na ang pelikulang "Click" ni Adam Sandler, maganda ito, sulit naman sa pagbayad sa sine. Hindi ko na ito ikekwento o magkikritik mala Enday, dahil sobrang ganda talaga, nakakatawa pero may kirot sa puso, alam mo yun? Basta panuorin ninyo nalamang. Grabe, kailangan ko na talagang makapagtipid ngayun, sobrang hindi ko na madebaydebay ang aking ekspenses, mas malala pa nga dahil ito ay nagdodoble doble pa! Hay, andami ko pa ininiintindi ngayun, sa isang salita ako'y "stress"

Stress, nako kailangan natin iwasan yan, lalo na sa ating mga lalaki, kasi alam ninyo ba na kapag istres ang isang lalaki, hindi siya nakakapagproduce ng spermcell... wala sa "quota" ika nga... Kailangan ko na siguro mag istres tabs, pero hindi ko na rin naman kailangan dahil unti-unti na nawawala ang aking mga ininiintindi, pero madami pa din... naalala ko tuloy nung ako'y semila pa lamang, nakipag racing ako nun grabe, ambilis ko pa lumangoy. May nakilala ako nun, pero wala pa kami pangalan sa loob, iba kasi ang tawagan dun... by number, ako si 4366622, siya naman si 779223... ganito ang aming pag-uusap habang nag-uunahan sa finish line:

4366622: Elo!

7779223: Hi.

4366622: Musta na?

7779223: Ayos lang!!! ikaw?

4366622: Eto....

7779223: Anong Eto??

4366622: Anyhoo...musta ka naman?

7779223: Kakasabi ko lang ah?

4366622: Ahh.. ganun ba.. ahihihi

7779223: Kulit mo!

4366622: Ui! Artista oh!!! Sa likod natin!

7779223: San?

4366622: Ulol! naunahan na kita! babay!

7779223: Grrrr!!!

...at yan ang istorya kung bakit ako nandito ngayun. Nanalo ako dahil ako'y mandaraya. Back biting, at pagbackstabbing, pansit eating mader happer... yan ang batas para maging "successful". Oo, kahit na sabihin ninyo na ito ay hindi "morally upright", pero nangyayari ito sa ating lipunan. Pansin ko lang tuwing tatanungin ang isang tao kung ano ang ayaw nila sa isang tao, ang sasabihin nila, "Backstabber", mandaraya , mga epal, o plastik. Pero hindi ninyo alam, nagagawa din natin ito, "subconscious" pa minsan. Pero wala lang iyan, napansin ko lang... ahihihihi, wala na kasi ako maisulat. at inaantok na din ako.

Sturbuck, pare... in your face Cofibean!

2006-08-09T20:29:00.000+08:00

Grabe, sa subrang busy ko, hindi ko manlamang naasikaso ang aking blog. Masyado kasi "hectic" ang pag-aaral para sa prelims, mga "personal tasks", "org", at kung anu-ano pa. Ewan ko ba, gusto ko palagi "updated" ang aking "blog", gusto ko, kung kakayanin, araw-araw, ito nalang kasi ang oras para makapag "reflect" sa aking buhay, kahit papaano, ang pagboblog ay nakakatulong saakin para isipin ang aking sarili.

Maaga ako umuwi ngayun dahil marami pa ako aaralin sa aritkmitik at literatura, akalain mo, pinagsabay ang dalawang magka-ibang asignatura, para bagang "oxymoronic"... diba nga sabi nila, kapag magaling ka sa pagsolve mahina ka sa pagmemorya, o "vise versa"... uu, naapektuhan ako dito, kakaiba kasi ako mag-aaral, kaya nahihirapan ako mag papalipalit ng "techniques" may mga lihim na teknik kasi akong ginagawa kapag mag kakabisado... meron din sa pag-aaral ng aritmitik. Hindi ko sinasabi na maganda ang teknik na ito, pero dito na ako nasanay...

Gusto ko talaga maging "successful" balang araw... gusto ko yumaman, yung bang sarili kong pera, na hindi galing sa magulang, o sa ibang tao... Uu nga at hindi nabibili ang kaligayahan, pero isa rin ang pera sa mga salik para maging masaya. Oo, sa panahon ngayun, "money makes the world go round"... Siguro kapag ako'y naging "Glitterati from Makati" ika nga ni Cofibean, iibahin ko na ang aking blog... gagawin ko itong sturbuck.blogspot.com, ito ang sample ng isang entry mula kay Sturbuck:

Uber pagod talaga me lately pare, because of the uber dami of the works i have to attend to. Pampasira pa ng aura the uber dami bobo orcs around the school noh? I mean, its the Royal, Pontifical (and take note) Smoke free, University noh? Why can't they make palayas ba the squatter looking basuras and crapolas along Dapitan diba? I think, I saw pa nga one taong grasa with syphilis pa on her lips, I was like uber tayo balahibo when I saw that pulubi. I gave her 1000 nga eh, to buy herself some hollow blocks and rope to make pulupot to her neck and tapon it to the ilog. I really want to make poverty history noh, it's my calling pare.

To all of you native orcs who made sabi na I'm making gaya to Cofibean, in your face pare. I mean, our writing techniques are like different kaya, Cofibean is like so gay noh, with all pa his poser entries noh! I will make paalala to you na my name is STURBUCK, remember it noh! Kasi someday I will be ruling over the Philippines noh, with matching kopita na hawak like those telenovelas our uber sipsip katulongs are watching.

...pinagpawisan ako dito ah, baka magalit sa akin ang aking Idol na si Cofibean. ahihihi, pero kung mabasa man niya ito, "at least" alam niya na nageexist si Sturbuck, isa sa mga kalansay sa Baul ni Heneroso, kasama sila Enday, atbp na inyong makikilala sa lalong madaling panahon...

"What will the managers do??"

2006-08-07T22:35:00.000+08:00

Busy nanaman ako ngayung araw, masyado kasi ako nawiwili sa pagtulog at pagpapalaki ng puwit, at tiyan. Mayroon nga akong "predicament" ngayon, alam naman natin na "Economically Challenged" ang ating bansa, kaya nagtitipid ako, para sa aking kinabukasan. Pero paano ako makakapagtipid kung nagpapataba ako? Ang gastos subra! Kain kasi ako ng kain buong araw, tataba nga ako pero papayat naman ang tampipi ko... Tampipi nga pala ang lalagyan ko ng pera ngayun, wala lang... maganda kasi eh, simple lang, ayaw ko kasi ng wallet na sobrang laki. Ang mahal na din ng pamasahe ngayun, isama mo pa ang gasolina... Haay, kasi naman may digmaan pa sa Libanun at Esrael, ika nga ni Enday. Aba'y akalain mo na maraming nagkagusto kay Enday sa una niyang "debut" bilang "blogger". Wala lang, hayaan na muna natin siya maglaba ng aking brep. Naisip ko ngayun, sa subrang "cost-cutting" ko, tataba pa kaya ako? Naisip ko din ang mga "glitterati" sa Pilipinas, ano kaya ang pakiramdam ng maging "Rich and Famous". Gusto ko yumaman katulad nila Cofibean at Bryanboy, pero siyempre "minus the fagness".

Yayaman kaya ako sa pagkokolboy diyan sa Philcoa? O kaya naman sa pag masahe ng mayamang vekler? Mapagkitaan ko kaya itong blog ko? Magtayo kaya ako ng Callboy Agency? Aba, Legal Management ata ang kors ko, may alam din ako sa pagmamanage ng business kahit papano, eto nga ang aking SWOT para sa balak kong Callboy Agency:

Strenghts

SKILL - Aba, magaling ako sa kahit na anong bagay, meron din kaming mga seminars kung paano maging isang Huwarang Callboy.
Will Power
Trust - dalawang uri ang nito, siyempre trust sa sarili, at trust na "tool" laban sa kung ano anong sakit.

Weakness

No Job (No Money)
More Time Less Money
Seasonal (Tag-libog, tag-lamig, etc...)

Opportunity

Monopolized
Can Expand Different Variety
Experience, Knowledge, Friends.

Threats

Equipments are expensive
Surface of competitors
Customers will do it by themselves
Stress
Lower price
Seasoned earnings
limited customers

Ayan na ang aking "SWOT" sa aking Callboy Agency... Siguro dahil nga naanalyse ko na ang SWOT, mabilis na ito lalago. Kailangan ko na iapply ang aking "One Minute Manager" skills... pero hindi ko ito sasabihin baka mademanda ako for "Copyright infringement." ng patnugot ng libro. Nakanang! Hindi lang Manager, Lawyer din!... ayan ang Legma..

Ano? bilis, apply now! or rather, Hire us!!!

Enday is the new Jisika Sapra

2006-08-06T13:15:00.000+08:00

Sandali lang ang post na ito dahil kasalukuyan akong nagrereview para sa aming Prelims ngayung linggo, nagpahinga lang ako at nakisingit sa aking ate sa kanyang panuod ng "My girl" sa "Youtube". Medyo busy ako kaya si Enday nalang ang magsusulat ng aking blog.

Hay naku ser, mahirap man gid magsolat ng vlog ba. Mamatay aku sa nirbyus magpendot sa kebord ba. Natatakot ako pumendot dahel baka somabog ba, pomotok ba, mamotok gid sweldu ko kay ser Hinirosu noh. Kaya maengat ako magsolat ng intry ba. Ano kaya maesolat ko sa vlog na itu! Naku ah! Masindihan ang pwit ku dong, mamatay aku sa nirbyus.

Ekwentu ku nalang ang karanasan ko dong... sa bohay ba, mga adbentors ko... adbentors ba! Hende niyo alam yun? Adbentors? Hay naku! Mapatay ku kayo mga dong/day. Sempleng engles nde pa magets ba. Naku, maheherapan tayu nyan, Stret Englesh man gid ako magsolat at magprunouns ba! talu pa sila jasmen treayas sa pag engles gid. Nako kamoka ku pa naman gid Jasmen Treayas noh. Lalu na pagnagkakanta kanta aku sa banyu ng "INsiprabol" ba, naku pag naketa ko se Jasmen Treayas, mahematay ako sa towa dong. Pansit Eating Mader haper! mayakap ko si Jasmen Treayas. Sabi ko sainyu, magkamoka kami gid, pariho kame mokang Halayan ba. Halayan? hende ninyo malaman ang Halayan gid? Naku ah! Ang hena ng Aykyu nimu. Halayan yon mga tau sa ebang bansa ba, yung nagholahola hop, yong may bolaklak sa tinga ba. Iwan ko, nakarinig ako ata Hawayaan ata iyon gid, naku naleleto na ako dong. Ang hena kasi ng usapan nila Ser Hinirusu sa kwartu, hende ako makakoha ng cheka, checka... manga tsismis ba.

Naku minsan nareneg ko si Ser Hiniruso, umuungol sa kwartu niya, aywan ku dun kay ser Heneruso, lagi kiinakaosap ang kompyuter, lagi pa nanunuod ng kong ano ano sa kompyoter ba, manga babaing malalaswa gid! naku! Mapatay ako ni Ser Hinirosu... MAtagal na aku deto Kela Ser... Lavandira, kosenira, kahit ano gid, nagawa ko na, nelabhan ko pa brep ni Ser Henirusu. Nako!! Tide is Mirakul. mawala ang Mantsa ng kong ano-ano, lagi madomi umowi si Ser. Aywan ko kong ano ba trabahu niya. Kabadu talaga aku Dong, sa mga penagsasabi ku deto, sana hinde maentendehan ni Ser ito, Stret english man gid! Segorado talaga dong. Basta sekrit lang natin tu ah! Tika? Hapon ba si Ser Hinirusu? Naalala ku toloy penapanood ko towing tanghale pagkatapos ng Disi Sytiti, ba, ung Jedurama ba, yung God lak ba... maenlab ako sa estorya nun gid. Naku, tengnan niyu naman matalu ko kayu gumawa ng kretek sa telebisyon ba, aku gayahin niyo sa pagkretik ng shuws ah. Baka somikat pa ako, katolad nila Jisika Sapra. stret english ba. usige hanggang deto nalang, tenawag pa aku ni ser, helutin ko daw siya. Naku ah!

Love Enday.

So, tuwing "Busy" ako, si Enday nalang magsulat ng entry, muka naman nakakaaliw siya diba. Oh hanggang dito nalang, aral pa ako eh...

*Enday wag diyan...*

Anak sa labas.

2006-08-05T10:51:00.000+08:00

Napansin ko na "Alternate" na ang aking pag-post sa "blog" na ito. Kasi naman kakaiba na talaga ang iskedyul ko sa panahong ito, pero "at least" diba, kahit papano nag-uupdate din naman. Madami akong karanasan na dapat ikwento kagabi, kayalang nga sa kasamaang palad, naunahan ako ng aking ate sa kompyuter at nag-internet siya magdamag, kaya ako, bilang nakakabatang kapatid... tiklop agad sa kanya.

Kahapon kasi ng umaga, bumaba ako sa Philcoa dahil nagmamadali na ako at malelate na ako. Sasakay nalang ako ng FX para mas mabilis, kumpara naman sa pagdaan ko pa sa Cubao at mag LRT. Sobrang desperado na ako sa paghahanap ng FX, at pag sinabing desperado, desperado talaga! Ayaw ko naman kasi sumakay sa dyip dahil baka mausukan ako, ayaw ko kasi mausukan... lalo na ng tambutso, o sigarilyo, pansin ko kasi sa uniporme ko kakaiba ang tela, konting dumi lang kapit na agad, eh ayaw ko naman magmukhang dugyot, kaya kailangan maging maingat ako. Haay, balik tayo sa istorya, dahil nga desperado ako, kahit na anong FX nalamang ang aking sinusubukang sakyan, kahit na masikip ayus lang. Meron isang "FX" ang pumara sa harap ko, may nakita akong taga-UST kaya naisip ko na dadaan ito sa UST. May bumabang pasahero, ako naman pumasok sa loob ng "FX"...

... At dito na nagsimula ang aking pighati, ang nasakyan ko palang "FX" ay for "family use only"... Magkakapatid pala ang mga taga-USTe doon, nanay nila ung nasa harap, at tatay nila ang nagdadrive, sabi pa ng isang taga UST... "Oh ano yan?? Anak sa labas?"... talagang hiyang hiya ako.... dali dali akong lumabas, at tumakbo sa malayo... huhu, napagkumpara ko ang itsura ng sasakyan nila sa isang "FX" may pagkakapareho nga pero may pagakakaiba din... talagang nakakahiya ang pangyayaring iyon, natrauma ata ako sa pagsakay ng ep-eks. May dumaan uli na ep-eks na walang laman, sinigurado ko talaga na sertipikadong ep-eks iyon at sumakay. At dahil sa pangyayaring iyon, nalate ako sa klase ng Pilosopiya.

-------

Nagbayad na din ako ng prelims fee ng araw na iyon. Sobrang haba ng pila, nakakapagod, pero ayus lang nagkaroon naman ng "UBE" ang aking mga kaklase ng panahong iyon... UBE meaning, "Ultimate Bonding Experience." ... para sa mga nagbabasa nito, sana magkaroon din tayo ng ube balang araw... hanggang dito nalamang... magaaral pa ako sa Principles of Management.

Tan Tan Tanan

2006-08-03T22:23:00.000+08:00

Akala ko talaga na hindi na ako makakakuha ng prelims dahil wala ako pambayad, naisip ko pa nga humawak sa patalim at mag kolboy nalamang, pero kanina pinagtripan lang pala ako ni Ermats para matuto ako na kailangan maging VIGILANT sa mga bagay lalo na't kolehiyo na ako. Maikli lang itong post na ito dahil nagmamadali ako, marami pa ako aasikasuhin sa eskwela para bukas.

"Thursday" nanaman ngayun, big sabihin masusunog nanaman ako sa init ng araw dahil nga "SWIMMING" ang aking P.E. Masarap magswimming, nakakarelax, pero kanina nangangatog na talaga ako dahil sobrang lamig ng tubig, sabay init ng araw. Kung makikita ninyo ako, muka akong nognog. Lumbalumba. Haay, pero ayus lang, sabi kasi nila na "uso" naman ang maitim ngayun. Kung makikita ninyo ang aking "Tan Line" magugulat kayo, parang "Yin Yang" Nag piktyur-piktyur nga ako kanina eh, at pinikturan ko ito, pero baka naman sabihin ninyo na nagbebenta na talaga ako ng laman, lilinawin ko lang na ito ay "for educational purposes only" ... hindi ko nalang ipopost dahil madami din naman tayong taga subaybay na "underage"

Bakit kaya ganuon, sabi nila maitim daw ang uso ngayun, o nagkakaruon nanaman siguro ng "colonial mentallity" ang ating bansa. Para talaga saakin, mas maganda ang maputi... muka kasi malinis at bata, pero hindi ko naman sinasabing madumi kapag maitim, ganuon lang talaga ang aking nakasanayan. Sa Pilipinas, mas magaganda daw ang mapuputi, isa itong "colonial mentallity" dahil nagsimula ito ng sakupin tayo ng mga Kastila, mapuputi kasi sila. Ngayun naman, uso ang magpatann... tayo namang mga Pinoy, sunod sunod sa uso... isa nanamang "Colonial mentallity" nauuso na kasi ngayun ang mga maiitim na artista lalo na sila "J-lo" at "Beyonce"... pati nga mga kano, gusto din umitim. Ngayun ang tanong ko lang, ano ba talaga ang magandang kulay? Kasi naman eh nalilito na ako, si Coco Channel kasi eh, pinauso pa ang pagpapatann! ayan tuloy... Hindi na nga natin tinatangkilik ang ating kulay... Ang maitim, nagpapaputi, ang maputi, nagpapaitim...

Pinanganak akong mapusyaw ang kulay, kayumanggi. Kapag nalalapatan ako ng "flash" ng kamera, pumuputi ako, pero maitim ako sa personal... Napaka "racist" man ang topic ng kulay, pero sana irespeto natin ang ibinigay ng Panginoon, kaya kayo diyan itapon niyo na ang Likas Papaya na tinataggo ninyo sa aparador niyo, kunwari ka pa! wahihihi Naasar nga pala ako sa komersyal na may tagg na "Kutis Mayaman" ... bakit? Maputi lang ba ang pwedeng yumaman? Buti nalamang at nalugi ang kumpanya ng sabon na iyon, pati nga pangalan ng sabon nila hindi ko na matandaan. Sutla ata iyon... Haay, ang gusto ko lang mangyari ngayun bumalik na ang dati kong kulay...

Toot tot tot tot tot toot tot tot...

2006-08-02T20:13:00.000+08:00

Nakuha ko ang ideya ng aking post sa blog ni Mikmik, tungkol sa Cellphone. Madami nang selpon ang naiimbento ngayun. May kung ano-anong itsura, may manipis, may mataba, may mahaba, may nagvavivbrate, may humahaba, flip top, slide, atbp. Wala naman ako pakialam sa itsura ng selpon eh, basta't nakakatext at nakakatawag, okey na para saakin. Hindi ko naman ng "camera phone" dahil meron naman ako, digicam... wala lang, minsan nga tinanong ko ang aking ermats, ng "Me, bili mo naman ako ng selpon, yung maganda, ung may kamera!" Sagot naman ni ermats ay ganire, "Anubanaman iyan! selpon selpon may selpon ka naman ah! Para san naman yang kamerang may selpon na yan! 'CAM WHORE KANG BATA KA' may digicam naman e, dun mo nalang ibuhos ang pagkapogi mo sa digicam, nagmana ka talaga sa tatay mo!... AT ISA PA SA USTE KA NAG AARAL! MADAMING HOLDAPER DUN! BAKA GUSTO MO MABUTAS!!" ...haay, kaya natatak sa isip ko na hindi ko naman kailangan ng selpon na may kamera.

Kahapon nga pala, nakasabay ko si Mikwho, sa FX, kaklase ko siya sa, pareho kaming 1LM1, masayahing bata si Mikwho, kaya nakakatuwa siya kasama. Sabay kami sumakay sa FX nang hapong iyon dahil malapit lang naman ang bahay namin sa isa't isa. Sumakay kami sa likod ng FX, at doon marami kami natuklasan. Sa likod pala ng FX, pwede ka mag makibasa sa selpon ng may selpon.... madami kami nabasa, yung iba, "quotes" ung iba "jokes" pero mas masaya talaga kapag "personal message" na. Kung ano ano ang nabasa ko, pero hindi ko talaga malilimutan si ARNEL, na katext ng isang babae na estudyante ng UST. Kung matatandaan ko, ito ang sabi ni ARNEL sa kanyang katext:

I love u na! mahal na mahal kta! Love mo din aq, May kanta aq syo, ung kanta ng CUESHE, pro nde ko alam ang title eh, pero kaya ko kantahin syo.

Haaay... wala lang, nakakatuwa naman si Arnel, at ang kanyang gerlprend na nakasakay ko sa FX, sana lamang, hindi nila ito mabasa, baka huntingin ako ni Arnel. Ang korni talaga ng pag-ibig, pati cueshe pinapatulan...

---------------------

Kanina nga pala pinagalitan ako ng aking Ermats dahil ngayun ko lang daw sinabi ang Prelims fee. Isang araw nalang kasi ang "due" non, dapat daw kasi sabihin ko agad, e ngayun ko lang naalala, kasalanan ko talaga. Saan kaya siya kukuha ng pera? Naguiguilty tuloy ako, kung sinabi ko lang agad kahit na tatlong araw bago sa deadline hindi sana siya nahihirapan, haay. Kung mag "CALLBOY" nalang kaya ako? kaya ko kaya yun kitain ng isang gabi lang!? UU NAMAN! CLASS A CALLBOY AKO ATA TOH... wahahahah, haay mahirap talaga magpaaral lalo na't wirdo ang anak mo... Freshmen lang kasi ako, hindi pa ako pamilyar sa mga prelims fee na ganyan, ewan ko ba nasanay kasi ako sa aking HS skool na binibigyan ng notice kung malapit na ang bayaran, dapat talaga CONSTANT VIGILANCE na aking motto ngayun lalo na't kolehiyo na ako, haay. Sa susunod talaga.

Rainy days and mondays, always makes me cry... :-(

2006-07-31T20:42:00.000+08:00

Kaninang umaga, umuulan nanaman ng malakas, maaga palamang sinabihan na ako ng aking Ermats na magdala ng payong pero hindi ko siya sinunod, ewan ko ba kung bakit. Umiral nanaman ang aking pagka "Rebel with a cause". Sabi kasi niya na kapag naulanan ako magkakasipon daw ako, ang sabi ko naman, "It's not the rain, it's the virus" Umiinom naman ako ng Vit. C, at multivitamins. Kaya simula pa nung umulan hindi pa ako nagkakasipon o anumang trankaso. Ewan ko, yun na ang paniniwala ko, pero talagang tama palagi si Ermats, hindi nga ako nagkasipon o lagnat, mukha naman akong basang sisiw kanina. Nasira ang preparasyon at arkitektura ng aking buhok na pinaghirapan ko ayusin ng 15 min... Haay, sa susunod talaga magdadala na ako ng payong.

Wala nanaman nangyayari sa skool ngayun, absent ang propesora sa CWG, at nagalit saamin ang propesora sa ENG101, mabuti naman kahit papaano, umalis siya ng maaga. Late nanaman ang propesora sa Lit, pero ayus lang, nakuha ko na nga pala ang "college shirt" ko... ayus lang talaga ang "design" ang ayaw ko lang ay ang kulay, itim... magmumuka kaming papuntang "rock concert" mabuti sana kung may puti, o blue, basta't wag lang itim... pero wala na ako magagawa, itim na ang nanalo, at kailangan isuot kung hindi OP ako bukas para sa aming GA day.

Pwede ako magpuyat ngayun, dahil hindi naman ako maaga bukas, kaya sana marami mag pa mag online, akalain ninyong 9 ym windows, at 5 tabbed sites ang pinagsasabay sabay ko ngayun, kaya ganito ang pagsulat ko ngayun ng blog paiba-iba ng "topic". Habang tinitingnan ko ang blog ng ibang tao, ikinumpara ko yung kanila saakin, parang bulok ang blog ko kumpara sa kanila, kaya ako... "insecure" nanaman. Kaya nagpaplano ako ng bago para sa aking mumunting na blog... pero paunti unti lang ang pag babago, sabi kasi sa isang "test" orange dapat ang kulay ng aking blog, swerte din ito para saakin.

Habang sinusulat ko ito, nakakachat ko nga pala si Rina, tungkol sa mga lovelife, haay, ansarap talaga makipagkwentuhan ng lovelife kapag umuulan, bakit nga kaya? Ako'y may amats sa pag "reminisce" sa mga nakaraan at hinaharap, ang mga dilema ng pag-ibig, nga naman. Kung matatandaan ninyo, ang una kong post, sinabi ko na ipinanganak ako sa araw ng mga puso, pero hindi ibig sabihin na ako'y "successful" sa larangan ng pag-ibig. Hanggang ngayun, hindi ko pa rin siya nakikita... haaay, ewan ko lang, baka nakita ko na o naka-usap pero hindi ko lang pinansin. Ewan ko ba, marami ang nagsasabi na "manhid" daw ako, hindi nila alam ako'y nagmamanhidmanhidan lamang dahil ayaw ko masaktan... GRRR eto nanaman ang ka "MUSHYHAN" ko! Ayaw ko na ipagpatuloy, kung gusto ninyo malaman ang kwento ng buhay ko sa YM nalang para mas "intimate" tayo, basta't wag mo lang ako sabihan ng "lower, lower"

Remote Control

2006-07-30T20:09:00.000+08:00

Friend: Haay, gwapo ka sana payat mo lang.

Heneroso: Hayaan mo, magpapataba ako para sayo.

Friend: Dapat lang noh!

Heneroso: ewan ko ba, nde ako tumataba...

Friend: Gusto mo sayo nalang taba ko??

Heneroso: err, no... madumi ka eh.

Friend: mas malinis pa ako sa yo gegu!

Haaay, isinusumpa ko, sa aking katawan, ako'y tataba! bigyan ninyo ako ng isang buwan. Ngayun seryoso na ako! kailangan ko tumaba! Pag hindi ito nagawa, sa loob ng isang buwan, titigil lahat ang tibok ng puso ng lahat ng may account ng blogger. Ayan ang aking sumpa! Bwahaha! Lahat kayo mamamatay! ahihi... haay kakornyhan ko talaga oo.... WALA nanaman ako magawa sa buhay.

Linggo nanaman, at wala ako magawa kundi kumain at matulog, ewan ko ba wala akong mga "adventures" ngayung araw, pero natulog lang ako, at hindi ko matandaan ang aking panaginip. Umalis na nga pala ng tuluyan si Glenda, at ngayun rumaratsada naman ngayun si Henry, haay masarap parin matulog dahil umuulan, kaya't nakahilata lang ako buong araw! Nakakatamad talaga, sana bukas walang pasok. Natapos ko na din ang lahat ng asayment ko para bukas. haay, nakipagchat din ako kung kani-kanino ngayung araw. May Webcam pa! Pero "wholesome" po ako, hindi ko kayang paligayahin ang lahat, sorry, hindi ko kayang magshow!! Isang gabi kasi, may "creepy old man" na nag message sakin, habang ako'y nag wewebcam, nanuod siya at sabi niya, "Lower, lower" ahihihi wala lang... Joke lang un... ahuhuh

Mahirap talaga kapag malakas ang iyong "Sex Appeal" Minsan, bigla nalang yumayakap ang mga tao sayo, para bang may magnet sa buto mo. Ewan ko ba, sumpa na ata ito... hay wala nanaman ako magawa kaya't nakakapag imbento ako ng mga storyang "JOKE"... pero ika nga nila, "Jokes are half meant, ergo, Im half sexy??" ahihi.. ganun ba iyon?

Habang isinusulat ko ito, inis na inis ako sa pinapanuod ng mga tao dito, ung kay Sharon Cuneta, isama mo pa ang baklang si Uma, na co-host niya. "Fan's night" daw ang tema ng kanilang show ngayun, haay... wala lang, naiinis lang ako, sa mga ganyan, parang parepareho lang ang mga ganyang show, pati sa ibang bansa, katulad ng kay Oprah, at Tyra na kahit na maraming may gusto sa kanila, ayaw ko parin ng mga ganyang mga "talkshow" haay... isama mo pa ang "Home boy" at ang walang kamatayang "Sis" na gusto ko nang masunog sa impyerno ang mga sponsor na nagbabayad ng show nila... Ewan ko ba, korny lang talaga siguro ako kaya't ayaw ko ng mga talkshow at mas gusto ko ng "gag shows", na mas walang kwenta. Gusto ko kasi wala akong iniisip kapag nanunuod ako, ayaw ko ng papaisipin pa ako, pero minsan... kapag tinopak ulit ako gusto ko ang mga ganuong shows katulad ng "Nip/Tuck" ... lipat lipat lang ako ng channel, at akalain mong sa channel 5, kung saan "iba tayo" may Pinoy Idol na! wahahha nakakatuwa naman, nag "franchise" na pala tayo nito, balita ko mahal ito ah! nakakatuwa naman, wala lang, sisikat kaya ito? Ito na kaya ang magpapa-angat sa Ch5? haay.. tingnan nalang natin sa susunod na araw! Hanggang dito na lamang, la na ako maisip eh.. haay

Ekshush meh!!

2006-07-29T15:12:00.000+08:00

Kagabi, nagkaroon ng "power failure" sa amin, kaya't hindi ako nakapag blog... actually, maaga naman nagkailaw eh mga 8:00, pero talagang inantok lang ako kaya't hindi ko na binuksan ang PC at ang aking blog (tamad lang talaga ako).

Haay, wala na nanaman ako maisulat ngayun, bwiset kasi eh, kailangan ko pa gumawa ng isang article tungkol sa dalawang SONA ni gloria noong 2005 at 2006. Ipapagkumpara daw... isang aktibity sa Eng101, haay, wala nanaman magawa ang aming propesora, eh halata namang walang nakikinig ng SONA ni gloria eh, pinapasulat pa ng reaction paper.

Simula ng ako'y pumasok ng kolehiyo, madami na ako nakakasalamuhang tao, minsan, wirdo, minsan naman astigin kasama. Pero hindi ko pa sila lahat dapat pagkatiwalaan kasi "getting to know" palang ang "status". Mahirap ngayun at iba-iba na ang aking pinakakasamahan... Grabe, kung mababasa niyo ito, mga new friends ko, ewan ko lang. Sa abot ng aking nalalaman eh 7 sa 37 kong bagong kaklase ang nakapunta na sa aking blog, hindi naman sa may tinatago ako sa kanila, ganito naman talaga ako maloko, pero parang nahihiya ako na mabasa nila ang aking blog, ewan ko ba... pero ayus lang.

Kakaiba ang seksyon namin (1LM1) Kakaiba ang mga tao, sa una hindi mo ito mapapansin, pero pag tumagal na, nakakatakot ang ugali ng IBA sa kanila (pero karamihan sa kanila astigin), ikekwento ko sana kung bakit sila naging weird, kaya lamang ay natatakot ako na mabasa nila at sabihin nila na binabackstab ko sila. Hindi naman ako backstabber eh, sinasabi ko lang ang napapansin ko... ahihi, talaga ngang nabibilang ako sa 1LM1, wirdo din ako...

Naaalala niyo pa ba nung sumali ako sa T-Shirt, design contest ng LM? Natalo ako... pero ayus lang. Ang hindi ko lang nagustuhan ay nanalo ang T-shirt na ayaw ko, mabuti sana kung "puti" ang kulay ng Tshirt na nanalo, eh itim eh, nakakainis, ang init-init dito sa Pinas, at kailangan namin isuot iyon, muka kaming mga rakistang poser, kurimaw. Meron ako nakikita sa aming building, first year din siya, at pang-asar ang itsura niya. Ewan ko ba, ang angas ng dating eh, pero pinagtatawanan namin siya pag dumadaan siya. May suot pa siyang "Emo geek glasses" tapos fitted palagi ang Tshirt, tapos may chains pa, ang buhok, spike.Kahit sobrang init, naka itim siya at fitted. Wala lang nantitrip lang kami ng mga kaklase namin, naiinis kasi kami sa kanya dahil feeling pogi, eh hindi naman... inaangasan ko nga yun eh, wala namang palag. (Wahihihi, talaga naman umaangas na si Heneroso!! woot woot) Hindi ah! joke lang namin yun, hindi ako maangas, siguro naman kilala ako ng mga tao na kilala ako sa totoong buhay, ako'y affable... pero baka naman yung mga kaibigan ko na wala nang komunikasyon sakin sabihin na nag iba na daw ako...hindi naman eh...hihi :-(

Naisip ko tuloy ang nangyari sakin kahapon, nagkomyut lang kasi ako, at sumakay sa isang terminal, yung terminal ng MMDA, mahirap talaga sumakay dun. May malaking mama na nakaharang sa daan, eh nag mamadali na ako sumakay dahil umaambon na, makitid ang daan, sabi ko "ekshush meh" pero hindi siya nagbigay ng daan, nakaretainer kasi ako kaya ganun ako magsalita. Inulit ko ito ng isa pa pero parang walang narinig... kaya tinulak ko nalang siya at nasubsob siya. Tiningnan ako ng masama, at pumorma na mamamatok, pero hindi ko siya pinansin at sumakay na... wala naman siya nagawa. Nag dalawang isip siguro dahil natakot saakin... natakot sa buto-buto ko...haay, ampayat ko parin, kelan kaya ako tataba. Wala naman siguro ako kasalanan dun, eh nakaharang siya nag excuse me naman ako! anlakas pa ng boses ko non! haay, ampayat ko parin, kelan kaya ako tataba.

------------------

Anyhoo... tingnan ninyo ito! nakuha ko sa isang sayt.

Your Blog Should Be Orange

Your writing has a star quality - it's charming, bold, and flamboyant.
You write what's on your mind, without fear of embarrassment later.
You are one of the most honest bloggers around, and people appreciate your daring persona.

What Color Should Your Blog or Journal Be?

----------------

And lastly, binigyan ako ni Talksmart ng Award... ang Hall of famer award sa kanyang blog, ansaya talaga eto pa nga yun oh!! Maraming salamat kay Talksmart para dito

Carefree

2006-07-27T10:45:00.000+08:00

Har, har, har!! Hulaan ninyo, wala nanaman kami pasok ngayun! Talaga naman! Buti nalamang at nay General Assembly ang mga propesor namin kaya wala magtuturo saamin. Pero kahit papaano nainis ako, may pagsusulit kasi kami sa "Math101" at may hinahabol pa akong papeles sa MGT... Nako, baka maurong pa ang aming prelims sa susunod na linggo. Napagtanto ko na dalawang beses lang ako pumasok ngayung linggo, haaay, grabe naman, sayang din ang "allowance" na maiipon ko.

Ngayun, nakatunganga nanaman ako, haay, grabe noh? Hindi pala ako nakapag blog kagabi, dahil na din may pinuntahan akong "meeting" sa aking "org" pero hindi ko na ieeksplika iyon dahil "confidential" iyon. Madami pa pala akong babasahin para sa aming prelims, may mahabang pagsusulit pa kami sa "Lit101", basa nanaman, basa, basa basa!!

Sa totoo lang (ni walang halong kaplastikan) gusto ko magbasa. Oo, "hobby" ko na iyon simula pa dati, hindi lang halata. Ngayun nga nahohook na ako sa pagbasa ng buhay ng may buhay, sa pamamagitan ng kanikanilang mga "blog". Natutuwa ako sa kurokuro, ideya, karanasan at kung ano-ano pa, ng mga blogers. Minsan nakakagulat ang mga inaamin nilang sikreto, minsan naman hindi dahil halata din naman. At napag-uusapan na rin lang ang "blog" tinotopak nanaman ata ngayun ang blogger.com. Hindi ko lang alam, kung saakin lang itong topak, pero nakakaasar.

Simula nang ako'y magblog, (mga tatlong buwan na ang nakakaraan) madami akong naranasang kakaiba. May mga nagYYM, sakin na nagbabasa nito, mga kapwa blogger. Meron din mga stalker na nakakatakot, sobra, nagaabang sa UST, buti nalamang ay hindi pa ako nadidisgrasya. Dumating na din na nagkaroon ako ng reader na ang pangalan ay "Concerned Citizens", hindi ko siya/sila makakalimutan dahil sa mga sinabi niya sa akin sa Tag Board. Haay, ATBP...

--------

Nakakatamad naman kapag wala pasok, wala pa ako maikwento.... Kanina nga pala nanaginip ako ng kakaibang panaginip. Shokoy daw ako, nakakahinga sa ilalim ng tubig, tapos prinsipe daw ako, pero nahuli ako sa lambat ng isang babae, tapos sinaksak ako, tpos pinrito ako, tpos kinain ako hanggang maubos, tpos yun nagising na ako. Kakaiba noh? pag kagising ko pawisan ako... tpos bumangon na ako, umihi, nanalamin, ampayat ko pa rin! Wala na! unti unti na ako nauubusan ng pag-asang tumaba! Tatlong "cups" na nga ako ng rice eh, tapos kain lang ako ng kain, tungga ng tungga ng gatas, pati kaning lamig pinapatulan ko, wala pa din!!! ano na ang gagawin ko!! . . . Pwede kaya magpatransplant ng taba?? desperado na ako!

Mikeni Picnic Hotdog ko

2006-07-25T10:42:00.000+08:00

Wala nanamang pasok ngayun, grabe nasobrahan ata sa dasal ang mga busy ng nakaraang linggo... nasobrahan na ata ako sa bakasyon, pero ayus lang kahit papano, nakapahinga naman ako.

Wala ako ginawa ngayung araw kundi tuminganga, humilata, matulog, at mangitlog. Nakakumot ako kahit sa sala, maginaw kasi, at wala namang nagbibigay ng init saakin, kaya't kumot nalamang.

Pumapatak nanaman ang ulan sa bubong ng bahay. Masarap kumain ng mainit at malapot na champorado... o kaya Lomi, ang sarap humahagod ang init sa lalamunan hanggang bituka, nagbibigay init sa katawan. Dahil nga wala ako ginagawa, nakabukas lang ang TV, at shet! andami walang kwentang palabas sa local TV ngayun, isama mo pa ang walang kwentang mga "comercials", katulad ng:

*Mekeni Picnic Hotdog ko*
*Mekeni Picnic Hotdog ko*
*Mekeni Picnic Hotdog ko*

Punyemas! Nakakabobo ang komersyal na ito! kaya naman pala walang natututunan ang mga bata ngayun! Isama mo pa ang nakakaasar na koryograpy ng komersyal na ito! Pota! mapapamura ka talaga, kahit na gusto mo ilipat, hindi mo magawa kasi nakakapanghina ang kakornyhan ng komersyal na ito. Desperado na sila, makabenta ng hotdog! Sana lang ay nakaisip sila ng mas magandang gimik!

Nakuha ko ito sa blog ni Ron. Nagkumento kasi ako sa kanyang blog, kaya natagg ako! Eto nga pala ang mekaniks:

THE RULES: If you comment on this post, I will..
1. Respond with something random about you.
2. Challenge you to try something.
3. Pick a color that I associate with you.
4. Tell you something I like about you.
5. Tell you my first/clearest memory of you.
6. Tell you what animal you remind me of.
7. Ask you something I've always wanted to ask you.
8. Pick a song that reminds me of you.

You then must post the same meme and my response in your blog.

1. RANDOM

Tell me a story haha... night...
--Grr, hindi naman gabi ngayun ah! wahihihi dapat nga ikaw eh! matanda ka na kasi! amp!

2. CHALLENGE

Be serious when needed and be funny when needed. Open your mind.

--Open minded naman ako ah? ahihihi

3. COLOR

Green - you know why...

--Actually, paborito ko talaga ang green, malamig kasi sa mata.

4. LIKE

You're a funny dude and your a good guy.

--Ahihihi, plastik! wahaha joke lang TY!

5. FIRST MEMORY

You pmed me trying to make friends and I thought you were kinda boring.

--Ako akala ko matanda ka na stingy kaya hindi kita kinukulit.. whaahha

6. ANIMAL

Cat because I feel like you've got nine lives.

-- I hate Cats!

7. QUESTION

What do you use on your face? Haha...

-- PM me... wahaahha

8. SONG

Welcome to my life - SimplePlan

-- Gnun! whahaha

Tae mo, tae ko, tae nating lahat

2006-07-24T09:37:00.000+08:00

Minsan ba sa iyong buhay, nagkaroon ng pagkakataon na hindi ka makatae? o kabaliktaran naman... na hindi mo mapigilan tumae na putok ng putok ang iyong tumbong sa utot na may laman? Ako... Hindi pa naman sa awa ng diyos, pero ayaw ko ito maranasan. Mahirap siguro maging tae, minsan kung saan-saan ka nalang nilalaglag, tpos abaho mo pa, kapag natapakan ka, ikaw pa mumurahin "POTEK NA TAE TOH OH!"... wala naman kasalanan ang tae ah, kaya wag natin sila murahin kapag nakatapak ka, kasi kasalanan natin iyon.

May iba't ibang uri ng tae, prang tao, at kailangan mo sila pakisamahan:

May sobrang malambot at mamasa-masa, low maintenance, mahirap kontrolin, at tumatalsik. Kung ikokompera sa tao, sila ung mahirap pakasamahan kasi hindi mo sila maintindihan.

May taeng masarap itae, sila yung hindi sobrang lambot at hindi din sobrang tigas. Kapag ganito ang tae mo... mapapatirik talaga ang mata mo sa paglabas nito. Sila ung mga taong masarap pakisamahan, masarap kasama, totoong kaibigan.

Meron namang tae na sobrang tigas! Na pinagpapawisan ka habang lumalabas. Yung bang, lalabas na ang bituka mo sa kakairi. Almoranas ang mapapala mo!! Sa tao, madaming ganito, ung bang kahit anong "effort" mo, walang nangyayari. At kapag naiire mo na sila, magkaka-almuranas ka pa.

Pero sana, kahit anong klaseng tae pa tayo, mabaho man at malagkit, ...tandaan natin na isa lang ang ating pinanggalingan... sa tumbong ng gumawa saatin.

Teorya ni Machiavelli

2006-07-22T19:14:00.000+08:00

Unti-unti na namamatay ang blogging world, pinapatay ng mga blogistang uber busy sa kani-kanilang mga gawain. Ako'y "guilty" na kasapi sa "blog-o-cide" na nangyayari, unti-unti ko pinapatay ang blog ko at blog ng ibang tao sa hindi pagbisita dito. Kahapon nga, ang pinakamababang bisita sa aking blog ay naithala na... 27 hits. Talagang nakakabahala ang mga nangyayari ngayun sa blogging world. At nauubusan na ako ng pag-asa na makakapagsulat pa ulit ako ng bagong entry, pero may nangyari...

...binuhay ni Edgar ang aking damdamin. At ako'y nagpapasalamat sa pag-feature mo sa aking mumunting blog, madaming salamat! sinilaban mo ang apoy sa pagsulat ng blog! ahihii....

Nabuhay nga ni Edgar ang aking damdamin, pero hindi ko pa din makatwa na pagod pa din ako, pagod, pagod pagod. Ansakit nga ng paa ko ngayun, noong thursday kasi Swimming ang aking PE, eh pinulikat ako... hanggang ngayun masakit pa din, pero hindi ko ito ininda at dumeretso pa din sa pagboblog, hindi ko naman kasi gagamitin ang binti ko sa pagtype ng blog diba?

Bukas na matatapos ang Uber busy sked ko para sa linggong ito, next week naman, mag-aaral na ako para sa prelims para sa next-next week naman, kaya't kahit papano busy pa din ako... pero ayos lang yan, excited ako, na kinakabahan para bukas.... kung nakukyuryus kayo sa kung ano ba ang ginagawa ko tanungin nyo lang, pero hindi ko ito isusulat dito, masyado pa maaga magsalita eh. Ngayung Sabado na nga lang ako nakapagpahinga eh, natulog lang ako, at onting chat. Andami ko namiss na chatmates, sana namiss din nila ako.

Hindi ko masisigurado kung ako'y makakapagblog ulit bukas, pero pipilitin ko. Kinakabahan nga pala ako sa SONA ni gloring sa Lunes, nararamdaman ko na magkakagulo, siguro habang nagsasalita siya may babaril sa kanya, ewan ko ba, magkakaroon ba siya nang maraming kaaway kung wala siya ginagawang masama, pero sana kahit ano man ang mangyari sa Monday, maging daan para sa ikagaganda ng ating bansa. Sino ba naman kasi ang gusto tumira sa isang bulok na bansa. Ano din kaya ang mangyayari sa digmaan sa Lebanon? haay ano na ang nangyayari sa mundo? Puro away, mabuti naman at naka-uwi na ang ibang Pinoy sa Lebanon, pero kahit na walang pinoy na mamatay, madami pa din, hindi nga lang pinoy pero tao pa din. Pero ganyan talaga, ika nga sa isang paham
"Evil is needed to create something good". Kailangang masaktan, para matuto, madapa para tumayo, at higit sa lahat, matuli para maging binata. ahihihi

Binubulitas nanaman si Manny!

2006-07-18T20:42:00.000+08:00

.......Oo, impyerno, sa loob ng aking kwarto, mainit. madumi. masikip. Gumising ako ng tanghali, sa pamamagitan ng isang matinding panaginip. Pilit kong inalala ang mga nangyari, pero parang tubig na sinalok sa aking mga kamay, untiunting nawawala, tumatagos, hangga't maubos at tuluyang makalimutan. Pero pagtingin ko sa aking kama, basa ito, tumagos nga ang tubig, sa anyo ng ihi. Lagot nanaman! Impyerno nga, ampanghe!!

26 yrs old na si Jose, pero hanggang ngayun ay umiihi pa din siya sa kama. Natatakot siya na baka kumalat ang tsismis na ito sa kanyang mga kaibigan kaya't walang nakaka-alam nito. Pero walang sikretong hindi nabubunyag, isang araw, habang nakikisleep over si Jose, galing sa inuman, napa-ihi siya sa kama ng kanyang kaibigan. Kinabukasan, pagkawala ng kani-kanilang amats, iba na ang pangalan ni Jose... Boy Panghe.

Wala nang pumapansin kay Boy Panghe sa kanyang opisina, walang gusto sumama sa isang mapangheng nilalang. Pati na ang kanyang nililigawan lumayo na sa kanya. Napuno na si Panghe, kaya't nag saliksik siya ng kasagutan ng kanyang problema... Ito ay nasagot ng isang manghuhula sa Quiapo, ika niya, itali niya ang kanyang ari tuwing matutulog... sumunod naman si Boy Panghe.

Isang malagim na gabi, sa isang tabloid... nakasulat... "Batang lalaki, tinali ang ari, pantog, sumabog!"... t bumalik nanaman sa impyerno si Jose.

...abangan ang susunod na kabanata.

isa lang po yang tag mula kay bulitas ituloy ko raw

----------------------------------

Mekaniks:

1. magsusulat ako ng isang maigsing kwento at may itatag na mga tao.
2. itutuloy nila ang kwento sa kanilang blog nang hindi sinusulat ang naunang kwento.
3. mag-tag ng iba pang bloggers para madugtungan ang kwento.
4. sa mga na-tag, dudugtungan ang kwento base lamang sa sinulat ng nag-tag sa kanila.
5. bawal hanapin at basahin ang mga naunang kwento.

... isa lang ang aking itatagg..... si Jigs! wahihihi Hay salamat nasingit ko din ang pag blog! whaiii may hiatus nanaman ako.. ahuhuhu....

Braces produce good-looking people.

2006-07-17T20:10:00.000+08:00

Noong ako'y nasa pangalawang taon ng aking hayskool life, nagkaroon ng "pivot point" ang aking buhay, nilagyan ako ng "braces". Noong una, excited ako, kasi gusto ko maramdaman ang magkaroon ng riles ng tren sa ngipin. Nilagyan ako, taas at baba, hindi naman masakit nung pagkalagay, pero kinabukasan...simula na ng aking kalbaryo. Buong araw, sopas lang ang kinakain ko, at sa payat ko'ng toh akalain niyo na nakasurvive naman ako... Napakasakit, linggo linggo, may singaw. Hindi makakain, lagi may tinga.

Pero laking pasalamat ko at nagpa brace ako, dahil natuto ako ngumiti sa camera. Magtinga sa pamamagitan ng dila. At higit sa lahat, natutunan ko magtiis ng sakit. Oo, nung una, naluluha ako sa sakit ng aking singaw na sumasabit sa wire ng braces, buwan buwang paghigpit ng goma ng bracket, at hindi pag kain ng aking paboritong mga pagkain. At dahil dito, nagkaroon ako ng disiplina.

...wala lang sharing lang... natutuwa lang ako, kasi parang hinahanap ko na ang sakit. At sa puntong ito, napagtanto ko na ako'y masochista... damn! Joke lang. (jokes are half meant ergo, I'm half masochist.) wahahah. Wala lang talaga ako masulat na matinong entry, pagod pa ako ngayun sa kakaikot parang trumpo, pero hayaan ninyo, balang araw, malalaman niyo din ang aking pinagkakaabalahan.

Ako si Bonjing

2006-07-16T20:46:00.000+08:00

Sunday, walang magawa sa buhay, kundi tumunganga at matulog at magkompyuter. Naasar parin ako ngayun, dahil na "realise" ko kung gaano ako ka bonjing, oo, para sa lahat ng nagbabasa nito BONJING AKO!!! Ako'y stuck dito sa bahay, at hindi manlamang makaalis dahil hindi pinapayagan ng aking magulang. Ayus din naman iyon, ibig sabihin iniingatan nila ako at mahal nila ako, pero sana naman, matikman ko din ang kalayaan paminsan minsan.... naalala ko nung hayskool, mas malaya ako, pero bakit ngayong kolehiyo na, mas nagiingat sila, haaay! Alam ko naman ang limitasyon ko, hindi naman ako magdadrugs! At hindi din ako mambubuntis!! ...at lalo nang hindi ako mamimick-up ng pok-pok.

Habang ako'y nakahiga sa kama at nagmumunimuni bago mag siyesta, naisip ko, kung magiging "successful" ako balang araw, pero sa aking pagkahilata sa kama, natanong ko sa sarili ko, ano ba talaga ang "success" para saakin... Maraming pera? Malaking Bahay? Asawa? ANAK? Kasikatan? San ba talaga ako maligaya... ako, hindi ko din alam hanggang sa ngayun, kaya nga ako gumagawa ng kung ano-ano, para matuklasan ko ang tunay na kaligayahan....

-------------------------------------------------------

Bukas nga pala ang simula ng aking kalbaryo sa aking uber busy skedyul. Kapag iniisip ko ito, sumasakit na ang ulo ko, pero kapag naiisip ko ang mga susunod na linggo, nawawala ito dahil alam ko na luluwag ito kahit papano. Siguro hindi masyado mag uupdate ang blog ko sa linggong ito, pero sana ipagdasal ninyo na makapagblog ako, ang ibig sabihin lamang niyon ay may oras pa ako sa sarili ko... sigurado ako na hindi ako makakapagblog sa araw ng "Wed" at "Fri". Sa "Sat" naman, siguradong ikikwento ko na sainyo lahat ang aking pinagkakaabalahan sa mga nakaraang linggo, iyon ay kapag wlang nangyaring masama, at hindi pumalpak ang aking mga plano.

Oh? Ano? hanggang bukas nalang... madami pa ako aasikasuhin, para nanaman akong trumpo ngayun, kapag natapos ko talaga toh, gagantipalaan ko ang sarili ko, naadik na kasi ako sa trabaho at pagka busy eh, parang hinahanap na ng katawan ko, bisyo na toh. Ika nga ng mga nagtatatag sa aking blog, magpahinga naman daw ako, pero hindi talaga pwede magpahinga... at ayoko din mamahinga ng tuluyan.... wahihhi.

Anong Bago?

2006-07-15T21:12:00.000+08:00

Aba'y akalain mo nga naman na sa sobrang pagod ko eh nakagawa ako ng bagong layout! Ganyan talaga ako, ewan ko rin ba kung bakit. Naasar ako ngayun, hindi kasi ako nakapunta sa "dapat kong puntahan"... hindi kasi ako pinayagan ng aking butihing ina. Gusto ko talaga pumunta, pero wala ako magawa, kaya't ako'y nagmukmok nalamang sa tapat ng kompyuter. Wala talaga akong ideya, na gumagawa na pala ako ng bagong layout, basta't hinayaan ko lang ang aking kamay na gumawa at magclick ng kung ano-ano.

Kahapon nga pala, may isa nanaman akong karanasan sa isang FX, ewan ko ba, lagi nalang sa FX! pero nakakaasar kasi ung dalawa kong kasabay na pasahero. Nakakahiya silang dalawa, nakauniporme pa nga sila ng UST at kabuilding ko pa, parehas pa kami sa AB. Kahihiyan sila, para silang mga anak-anakan ni Cofibean. Pero mas ayos pa si Cofibean, atleast nakakatawa... eh sila nakakainis! Ito nga pala ang ilan sa mga natatandaan kong usapan ng dalawa.

Sosyalera 1: Ei, im gona make sleep over to your house tonight ah!, is your dad there?

Sosyalera2: I don't know if he already balik to our house

Sosyalera1: Ay! 500 ang nagastos ko ngayung araw, pero i dont know where it went"

Sosyalera2: oh?

Sosyalera 1: I saw a leather shoe sa mall kagabi... so cheap, 900 kailangan ko bumili madami, bahain dito eh.

Sosyalera 2: Uu nga eh, I got marks na nga on my sakong eh.

...naaasar lang ako sakanila! Hindi tuloy ako nakatulog sa FX, ang lakas kasi ng boses nila. Kaya't nag tulugtulogan nanaman ako at nakinig nalang sa usapan nilang walang kwenta. Naisip ko pa nga na sana maholdap ang FX na sinasakyan ko, wala naman ako pera kaya ok lang. Sumilip ako ng kaunti sa karakas ng kanilang mukha at talagang lalo akong nainis! Ayos sana kung magaganda sila, eh mukha silang longkatoots! ang kapal ng mukha nilang magmataas! Buti nalamang ay nakapagpigil ako, dahil kung hindi, sasabayan ko sila ng aking mga natutunan kay Cofibean, sasabihin ko sana,

"Hoy! you uber baho loser orcs! You're all native bobo posers naman eh, why dont you all just drop dead nalang diba? I mean pare, you look like one of our katulongs nga eh! Mang Tonio and Hillario looks better than you noh! In your face, pare!

...ahihihi, sa sobrang pagbabasa ko ng blog ni Cofibean, siguro naman kaya ko na siya gayahin, pero hindi pa din, dahil aminado akong isa akong orc, pinagtataka ko lang... sino kaya si Cofiebean? Ano kaya itsura niya? Anong kumpanya kaya ang pinapatakbo niya? Sana makilala ko siya sa aking lifetime... kasi talagang natatawa ako sakanya. Magaling siya, in a way.

------------------------------------------------------

Ngayon palamang nararamdaman ko na namadodoble ang pagkabusy ko ngayung dadating na linggo, kaya't ihanda niyo na ang sarili niyo sa mga post na katulad ng kahapon

Sore ry...

2006-07-14T23:06:00.000+08:00

Patawad at hindi ako makasulat ng maayos na "entry" ngayun... pagod na pagod na pagod ako... ahuhuhu

Lagi nalang amoy ulan...

2006-07-13T21:40:00.000+08:00

Laking salamat ko at suspendido nanaman ang klase ngayun, pero sa loob looban ko, may maliit na tinig na bumubulong na sana ay may pasok ngayun. Madami kasi ako hinahabol sa aking iskedyul, madaming proyekto, at kung ano ano na kailangang gawin sa paaralan. Pero mas malakas pa rin ang boses ng tuwa dahil kahit papano makakapagpahinga ako ngayung araw. Napansin ko na sanay na talaga katawan ko gumising ng maaga, binuksan ko kaagad ang aking kompyuter pagkagising na pagkagising. Grabe! andami online sa YM, at ika nga ng isang blogger, buhay na buhay nanaman ang "blogsphere".

Antagal ko na din hindi nakapanuod ng telebisyon sa pangtanghalian, napanuod ko ang Game KNB, at ngayun ko lang nalaman na iba na pala ang "format" ng show na ito. Napanuod ko din ang Eat bulaga, at siyempre nakakatawa pa din ang Bulagaan... oo na sabihin niyo na mababaw ang tawa ko pero talagang natutuwa ako kila Teri Aunor at Jose.

Andami na talaga pakulo sa telebisyon ngayun, kanina nga nasulyapan ko ang "Daisy Siyete" at aba, may patambling tambling at sipaan epeks na ang show nila, iba na talaga ang panahon ngayun. Hindi ko na din maintindihan ang mga drama ngayun tuwing tanghali kaya't pinatay ko nalang ang telebisyon. Natulog ako, at pagkagising ko, malamig pa din... naghahanap ako ng init, pero walang kumot dahil sa sala ako natulog at puro "throwpillow" ang mga nandun. Nag internet ulit ako, nagsurf ng kung ano-ano. Inisip ko, na sana magpatuloy ito hanggang bukas pero hindi nangyari, may pasok nanaman bukas.

Umaambon-ambon pa rin sa labas, at masarap mag senti sa ganitong panahon, pero wala naman ako pag sesentihan, kaya't gumawa nalang ako ng aking asayment... amboring talaga ng buhay ko. Kanina nga pala, pininaw ko ang uniporme ko na nabasa ng ulan, haay, mag-aamoy ulan nanaman ako buong linggo...

Brusko at ang Tulo

2006-07-12T19:48:00.000+08:00

Haay, pumapatak nanaman ang ulan, ang sarap matulog, ang sarap maglambingan, magyakapan, magkainan ng mainit na sabaw. Ngunit ang problema ko, walang nagbibigay init saakin ngayun, at nagtitiis nalamang ako sa kumot at yakapan, na mainam din naman.

Gumising ako ng maaga na umuulan at malakas ang hangin, pero hindi ko ito ininda, naligo pa rin ako kahit nangangatog na ang aking buto-buto. Ngayun pa umulan kung kelan hindi ako sasabay sa kotse dahil "color coding" kaya't nagkomyut ako. Sumakay ako sa FX, biyaheng Quiapo, pero sa pagkakataong ito, hindi ako nakaisip ng istorya sa sulok ng FX, medyo inaantok ako kaya't tulog muna. Pagkagising ko, nagulat ako dahil nakapangko ang ulo ko sa balikat ng katabi ko na hindi ko kilala... ang masama pa nito hindi ko ito matanggal dahil nakapangko naman siya sa akin...mukha kami magsiyota, pero ang pinaka problema ko... lalaki siya.. Siyempre ako pasimple at kunwari pumreno ang FX at nagising, naalimpungatan din ang taga FEU na katabi ko... nahihiya ako, nanliliit, natatawa. Kinilabutan.

Dumating ako sa klasrum ng maaga, kakaunti pa lamang kami sa klase kaya't kami ay nagbonding. Dumating ang aming propesor, pero wala pa din masyado estudyante kaya't sab niya na "excused" daw ang mga absent, at may insentibs naman ang pumasok. Alam naman natin lahat na "infamous" ang baha sa UST, kaya't siguro ekskyus na. 11, ang dismisal namin ng araw na iyon, at 11 din na suspinde ang klase, kaya't wala din ito kwenta. Kumain kami ng aking kaklase sa isang "Japanese Restaurant", at kumain ng kung ano-anong hilaw na bagay. Busog nanaman ako, sana talaga tumaba ako.

Umuwi ako sa bahay... umuulan pa din. Dumating din ng maaga ang aking ermats, at inutusan ako na iipat ang aso sa tuyong lugar dahil kawawa naman daw si Brusko, basang basa na. Sa totoo lang, ayaw ko talaga sa mga aso, kahit askal man o may breed, ayaw ko sakanila... at lalo naman sa mga pusa. Nagpayong ako at sinubukang tanggalin ang buhol ng tali ni Brusko, pero hindi ko talaga ito matanggal... dumating na ang ate ko, at siya nalang ang nagtanggal. Sinabi saakin ng aking ina:

Meme: ANO BA YAN! PARANG HINDI KA BOYSCOUT!
Heneroso: HINDI NAMAN TALAGA AKO NAGBOYSCOUT!!! GRRR
Meme: oh? bat nakakulot yang nuo mo?
Heneroso: Grrr!!

....wala lang.... wala na talaga ako magawa sa buhay kaya't natulog na lang ako at sinulit ko ang suspendidong klase, sana lang talaga, may kayakap na ako sa susunod na tag-ulan.

--------------

Habang sinusulat ko ito, tumutulo ang ulan sa aming kisame sa may tapat ng PC, saan ko kaya ililipat ang PC... hay....grrr bat kaya may tulo dito!?

-------------

Sana din pala, iboto niyo ako sa blog of the week, pindutin lang ito.

Si Goldilocks, Maria at Jose

2006-07-10T19:35:00.000+08:00

Kanina pag-uwi ko, kumain ako sa Goldilocks, at umorder ng lumpiang sariwa at dalawang extra-rice, sana talaga tumaba na ako. Nang patapos na ako umorder pa ako ng Sago't Gulaman at ininom ko habang nkasakay sa FX. Ang sarap talaga, ngayun nalamang ulit ako nakauwi ng maaga dahil sa aking mga Orgs. Bukas balik nanaman sa dati.

Sarap na sarap ako sa aking Gulaman, gusto ko makain ang lahat ng sago pero ang hirap talaga higupin nito lalo na kapag ubos na ang "syrup". Nagmumukha na akong tanga dahil, karir mode ako sa pag higop ng sago't gulaman. Pinagtitinginan na ako dahil may tunog na ng hangin ang paghigop ko, baka mautot ako nito sa sobrang daming hangin ang aking na higop. Sa aking pag higop, naka-isip ako ng istorya. Magmuli. Nanaman. Sa pangalawang pagkakataon, sa sulok ng FX.

May magsiyota, sina Jose at Maria, mahal nila ang isa't isa pero hindi sila pwede magsama dahil isang isla ang kanilang pagitan, sa dagat na iyon punong puno ng pating. Naguusap lang sila sa pamamagitan ng pagtext. Minsan nag text si Jose, "Beh, kung mahal mo ako, tumawid ka ng dagat na ito." Si Maria naman, naghanap ng paraan, ang kilala niyang may bangka sa kanilang isla ay si Pedro, na may lihim na pagtingin sakanya. Si desperadang Maria ay lumapit kay Pedro, pero himingi siya ng pabor kapalit ang bangka... Ang makasiping si Maria ng isang gabi. Pumayag naman si gaga, kaya't nakuha niya ang bangka, para naman ito sa kanyang mahal na si Jose. Pag dating niya sa isla ni Jose, sinabi niya ito, pero nagulat siya dahil ikinatwa siya ni Jose, hindi niya matanggap na hindi na birhen si Maria. Lumayas si Maria, bumalik, sa kanyang isla at isinumbong ang lahat ng pangyayari kay Juan, na matalik na kaibigan ni Maria. Sinugod ni Juan si Jose at pinatay niya ito. Bago mamatay si Jose, nakita niya si Maria, humahalakhak na sinabi "Buti nga sayo".

Tapos na ang kwento. Ngayun, himayin natin ang kwento, sino ba talaga ang may pinakamabigat na kasalanan? Si Jose, Maria, Pedro, o si Juan? Kung gusto niyo magpalitan tayo ng kuro-kuro sa aking comments page, para mabuhay naman ito, lagi kasi itong stroke.

Sana din iboto niyo ako para sa Pinoy blog of the week

------------------------

"And lastly"... natutuwa ako sa asignaturang Pilosopiya, marami ako nalalaman.... may iniwan nga saaming parilala, hindi ko pa rin ito maintindihan hanggang ngayun, alam kong ito'y "ambiguously redundant", pero pano mo ito aayusin?

"No unclever is not non-stupid"

Sa mga matatalino na nagbabasa, tulungan niyo namang ako maintindihan ito.... salamat po... wag kalimutan bomoto!

Hik! hik! hek! hik!

2006-07-09T23:17:00.000+08:00

Haay, wala nanaman ako magawa sa buhay ko, pero nagpapasalamat ako at Linggo na, at walang ginagawa. Ngayun ko nalang ulit nakumpleto ang aking tulog kaya't babagal-bagal nanaman katawan ko. Tulog ako buong araw, pero nag-online parin ako. Sumasakit na ang ulo ko, para akong lashing, naduduling na ako. Kanina nga pala naabutan ko si "Giant Cheek Mole" na online, kwento niya na masakit daw ulo niya, dahil naka-inom daw siya. Aba! Lasing na nga nag-oonline pa din! Nagawa ko na din yan! wahahhah

Sabi niya hindi daw siya lashing, pero halata naman, at walang lashing na umaamin. Pag lasing ka daw, hindi mo alam ang iyong ginagawa, pero para saakin hindi iyon totoo. Pag lasing, alam pa rin ang ginagawa, pero sinasabi lang na hindi alam dahil nakakahiya ito. Nadadagdagan kasi ang ating tapang kapag naka-inom. Pagmatapang ka, madami ka nagagawa, pero hindi ibig sabihin nuon na hindi mo na ito alam.

Madali lang malaman kung lashing ang isang tao, una namumula. Pangalawa, kapag madaldal ang isang normal na tao, tahimik siya pag lasing, kapag tahimik naman, madaldal siya. Pero pwede din kabaliktaran. Siyempre, may kakaibang amoy din ang mga lashing, parang amoy Chiko, paborito ko pa naman ang prutas na iyon.

Mahirap kapag nilasing ka, at nakatulog ka. Baka baliktad na "underwear" mo pagkagising. Natatakot ako sa mga ganyan, may kinwento nga saakin na "Atiban Gang" na naghahalo ng pampatulog sa mga inumin, at pagkatapos ay rerapin ka. Pagkagising mo, butas butas ka na. Nakakatakot talaga, kaya ako hindi umiinom nga tubig sa baso, gusto ko sa bote, o can.

Balik tayo sa inuman, masaya makipag-inuman, bonding ika nga. Pero pangit kung linggo linggo umiinom, sakit na iyon. Nakakapangit pa ng kutis, ipin at figyur ang sobrang pag-inom ng alkohol. Kaya't steady lang kayo diyan mga kakosa ko sa kanto, umagang umagang kape niyo empi! Amp, atay niyo ang madadali diyan. Naasar nga ako sa kapit bahay ko minsan, lagi kasi may inuman sa kanila, tapos kapag tapos na ang sesyon AWAY NA! Basagan na ng bote sa mukha, yan ang wag natin gayahin.

...Sana minsan ay makainuman ko kayong mga blogger friends ko, para bonding naan tayo balang araw...

kumukokak

2006-07-08T22:18:00.000+08:00

Gumising ako sa tunog ng aking "alarm clock" kanina 8:oo, ng umaga. Uminom nanaman ako ng taho, at naligo, talagang nilabas ko ang lahat ng aking puyat sa aking pagligo, at paglabas ko "refreshed" nanaman ako. Malelate na ako para sa sinalihan kong organisasyon, kaya't nagmadali ako. Pagdating ko sa sakayan, napaka bagal pa ng drayber ng FX. Naasar ako sa kanya, akalain mo ang tagal-tagal, naghihintay pa ng pasahero sa bawat "waiting shed" wala naman sumasakay. Tapos, wala pang panukli, ilang beses ko na tinanong kung nasan na yung sukli ko, sagot naman niya, "Boy wait ka nga lang!" Aba'y anlakas ng loob nito ah! Siya na ngang walang barya, siya pa may gana magalit! Ambagal pa! hindi tuloy ako naka-abot sa oras!

At habang ako'y naka-upo sa sulok ng FX, at kating-kati na ang aking kamay para saksakin ang drayber, ako'y napaisip ng kakatuwang storya:

NuongNunangApanahonIsa isangImalayong Nkaharian,InakatiraSang isangApalaka,KnaOwalang ginawa kundi komokak ng komokak. Lagi siyaSkomokokak,Aisang araw nakakita siya ng isang bato at kanyangSkinokak, AperoRwalaIsiyangLmaramdaman. IPero gusto parin niya ito ikokak, kahit na ito ay isang bato, at walang pakiramdam. SaKtagalOng kanyang pagkokak sa bato, napudpudKitoAatHnagingIlupa.TTumubo angSisangAmumuntingBdamo,Iat sabiKngOdamo, "SalamatOKsa iyongApagkokak,NnabuhayGang isangTdamongOkatuladTko".OPeroOTalagang walangHmagawaIsaNbuhayDsiIPalaka kaya't kinokak pa rin niya ang damo.

Naguluhan kayo noh? kakaiba!?? Ganayan talaga mga naiisip ko, walang kwenta, pero kung inyong babasahinng maigi, may nakatagong lihim na mensahe diyan. Pwedeng pagkinuha mo lahat ng kapital ng, makakabuo ka ng isang salita.(Pero hindi yun ah! example lang un ah). May double meaning din yan, kaya't mag iwan nalang kayo ng komento, para sa inyong reksyon.

GRABE! talagang ang higpit ng labanan para sa Blogger of the week... sana manalo tayo mga katoto! Supportahan ninyo ako pls!

mondar... random

2006-07-07T21:43:00.000+08:00

Grabe,sa sobrang pagod ko kagabi, at higpit ng iskedyul NAKALIMUTAN kong magsulat ng bagong "entry". Napakabusy ko din kasi, "first time" ko magswimming sa UST, maayus naman. Tinuruan kami ng "proper breathing" siyempre, sanay ako sumisid. wahihihi joke lang. Medyo insekyur din ako dahil naka "trunks" ako, at maliliit ang kaha ko, samanthalang ang iba may pandesal pa. Ang bakat ko, kalamansi, ang sakanila, "Lemon". ha'ay pero ayus lang, swimming naman ito at hindi "Bikini Open", at kahit papaano, natawid ko ang 20 feet na pool. Sana lang ay hindi ito, "begginer's luck".

Pag ahon ko sa "pool" parang ang bigat ng pakiramdam ko, may tubig pa ako sa tenga, at sobrang itim ko. Masyado atang matapang ang klorinang nailagay, kaya't mas mabilis kami nangitim. Nang ako'y nagshoshower, napansin ko din ang "Trunk Line", grabe! amputi ko pala dati! Lakad nanaman ako, at pumunta akong Cubao, nakalimutan ko na hindi pala kami nagdala ng sasakyan, sana dumeretso nalang ako ng bahay.... kaya't pagod ako sa pag komyut kahapon. Andami din namin pagsusulit kinabukasan. Kaya't tumitirik ang aking mga mata at bumubula ang bibig ng gabing iyon.

-----------------------------------------------------------

Ngayun naman, laking tuwa ko at Friday na! Hindi ako gigising ng maaga bukas, pero aalis pa din ako. Pupunta kasi ulit ako sa aming paaralan para sumali sa isa pang org na patungkol sa debate. Matagal na ako interesado sa pagdedebate, pero hindi ko naman ito pinapraktis, kaya't estupido pa ako patungkol dito. Pero gusto ko talaga matuto, kaya't gusto ko sumali dito.

Kakauwi ko lang galing sa aking paaralan dahil may mga inasikaso ako dito. Naalala ko, inimbita ako ng aking kaibigan sa UP na pumunta sa UP freshmen night, pero nakapagdesisyon akong wag nalang pumunta. Nakapunta kasi ako nun last year, at enjoy dahil madaming bandang tumugtog, kahit hindi ako taga-UP ayus naman... dun ko lang din naranasan makasama sa isang "Moshpit". Ha'ay, namimiss ko na din ang mga kaibigan ko noong hayskool, sana lamang hindi sila nagbago, o makalimot, dahil ako HINDI.

Sana nga po pala iboto niyo ako para sa Blog of the week... TY

....

2006-07-05T20:22:00.000+08:00

sa lahat ng nagbabasa nito, please po... ipagdasal natin kaluluwa ni rens, sabi sa Autopsy...Acute Hemorrhagic Pancreatitis daw po..pls po ipagdasal natin soul niya....

ilagay niyo nalang po sa comments ung condolence ninyo... salamat po.

Patay kang bata ka!

2006-07-04T19:22:00.000+08:00

Pagod na naman ako, andami ko na ginagawa, wala na ako oras sa sarili ko, pero sa isang kakatwang dahilan, nakakapagblog pa din ako. Sorry nga pala sa mga nagtatag na hindi ko manlamang narereplyan sa kani kanilang blogs, talagang madami ako inaasikaso sa eskwela. Pero naagaw ang aking ulirat sa isang nagtagg, nagpakilalang "concerned citizen" ... hindi ko maintindihan, siguro sadyang mahina ang aking "comprehension" o talagang pagod lang ako. Sana, kung nababasa mo ito...at concerned katalaga, kontakin mo ako sa YM, at sana wala din magpapanggap, seryoso ito.

Nasa voting list na nga pala ang tshirt na ginawa ko, sana kung may taga "Leg Ma" na nagbabasa nito, sana iboto niyo ang entry #1 or entry#2.... ako lang pareho gumawa nun. Naasar ako duon dahil sabi saamin na puti lang ang kulay na pwede pero bakit kaya may itim dun...

Pagod ako ngayun, pero hindi kasing pagod ng kahapon. Cost-cutting ako ngayun, gusto ko makapag-ipon, ewan ko ba, gusto ko lang. Nagpapataba pa naman ako, talagang ampayat payat ko, pwede na ako ilibing, barong pa ang uniporme ng AB, kaya't bulak nalamang sa ilong ang kailangan. Naisip ko tuloy, kung mamatay ako? Ano kaya ang naghihintay kapag hindi na gumagana ang ating utak? Totoo kaya na talagang may espiritu? ... Malalaman ko nga pero hindi ko naman mailalahad. Kaya kapag namatay ako, isinusumpa ko, na kapag totoo nga ang espiritu, magbibigay ako ng "sign" sa LAHAT ng nagbabasa nito. Kaya't pag nabasa niyo ito, kayo ay markado na ng aking sumpa. Pero nararamdaman ko naman na matagal pa titigil ang utak ko, naniniwala din ako sa isang paham na nabasa ko sa isang lyrics ng kanta "I'm not afraid of dying, i just don't want to" Ayaw ko masaktan ang mga tao sa paligid ko, at ayw ko din lumigaya ang mga kaaway ko, kaya nandito pa ako, may misyon pa ako, hindi ko lang alam kung ano.

.... isa lang ang tanong na napagtanto ko... Kapag namatay ako, ano ang masasabi mo? Sana ilagay ninyo sa aking komento.

---------------------------------

Nako po! baka isipin niyo na suicidal ako ah! wahihihi la lang... pagod lang ako. Kaya't hindi ako makapagreflect ng nakakatawang entry.

-------------------------------------

ahihihi iboto mo naman ako para sa week 11! please po!

Quiapo

2006-07-03T19:05:00.000+08:00

Grabe, sa tatlong linggong pag sakay ko sa LRT, ngayon ko lang namaster ang pagtayo ng walang hawak na pole. May "stance" kasi na sinusunod para magawa ito, at kung gusto mo mamaster ito, kailangan mo ng mahabang preparasyon. May Yellow belt, Pink belt at siyempre pag master ka na Purple Belt. Pakiramdam ko ang galing galing ko kapag nakatayo ako sa LRT at wala akong hawak na pole, tinitingnan ko ang iba, dalawa dalawa pa ang hawak. Nung baguhan ako sa LRT, MRT pa ang tawag ko, at dalawa din ang hawak ko sa pole na iyon, kulang nalang ay gumiling ako at mangseduce ng baklang nanghihipo. Hindi ito madali, medyo pagewanggewang ang LRT bandang J. Ruiz, kaya't mag-ingat.

Simula nang sumasakay ako ng LRT, hindi na ako nalate... kapag 7 na, sumasakay ako ng uber mahal na pedicab. Hindi ko naman masisi kung bakit mahal maningil ang mga pedicadista, ansakit sa singit mag padyak! sigurado pawis iyon araw-araw. Karaniwan ako sumasakay sa dyip, na sobrang tagal lumarga naghihintay talaga ng mga pasahero, siyempre hindi ko din sila masisi, may "discount" ang lahat ng pasahero niya, kaya kailangan mapuno niya kundi luge siya.

---------------------------------------------------------

Kanina nga pala, ramdam na ramdam ko na ako'y assassin na nagtetraining, prang sa "Kill bill" ung ginawa ni Pai Mei kay Beatrix, talagang ganito sa buhay, hindi puro sarap. Nagkaroon ako ng misyon, ang pumunta sa Quiapo na bente pesos lamang ang pera, walang sinturon, walang polo, kargador istayl. Grabe, kakaiba talaga sa Quiapo, pero hindi naman ako na "Culture Shock" dahil sanay ako dito. Mabuti nalamang ay nagtraining din ako sa Cubao. Madami ako nakita sa Quiapo, may kung ano-anong tinitinda, katulad ng mga pekeng DVD. Naasar nga ako at bente pesos lang ang dala ko, kung wala ako misyon dun sana binili ko na ang mtagal ko nang hinahanap na DVD/CD ng "Battle Royale" ni Chiaki Kuriyama. May mga binibenta ding blower, panty, brief, vibrator na may tatak na "thunder stick pro", atbp, lahat makikita mo, nawili pa nga ako dun sa isa na parang singsing pero may tusok tusok at gawa sa goma, pero hindi kasya sa kamay ko, medyo malaki ito, san kaya sinusuksok iyon? Anyhoo, nasa misyon ako, hindi ako dapat magliwaliw, anghaba ng nilakad ko, pakiramdamo ko nagtreadmill ako para lang makita ang isang bukstor. Naasar ako sa "National Bookstore" dahil hindi sila nagbebenta ng hinahanap ko sabi saakin ng isang saleslady na may malaking nunal sa ilong, "Manong WALA NA PONG GANYAN NGAYON" Aba'y tawag saakin ay manong, eh mas mukha siyang matanda saakin! Kaya sabi ko sakanya, "HOY MANANG DISPATSADORA, PAG MAY NAKITA AKONG GANYAN SA IBANG BOOKSTORE ISASAMPAL KO SA NUNAL MONG TINUBUAN NG MUKA!"... pero hindi ko talaga sinabi iyon, nasa isip ko lang, umalis ako sa kanilang bookstore na nagbabalak na sunugin ito balang araw. Walang katapusan ang lakad ko, sa buong Quiapo, at nakaabot akong Avenida. Sa wakas natagpuan ko ang aking hinahanap. Lakad ulit ako, lakad pa, lakad ng lakad, walang katapusan... at sa wakas, sumakay ako ng UST Dapitan. Sa sobrang pagod ko, nakatulog ako at lumagpas sa UST, wala akong dalang pera, nagastos ko na lahat! Pero talagang kakaiba ang pagkakataon, hindi ko alam kung siya ang seraphin na nagbabantay saakin, pero may isang aleng inabutan ako ng sais pesos, talaga naluha ako... sa kagalakan, isa talagang anghel ang Aleng iyon. Kaya't sumakay ulit ako sa dyip at sinigurado ko na sa UST ako bababa. Tinakbo ko ang opisina ni Pai Mei, pero laking gulat ko, hindi ko na siya naabutan, siguradong durog nanaman ako pagkakita ko sa kanya sa susunod, umalis na ako, at naglakad nanaman....

...Naasar ako dahil nagsulat ako ng entry kahapon, parang gusto ko burahin, pero nabasa niyo na, at wala na kwenta.... talagang kakaiba ang mga nangyayari ngayun, hindi ko alam kung sa paligid ko nagmumula ang problema o sa akin na mismo... gusto ko malaman kung ako na ang problema...
.
.
.
.
.
.
grrrr KA KIRONOBU-KUN! nahahawa ako sa ka Emo han mo!

emo at english

2006-07-02T14:58:00.000+08:00

Quoted: "Hindi ako kumakain ng Spam" last 6/07/2006

"Wala namang mga "large links", "Nonsensical text", "Repetitive posts" dito. Meron lang "Nonsensical Ideas", at siyempre "Links of good bloggers" ... Naasar lang talaga ako, ilang beses ko na inireport ang problemang ito, pero wala paring nangyayari. Ako'y nawalan ng gana sa serbisyo ng Blogger.com... Pero ano ang magagawa ko... May naisip tuloy ako, "Bumili kaya ako ng sarili kong "Domain" at "Host"... pero masyado akong baguhan sa ganito, at baka masayang lang ang pera ko sa pambili nito. Pero gumawa ako ng "waiger" sa sarili ko, Kapag umabot ng 3000 ang aking "hits" sa loob ng dalawang buwan, bibili ako, mukang imposible?? Ika nga sa isang paham, "Nothing is imposible, just mathematically improbable"..."

... I already garnered 2,825 as of June 12, 2006 on ClustrMaps, 175 more and I can meet the quota, and it's not even 3 months yet! THis is defenitely an achievement for me, but the quessie is... "Will I buy my own domain?"
.
.
.
.
.
.
After a long deliberation, I have decided NOT to buy my own domain.

----------------------------------------------------

Magtatagalog ako dahil hindi naman natupad ang 20 comments na waiver ko noon. Kaya't kakaonti lang ang ingles. Grabe, talagang iba pakiramdam ko ngayun. Sabi nila, na ang mga ipinanganak daw ng Pebrero, ay kakaiba, oo nga siguro dahil napagtanto ko na kahit pala hanggang ngayun, kahit na ilang taon na ako kakilala ng mga tao sa paligid ko, nagugulat pa rin sila sa kawirduhan ko. Ha'y masyado na ako nahahawa kay Ron, nagpapaka emotional nanaman ang post ko. Grabe masyado na ako nagpapakadrama, ang ayaw ko kasi ay mag-open up sa mga problema, makikita niyo lang iyon sa aksyon ko. Siguro hindi ninyo ako kilala, kaya't sa pangalawang pagkakataon, ilalagay ko ang mga tungkol sa akin "in a bullet form"

Hindi ko gusto mag-open up o magkwento ng problema, at kapag ikaw ang problema ko, hindi kita kakausapin. Ako ang dumidistansya.

Mas gusto ko, ako ang nakikinig sa problema ng tao.

Kapag may kagalit ako at gusto makipagbati, hindi ako humihingi ng sorry, pag okey na ako, ako mismo ang kakausap sayo.

Hindi ako madaling magalit, kaya't pag nagalit ako sa'yo at hindi kita kinakausap, ibig sabihin quota na ako sa yo.

Tawagin niyo na akong masama, pero kanina gusto ko matalo si Pacquiao, gusto ko maramdaman niya ang pagkabigo para kahit papano, masasabi ko na hindi lahat ay pwede mo makamit.

Napakakompetitib ako.

Ayaw ko sa taong mas mayabang pa saakin.

Lahat ng sinasabi kong katarantaduhan ay pawang na kalokohan at biro lamang, huwag ninyo ako seryosohin. lalo na kapag ako'y nanlalait.

Kapag lalaitin ninyo ako, pabiro mo sabihin. Hindi nakakatawa yung iba eh.

Naasar talaga ako sa mga taong akala mo kung sino kapag naka-abot lang sa isang prestihyosong lugar.

Naasar ako sa mga tsismoso't tsismosa na nag iimbento lang, mas maganda kung totoo

Ayaw ko sa taong may nagawa kang isang bagay eh magbibitaw na ng kongklusyon. Prejudice.

Napakalaki kong insecure.

Naasar ako sa sarili ko, at aywan ko kung bakit.

NEW LAYOUT

2006-07-01T23:20:00.000+08:00

Hay salamat at sa wakas napalitan ko na rin ang "plain and simple" na "layout" ng aking blog. Medyo naghirap din ako sa paggawa nito, ewan ko ba, laging nauudlot ang pag-update ko ng balat ng blog ko. Medyo kakaiba din ang pakiamdam ko, dahil sa loob ng 2 taon, nagdrowing ulit ako sa lapis. Ito nga pala ang "sketch" ng bagong balat:

at ayan, nagdrowing at nagscan, at inedit ko sa Adobe. Ako dapat yan, kyalang masyado atang maskulado ang nadrowing ko. Talagang payatot ako sa personal. Nagkaroon ako ng ideya, sa isang taga-UP kong kaklase dati, minsan tinanong ko siya, kung anong magandang "theme" nagreply siya ng "UP fighting maroons" kahit na alam kong nang-aasar lamang siya dahil malapit na ang match ng UST at UP sa UAAP, ginawa ko parin, nagkaroon ako ng konsepto sa kanilang "Oblation". Pero hindi yan si Oble dahil si oble, nakataas pa ang kamay ng onte. Atsaka siyempre kita ang kaluluwa, samanthalang ito, medyo konserbatibo pa.

Siguro, "one of these days" maglalagay ako ng tutorial kung pano ko ginawa ang aking skin, pero nagdadalawang isip pa ako dahil parang istyle iyun ng blogger na si Aaron Roselo. Kaya't wag nalang muna. Nagdadalawang isip din ako mag inggless bukas dahil hindi naman natupad ang aking wager na 20 comments. Pero ayus lang, hintayin niyo nalang bukas kung anong medium ang aking gagamitin.

Naasar ako ngayung araw dahil hindi ako nakapunta sa aking org. Madami pa naman daw sial ginawa, nako mahuhuli na ako, kailangan nang humabol. Kung kayo'y nakukyuryus kung ano ang org na iyon, maghintay nalang kayo, dahil hindi pa tamang panahon para sabihin ito, pero pagdating ng panahong iyon, kayo ang unang makakaalam. Pagdating ng panahon... Naisip ko tuloy si Aiza Seguerra, grabe noh? nung bata pa siya, hindi ko akalain na magiging "tibo" siya. "I didn't mean to demean their preference" ika nga ng aming prof sa "Sociology". Hay... Talagang palibot libot na ang utak ko, natuyo kasi sa paggawa ng skin... pinaghirapan ko iyan, kaya't sana "maapreciate" ninyo. Sana din pala, iboto niyo ako sa Blog of the Week ni Talksmart, sana manalo ako. Gusto ko kasi maiuwi sa aking blog ang bacon. Sana. Umaasa. Naghahangad.

At nominado nanaman ako para sa week 11! sana suportahan ninyo pa rin ako!

si Rizal at si Doding Daga

2006-06-30T21:01:00.000+08:00

Salamat naman at Biyernes na! Magagawa ko nanaman ang mga karaniwan kong ginagawa, ang mag "bloghop".... magbibisita ko na din ang mga nagtagg sa akin, mga nagcomment, at malilink ko na rin ang dapat ilink! Grabe, nakakapagod ang buong linggong ito, pero lahat nang yan, nakalimutan ko, dahil Biyernes na at naka-upo nanaman ako sa aking trono.

Nung isang araw na hindi ako nagsulat dito, bumili ako ng "messenger bag". Kung matagal na kayo nagbabasa sa aking blog, malalaman mo na matagal ko na inaasam magkaroon ng bag galing sa "Team Manila". At sa wakas, nakabili din ako! Nilitratuhan ko nga pala ito:

Ganyan talaga sa Teammanila, makabayan! ahihi! kaya ko nga nagustuhan ang Teammanila, wala ako kagaya. Ngayun ko lang napagtanto na "cool" pala si Rizal, mas cool pa siya kay "Che Guevarra", hindi ko rin naman kasi kilala si Che Guevarra, tapos ung iba anlakas ng loob magsuot damit na may litrato niya! Mabuti pa si Rizal, kilala ko, pambansang bayani. Dapat suportahan natin ang mga ganitong "quality products" ng Pilipinas.

Kanina nga pala, may patay na daga sa harapan ng pintuan ng aming bahay. Sa karamirami ng pwede mamatay ang daga, sa harap pa ng pintuan ng bahay! Pero maganda din iyon, dati kasi sa loob ng sapatos ko siya nagpakamatay. Nilinis ko ang patay na daga, at sa ilalim ng kanyang bangkay, may nakasulat na liham. Binasa ko:

To whom it may concern:

Hindi ko na ito kaya, nakakalungkot ang buhay ko, mabuti pa't wakasan ko na. Ako'y sobrang lungkot sa aking napag alamnan na may kalaguyo ang aking kasintahan. Niloko lang niya ako, pinaglaruan, ginamit lang niya ako. At ako, isang tangang daga, nagpagamit. Patawirin na sana ako ng may ari ng bahay na ito, dahil ako ang ngumatngat ng kanyang brief. Sana mapatawad mo ako. Ako din ang kumupit ng Muncher Green Peas, gusto kasi ito ng aking kasintahan. Patawarin din sana ninyo ako dahil ininom ko ang Muriatic acid sa banyo, babayaran ko nalang po ito.

Ang inyong resident rat
Doding Daga

Nakakaawang daga, napatawad na kita sa pag ngatngat mo sa aking brief.

------------------------------------------------------------------------

Kapag hindi gumana... Pindutin ITO!

MALAGU?

2006-06-28T19:29:00.000+08:00

"As usual" pagod ako ngayong araw. Pero hindi ako mag hahiatus, kanina kasi, may nakipagchat saakin

Kaibigan: Bakit ka nagsosorry sa readers na hindi ka makapag-isip ng kahit ano sa blog mo, eh sayo naman un... may karapatan ka

Heneroso: Ahihihi, nde naman ako nagsosorry sa mga readers... nagsosorry ako para sa sarili ko, dahil gusto ko talaga maging updated ang aking blog palagi...

Kaibigan: ahhh.... edi hindi special readers mo?

Heneroso: Espesyal! sila nga ang dahilan kung bakit ko gusto updated palagi blog ko eh...

Kaibigan: I love you na talaga...

Heneroso: Nyay! touch ka naman!

Kaibigan: uu... teary eyed na ako...

At ayun na nga, magkekwento nalamang ako ng aking karanasan kanina.

Kapag ako'y nasa LRT, MRT, FX, Bus, Jeep, atbp... Ako'y madalas nakapikit, natutulog. Pero minsan ako'y nagtutulog tulugan lamang, wala lang, gusto ko lang makita kung ano reaksyon ng mga tao kapag may "gwapong" natutulog na walang kamalay malay. (ahihi..joke lang... nde ko ginagawa yun) Pero kanina, habang ako'y pauwi nakasakay ako sa FX, puro babae naman ang mga nandun kaya tulog lang ako, safe naman kasi dahil walang mukang kurimaw na holdaper, kaya ako'y natulog. Napansin ko na pinaguusapan ako ng tatlong babae, nasa likod kasi kami ng FX, at nagtatawanan pa sila. Ako'y nagpanggap na natutulog at nag "eavesdrop". Pero kahit na anong piga ko sa pinag-uusapan nila, wala ako maintindihan, isa lang ang narinig ko... "uu, Malagu"... minulat ko ng kaunti ang aking mata, nakatingin nga sila saakin... Nako, kaya kunwari bigla ako nagising, at bigla din sila tumahimik. Wala lang.

Ngayung mga nakaraang araw... lagi ako pagod, dahil na din siguro sa layo ng aking binabiyahe papuntang UST, at pag-iikot ko sa Cubao, pero hindi lang yuon ang dahilan, meron kasi akong ginagawang extra-curricular sa aming paaralan, pero hindi ko ito pwede sabihin ngayun. Siguro sa susunod na araw pwede na, pero ngayun, wag muna. Kulang din ako sa tulog, uu masarap mapuyat, pero halos tatlong linggo na ako apat na oras ang tulog, kaya kailangan ko bumawi. Sa mga susunod na araw mapapadalas ang aking pagkawala, pero sisikapin ko na hindi ito mangyari.

Sana din iboto ninyo ako para sa BLOGGER OF THE WEEK
Salamat po!!

Pagod

2006-06-27T21:32:00.000+08:00

Eto talaga, hindi na ako nag bibiro, pagod talaga ako...kaya wala muna ako ipopost... huhu

Nakanangtuts Longkatuts!

2006-06-26T20:59:00.000+08:00

Noong ako'y bata pa, nagkaroon kami ng katulong, ang pangalan niya "Ate Ading". Nagkaroon ako ng "motto" sa buhay na wag tawaging pangit ang isang tao, ang tawag ko sakanila, "kakaiba" o "exotic". At para saakin, kakaiba ang mukha ni Ate ading, basag kasi ang pustiso niya. Nabasag ito nang bigla siyang humatsing at tumalsik ito sa sahig, at ayun, basag ang gilagid.

Meron din siyang limang anak, bawa't anak, ibang lalaki, lagi kasing nabubyuda si Ate Ading. Sabi niya, pag nakikita daw niya ako, naalala daw niya ang kanyang bunsong anak na si "Inggo" kaya espesyal daw ako sa kanya. Sobrang espesyal talaga, dahil minsan nung may sakit ako, pinagluto niya ako ng mainit na sabaw, nilagay niya ito sa isang mangkok, at dinala saakin, kakaiba ang paghawak niya dito dahil nakasawsaw na ang kanyang hinlalaki, kitang kita ang kanyang patay na kuko. Diba ang "sweet" nun? may "personal touch" siya, at ako naman na may sakit ininom ang mainit na sabaw. Sabi niya naipit daw sa bintana ang patay na kuko na iyon, pero para kasing may "Funggi" na kumakain sa kuko niyang itim.

Kakaiba din ang kanyang hubog ng katawan. kurkubado na siya at kakaiba ang kanyang "bosom". Parang hinigop ng "vacuum cleaner", balat at ung utong nalang ang natira. Nakita ko ito nung minsa'y aksidente akong nakapasok sa kanyang kwarto, naghahanap kasi ako ng damit. Kakatuwa ang insidenteng iyon, nakatalikod siya, at sa gulat niya humarap siya saakin... nag bibihis kasi siya, bigla siyang tumingin sa akin, at nagkaroon ng "rotational force" at "centrifugal force" sa kanyang "vacuumed bosom"... sabi ko, "Ate ading naman...kakakain ko lang"

Bata pa ako nun, di kalaunan, natanggal sa trabaho si Ate Ading... hindi ko alam kung bakit, pero ngayun daw, nagbebenta nalamang siya ng walis tingting sa Quezon Province.

...wala talaga ako maisip ngayong araw, pagod na pagod ako, kaya't ako'y nag balik tanaw sa aking buhay.

Eng-eng english...

2006-06-25T20:32:00.000+08:00

This is it guys! My first ever official post written in the ever complex realm of English!! My nose is starting to bleed already... by the end of this post, confine me to hospital! hihihi

Well, why should i be afraid write in English, back in highschool English is my forte, I became an emcee for two major school year events, and now in college my course is in the faculty of Arts and Letters! Ahihi... but I'm still ..err.. anxious to write in english because err... I dont know, maybe as a Filipino, I'm trapped in a society of insecure english speaking citizens. ...anyhoo.. This is all impromptu, so... if there are any mistakes just let me know.

------------------------------------------------------------------------------

I woke up early today, i don't know why, prolly my mind already adapted the weird sked I got from UST... or I'm just really excited to post an english entry.. ahihi. Last night, I had a dream... again, but this time I'm not gonna reveal it coz it's X-rated. Ever since I was a child, I always remember my dreams, I don't know why, perhaps I'm special. I also realised that my voice is "handsome" on the microphone, a friend told me that my voice is so "papable". If you want to hear it, just IM me, and prove for yourself if my friend is telling the truth. hihi...

My sis asked me to buy loaves of bread, so I went outside the house even though I look like a beggar. My T-shirt looks like it had zits pus on... but it's not real... those are erm... I don't know what it was but it's not zits pus! So I went there, and there are two gorgeous ladies sitting on the bench, waiting for something... grrr, of all places! What if one of them is my "soulmate"? I had "muta" on my eyes, dry saliva on my cheeks! eek! grrr... So I snobed them! ahahahahah.

...as I scan through the photographs, It reminds me of the diagram of Evolution of Man:

Totoy Bibbo...

I look like Tolits here... most probably tolits will look like me someday. hihi

The times when i still had my braces..awg! the pain. This is my Junior Promenade.

.. ngayon lang... webcam! grr I'm so thin!

------------------------------------------------------------------------------------------------------
I also designed a shirt for "D.Y.S is it", the t-shirt design contest for our college shirt...

....hope this gets through the screening process...

For the design placing...

---------------------------------------------------------------------------------

there you go... English post... my blogging career is over...call 911, i have internal hemorrhage

----------------------------------------------------------------------------------

..and lastly, vote me for blogger of the week... I'm nominated again...

Panaginip at basaan, sa english... wet dreams... ahihi joke

2006-06-24T20:15:00.000+08:00

Nako! mukhang mapapasubo sa inglesan para bukas ah! Kinakabahan tuloy ako, kasi naman, medyo kailangan ko rin praktisin ang aking ingles dahil kinakalawang na ito, kaya't makakatulong din ito sa akin ito. Gumawa nga din pala ako ng "waver" na kapag hindi umabot sa 20 ang aking koments para bukas, hindi ko na ipapagpatuloy ang "English Sunday" ko.

Grabe, kaninang umaga ko nalang ulit nagawa ang gumising ng tanghali! ang sarap ng pakiramdam! Ngeyun, sinarado ko utak ko, wala akong inisip buong araw, nakakapagod kasi buong linggo na ako nag-iisip ng kung ano-ano, kaya ngayung araw, shinutdown ko muna ito at pinagpahinga, at dahil nga hindi gumagana utak ko, wala ako masyado maisip na pwede gawin, nakatulala lang ako buong araw at naglalaway...

Talagang wala ako ginawa ngayun kundi matulog, ilalahad ko nalang ang isa sa aking mga panaginip:

Nakita ko ang aking sarili sa may salamin, nakahubad ako... pagkatapos naging kulay berde balat ko... pero, sa kasawiang palad, hindi lumaki ang aking katawan katulad ni "Hulk", nagsuot ako ng damit, tpos lumabas ako, nakita ko na pinagtitinginan nila ako, tpos may nag bigay sa aking ng "Heneroso Brandy". sabi, inumin ko raw ito... pagkainom ko, naging kulay asul ang kulay ng balat ko! tpos lumaki ang katawan ko, may nagbigay saakin ng "Binggo Biscuits" tpos naging normal na agad ang kulay ng balat ko, grabe, andami nagwapuhan sa akin, tpos biglang napunta ako sa San juan, tpos binasa nila ako, pero hindi ako nababasa, naging "Waterproof" ako... tpos naririnig ko na may umatawag saakin, biglang nagising ako, yun na... kakaiba noh? lahat ng iyan ay napaginipan at naalala ko... ewan ko ba, ganito ako managinip, parang totoo at lahat may kulay. Ano kaya ang ibig sabihin nito?

Kanina nga pala pyesta sa San Juan, basaan... ha'y salamat, makakaligo na ako since birth... ahihihi la na talaga ako maisip... sakit na ulo ko.

Kurimaw in the haws!

2006-06-23T20:26:00.000+08:00

Pagod ako. Kanina nga pala, nag-oryenteysion ang mga "freshmen" ng buong batch ng Legal Management, siyemnpre nandung din ang 1LM2, na sobrang ingay... daig pa nila ang "audience" ng "Eat Bulaga" tuwing tanghali. Marami din napag-usapan tungkol sa LM, at aaminin ko na napamahal na din ako kahit papano sa aking "course"... Susubukan ko sana sumali sa ilang Orgs, lalo na sa Debater's kiyalang gahol na ako sa oras at ayaw ko muna mag-isip ng kung ano-ano, kaya't tinamad ako sagutan ang kanilang form. May isa pa ako sinalihan pero ayaw ko sabihin... medo kakaiba kasi eh, at isa pa wala pang "consent of higher authority" ang pagsali ko sa org na iyon... basta babalitaan ko nalang kayo.

Ako'y pagod... tumingin ako sa salamin at napansin ko na talagang payatot pala talaga ako... sobrang payat ko na, kahit anong kain ang gawin ko, parang lalo ako pumapayat. Kailangan ko na talaga tumaba, pero unti-unti na talaga ako nawawalan ng pag-asa... haaay, dumagdag pa ang aking "hectic" skedyul.

Talagang "drained" ako ngayon, pero kahit na tuyo ako ngayon, may naisip pa rin ako tungkol sa aking blog. Naisip ko kasi, "due to insistent public demand" ako'y nag "deliberate" at nakapag desisyon, na tuwing Linggo, ENGLISH NA ANG BLOG KO! uu tama ang nabasa mo, tuwing linggo, english ang isusulat ko! ano okey ba? Iyon lang naman ang aking naiisip...wala na.. tinatamad na kasi ako eh... bukas nalang ulit

Tourist

2006-06-22T20:14:00.000+08:00

Naaasar ako...ang tanga ko talaga, sa nakaraang post ko kasi lagi ko sinusulat na MRT ang sinasakyan ko, ayun pala LRT... kaya pala maraming nalilito sa pinagkekwento ko dito...

Anyhoo, wala kami klase kanina dahil "Freshmen Orientation"... nakilala ko ang mga second year na LM... ang isa doon, ambata bata pa may uban na agad, naisip ko tuloy kung ganito kaya ang magiging itsura ko pagkatapos ng "Freshmen Year" ko? Nilibot nila kami sa buong Ust, nagawa na namin dati ito, noong hayskool kasi, bilang preparasyon sa aming "college life" nag organisa ang aming "Guidance Counsel Office" ng "Campus tour"... nilibot namin ang mga eskwelahang binabagsakan ng mga taga-mater. Pumunta din kami nun sa Malacanang Palace, at Wow Philippines. Napaka simple lang talaga ang kaligayahan ng MCS, at siguro yun din ang "namimiss" ko sa aking "alma mater" noong hayskool.

Kinwento saamin na kapag dumaan ka daw sa "Arch of the centuries" magsestay ka sa UST...Naalala ko nung nagfield trip kami duon, lumusot ako, at hindi ako bumalik! Siguro kaya hindi ako nakapag-aral sa UP at na "stuck" na ako sa UST. Isa lang naman iyong "Legend". Hindi naman ako naniniwala sa mga pamahiin, pero madami na kasi dumaan sa Arkong iyon. Nanjan si Rizal na kulang nalang dalhin ang UST sa kanyang hukay sa panlalait niya dito, purket may diskriminasyon daw ang mga pari dito. Ganun naman talaga dati, buti nalamang ngeyun wala na... (?) kwestyon mark? uu may diskriminasyon pa rin sa UST, diskriminasyong hindi nanggagaling sa ibang lahi... hindi sa ibang kultura ...kundi sa kapwa Tomasino. Naalala ko tuloy nung tinatanong ako ng aking kachat kung ano ang kors ko sa UST, sabi ko Legal Management. Sabi niya..

"AB? NAKOW! PURO MGA WIRDO TAO DUN! WALANG MAGANDA! ANG IINGAY PA!"

...iyan ay isang uri ng "stereotype". Hindi naman kasi siya isang AB, at malamang ang nakita lang niya ay ung karamihan sa AB community... Oo, maiingay, wirdo, at hindi kagandahan ang mga nasa AB... pero pag iyong ineksamin, kapag bubuksan ang mata, makikita mo ang tunay nilang kagandahan, ang gaganda nga ng mga kaklase ko eh... malas ngalang nila konti lang kaming gwapo. hihihi...jok lang.. Kumpara naman kasi sa muka ng mga nasa Engineering, CFAD, Architecture... kuyuyot lang kami sa puwet.

---------------------------------------------------------------------------------

Wala namang magandang nangyari saakin ngeyun... pagod lang talaga ako dahil lakad ako ng lakad buong linggo. Kanina nakakita ako ng babaeng dumudugo ang tenga, hinila kasi ito ng isang snatcher sa Cubao, anlaki kasi ng ginto sa tenga niya eh. Buti nalang at wala akong kahit ano sa katawan ko.

si Ate Pablo at ang Highschool Girls

2006-06-21T19:05:00.000+08:00

Hindi nanaman ako nalate ngeyung araw. Nagbabagong buhay na talaga ako, kahit inumaga na ako ng tulog kagabi, dahil sa mga kachat kong "nagpapaka-emo". Masarap talagang makinig sa mga problema ng ibang tao, lalo na't may maipapayo ka sakanila. Hindi ko na sasabihin kung sino ang nakachat ko kagabi, hindi ko na din ikikwento dahil ako'y nagbitaw ng pangako na walang nagyari kagabi...

Wala namang magandang nangyari sa eskwela, umuwi na agad ako dahil "excited" ako bumili ng bagong bag, nilulumot na kasi ang dati ko, aba! kolehiyo na yata ako, dapat kahit papano umasenso na ang bag ko! Baka isipin niyo na metrosexual ako dahil pinag-uusapan natin ang mga bag pero ayus lang dahil halos tatlong taon na din yata ako hindi nakabili ng bag.

Dumating ang aking kaklase na gusto din bumili ng bag at mga damit sa Teammanila, nagkita kami sa "Jollibee" ng Alimall. 1PM palamang iyon, at pagkakaalam ko 3 pa magbubukas ang Teammanila sa Cubao. Kaya "nagbonding" kami ng tatlong oras sa Jollibee, kwentuhan lang naman iyon ng mga bagay-bagay, napansin ko din na pinagtitinginan na kami ng mga Manager at Waiter pero hindi naman namin ito ininda dahil ang kostumer ay laging tama. Medyo nahihiya na din kami kaya bumili na din siya ng "Batch 2" ng aming kainan. Onti lang naman ang aming nakain, dahil nagtitipid kami, wala naman kasi kaming pera dahil mga estudyante pa lamang kami. Umalis na kami sa Jolibee ng alas tres, at naglakad lakad kami sa mall na iyon. May kakatwang nagyari sakin sa loob ng mall. May mga "Highschool girls" na lumapit saakin, habang ako'y naglalakad. "Kuya, ipinapatanong ng friend ko ung name mo? pwede po makipagkilala?" Sabi ng isa. Ngumiti lamang ako, ayokong maging "rude" pero talagang hindi ako nakikipag-usap sa hindi ko kakilala, uu may itsura naman sila pero talagang hindi ako nakikipag-usap sa "strangers". Mapapatunayan iyan ng aking kasama, hindi ako pumatol! ahihihi.

Lumabas na kami sa Alimall at naglakad papuntang Teammanila. Nag text na saakin minsan ang teammanila, sabi nila na "open" daw sila sa araw na iyon at pumunta ako, sabi din sa text na 5pm ako pumunta para sure, Pablo talaga ang pangalan ng tindahan, kaya ang pangalan na ipinangalan ko sa nag text ay Pablo. Siyempre eksayted kami, 3 kami pumunta, wala pa, sarado, kaya umupo lang kami sa umiilaw na upuan na nakalagay sa labas ng Pablo. Dumating ang nagtitinda ng bandang alas kwatro... at laking gulat ko babae pala si Pablo, hindi ko maisip dahil buong palagay ko na lalaki si Pablo, babae pala!... nag-aral daw siya sa U.S.T. at tamang tama naka uniporme ako nun. Pero sinabi din niya na wala daw silang bag sa teammanila, kaya ako'y nalungkot, angsayasaya naman ng aking kasama dahil may susuotin na siya araw-araw para sa UP niyang mahal. Bumili siya ng mga tshirt nga teammanila, naasar ako, hindi ko naman kasi kailangan ng tshirt dahil may uniporme naman ako... pero ayus lang... sabi ni ate Pablo, na itetext nalang daw niya ako kung may dumating galing sa teammanila. Napaka-astig ng "store" nila, kung ikaw ay mahilig sa art, ito ay nirvana. Umalis kami at pumunta sa kanya kanyang bahay.

-----------------------------------------------------------------------------

Ikinwento ko kay Meme ang karanasan ko sa babaeng nakasagupa ko sa Alimall, at ito ang script:

Heneroso: Meme, kanina may nakipagkilala saking mga hayskool na nakauniporme ng light blue.

Meme: HA! anu naman ginawa mo!!!

Heneroso: nginitian ko...

Meme: Anukabanaman! Mga pokpok un! ganyan ang modus operandi ngayon!kunwari mga naka uniporme! pero hindi! nako anak! wag kapapatol sa mga ganun! baka mamaya minomotel mo na yun!

Heneroso: ...

Meme: Alam mo ba yang tatay mo! nako! habulin yan ng mga ganyan! Kinwento niya saakin minsan na may mga pokpok sa mga malls na nagkukunwaring bata! Talagang natakot siya nun eh! Hindi na siya dumadaan dun ngayon... at isa pa, sindikato yang mga yan! ang binigiktima mga mukang malamya! Ikaw naman kasi pagnaglalakad ka para kang nanlalambot, kurkubado ka pa! STRAIGHT BODY!

Heneroso: Meme, nakita mo na ba ako maglakad sa UST? Mala Zanjoe ako maglakad!

Meme: Aba'y dapat lang!

...Sa puntong ito sumingit ang aking ate:

ATE: DApat kasi naninigarilyo ka habang naglalakad! Tapos pag naglalakad ka, hahagok ka ng plema sabay dura! Yun macho yun! Tapos dapat nagkakamot ka rin ng pwet.

Heneroso: ...osige bukas try ko...

...Ito ang pang-araw-araw na usapan sa aming mumunting bahay, walang dapat seryosohin...ganun talaga itsura ko kapag naglalakad ako kahit saan eh, muka akong innocente, ewan ko ba kaya ako lagi napagsasamanthalahan eh....hihihi

---------------------------------------------------------------------------------

IBOTO NIYO NAMAN AKO BILANG BLOGGER OF THE WEEK! SIGE NA! PLEASE!

lang magawa sa buhey.

2006-06-20T20:11:00.000+08:00

Ako ang pinaka maagang gumising sa aming bahay, talagang bagong buhay na ako, dati kasi noong ako'y hayskul, ako ang pinaka "Late" gumising. Naaalala ko noong hayskul, pag late ang estudyante pinapa eksersays pa! wid matching tambol at counting. Pero ngayong kolehiyo na, kailangan manggaling saakin mismo ang disiplina. Naligo ako... matagal, dito talaga ako namomobrlema, dahil matagal talaga ako maligo. Ang sarap kasi ng pakiramdam ng sabon sa katawan, ng "shampoo" sa buhok, at kung ano ano pa... hihihi. Hinatid na ako sa Cubao, at duon sumakay ako ng MRT, bumaba sa Legarda at nagpedicab. Hindi ako nalate sa pagkakataong ito.

... Paborito ko na ngayon ang Sociology, napaka "interesting" ito at nadagdagan pa dahil magaling ang aming guro, kapag hindi ako naging "successful" sa "business" o "law" magpapakalango nalang ako sa sociology...

...wala talaga ako masabi sa aking blog, pagod na pagod ako, ewan ko kung bakit... bukas pupunta ako ng teammanila para bumili ng messenger bag, mas madali kasi dalhin ang messenger bag eh, atsaka sawa na akong tawaging "Employee ng Manila city hall"... Ikikwento ko bukas ang aking ekspedisyon sa teammanila.

Happy Monthsary

2006-06-19T19:33:00.000+08:00

Mahal kong blog,

Happy Monthsary sa ating dalawa, o ayan going strong ta'yo, marami na din tayong napagdaanan...mga hiatus na pinagsisisihan ko hanggang ngayon, sana mapatawad mo ako. Madalas kitang iniisip, hindi mo lang alam kung gaano kasakit na mawalay ako sa iyo tuwing ako'y papuntang eskwelahan. Pero kailangan ko itong gawin para sa ating kinabukasan, alam mo naman na nag eermitanyo ako duon. Sana maintindihan mo din ang aking tight schedule paminsan-minsan, hindi ko manlamang magawan ng bagong damit ang aking mahal, pero ipinapangako ko, sa lalong madaling panahon. Ngayong isang buwan na tayo, madami akong balak para sayo. Madami na ding saksi sa ating pagmamahalan, "as of now" may roon nang kulang kulang na "1800 visitors", sila ang patunay kung gaano kita kamahal, sana ay mas maging matagal pa ang ating pagsasamahan. May nagrerekwest nga pala na mag english naman tayo paminsan minsan, sila Beverly at Juigy...sige subukan natin minsan, pero wag ka magselos sa kanila, oo maganda sila at matatalino, pero ikaw lang ang mahal ko... ako'y alipin mo kahit hindi batid, aaminin ko minsan ako'y manhid, sana ay iyong naririnig, sa 'yong yakap ako'y nasasabik...Hanggang dito na lamang...tulog na ako...

Nagmamahal,
Heneroso Bistokya
sealed with a kiss*

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Salamat sa inyong suporta sa aking blog! pinapangako ko na masmaganda at mas kyut ang mga susunod na topics! sana iboto niyo ako sa blogger of the week! please! Ganito ako magsulat ng "love letter" sana lang ay totoong babae ang binibigyan ko nito.... magparamdam ka na kasi!

IBOTO NIYO AKO DITO!

please po... ako'y nakakaisang buwan na... maganda itong regalo sa blog kong mahal. ahihihi.

----------------------------------------------------------------------------------

Kanina nga pala, wala namang nangyaring kakaiba saaakin bukod sa sumakay ako sa MRT at hindi ako nalate, may kumausap din saakin habang ako'y nakatayo doon sabi niya:

Man: Wow! ambata mo naman, diba sa Manila City hall ka nagtatrabaho?

Heneroso: Opo, naaccelerate po kasi ako 13 times.

Man: Grabe, galing mo pala, pwede ko makuha number mo, coffee lang tayo diyan sa "Starbucks"

Heneroso: Ay madami pa po kasi ako aasikasuhin sa Manila City hall. *Bumaba sa Legarda at tumakbo.*

...kung mababasa niya ito, hindi ako nagtatrabaho sa Manila City hall, at lalong hindi ako naaccelerate ng 13 beses... Grabeng kakaiba itong uniporme ko... sa Manila City Hall pala...ahihihi... Nakatanggap nanaman ako ng "indecent proposal"

DISCLAIMER: Juigy and Beverly... sorry kung ginamit ko name niyo promise mag eenglish ako "one of this days"

Pepe

2006-06-18T11:23:00.000+08:00

Grabe, ang sarap magpuyat! halos isang linggo din ako hindi nakapagpuyat! mas maganda talaga ang pakiramdam ko pag nag pupuyat ako, pag kumpleto tulog ko parang puyat ako! haaay... gumising ako ngayon ng tanghali, aba! iba ata ang araw ngayon dahil may isiniselebreyt tayong araw, ang araw ni Pepe.

Siguro nagtatataka kayo kung bakit Pepe o Meme, ang tawag ko sa magulang ko, ewan ko din eh. Ako lang ata ang tumatawag sa magulang nila ng ganyan.

Ako nga pala ang "#1 fan" ng Renato/Delia fansclub. Ikikwento ko na lamang ang kanilang "Love story"... nagsimula kasi ang lahat nung nagtatrabaho si Delia sa isang bentahan ng "Camera", duon din nagtatarabaho si Renato. Minsan may inaabot si Delia sa isang mataas na kabinet, hindi niya ito maabot. Biglang dumaan ang "Hunk" na si Renato, tinulungan niya ang "damsel in distress". Nang kinukuha na ni Renato ang kahon ng film, medyo na "out of balance" siya at natumba, si Delia naman ang sumalo sa kanya, at duon nag katinginan sila ng malalim, nagkaroon din ng "Slo-mo" effect ang paligid, may mga bumagsak na "petals" ng kung ano-anong bulaklak. Nagkaamuyan sila ng hininga at duon sa puntong iyon, tumigil ang paligid. Afro pa nuon si Renato, at naka "tease" pa ag buhok ni Delia, halos 25 taon na silang nagsasama. Masaya naman sila, nagkaroon sila ng apat ng anak, at nuong pinanganak ang huli, kumpleto na ang Bistokya family.

Si Pepe na ata ang pinakamaalahaning tatay, grabe, lahat na lang ng gagawin may kasunod na "Baka, mahulog ka diyan", "Baka, madapa ka diyan", "Mag ingat ka!!", "Kaliwa't kanan sa pagtawin". Napaka kabado palagi si Pepe. Nung unang araw ko nga sa UST, siya mismo ang naghatid saakin, eh "mass" nga lang diba? Hindi pa man siya nakaka-upo sa upuan niya sa Oppisina, nagtext na agad ako na nagpapasundo ako dahil wala kaming klase, medyo na "Guilty" pa ako nun. Pero ngayon kabisado ko na naman kung paano umuwi at mag"Commute" kaya't hindi ko na siya ginagambala. Dati, madalas kami "magbonding" tuwing magpapagupit kami sa barbero, pero simula nung nagpakamatay yung barbero namin, hindi na gaano, sa ibang bagay na lamang...

Talagang huwaran si Pepe... at siyempre si Meme din, "It takes two to tanggo" ika nga... at nag papasalamat ako at nauna ako sa libo libong sperm cells na nag unahan nuong araw...

At sa lahat ng Amang, nagbabasa dito ngayon, "Happy Father's Day!"

----------------------------------------------------------

ako nga pala ay tinag-tag uli! grrr ni Jhed at ni Beverly!

Instructions: Remove the blog in the top spot from the following list and bump everyone up one place. Then add your blog to the bottom slot, like so.
1. Superblessed
2. In My Pocket
3. Surreptitious Travels to the Moon and Back
4. Randomisity
5. Kalansay sa Baul ni Heneroso

Next, select five people to tag:

Rob
Aaron James
Aaahron
Zord
Juice

----------------------------------------------

BTW! vote nyo naman ako sa Blog of the week.... please! first time ko ho manominate na tungkol sa blog! please po! dito yung link.

Ihi at baha

2006-06-16T21:45:00.000+08:00

Medyo may kamalasan ako ngayong umaga. Bago kasi ako umalis ng bahay, uminom ako ng tubig, kaya buong biyahe, naiihi ako! Medyo mabilis na ang drive ni Pepe, nagdesisyon pa nga sila ni Meme na ihatid na ako mismo sa UST at hindi sa Philcoa, karaniwan kasi akong bumababa duon, para sumakay ng FX na quiapo, pero ngayon sabi nila mas magiging madali daw ako makakarating sa UST kung ihahatid nalamang nila ako.

Trapik talaga sa may Espanya, kaya't nag "shortcut" si Pepe sa Dapitan, sobrang trapik din dito. Dalawang oras at kalahati ko nang pinipigil ang aking ihi, at habang tumatagal, lalong sumasakit ang aking pantog. Hindi ko na talaga mapigil ito, nag tingin ako sa paligid ligid, grabe, hindi ako pwede umihi sa pader. Wala din ako makitang "Urinal" dahil nasa Maynila ako. Kaya nakagawa ako ng isang desperadong taktika. May bote kasi na walang laman, kaya't... basta, alam niyo na siguro ang sunod kong ginawa... huwag niyo nalang itanong kung saan ko nilagay ang bote ng "Gatorade"

Dumating ako ng 8:00 sa UST, sabi ng propesor na hindi daw ako "late", natuwa naman ako, pero madali itong nabura ng sabihin niyang "you're absent"... haaay.. nag research pa naman ako sa subject niya! Paano na ito! ang aking pag eermitanyo! ahuhuhuh Pero dapat sa susunod, aagahan ko na talaga, sa Monday, UST! HUMANDA KA AKO ANG MAGBUBUKAS NG GATE MOo.!!

Anyhoo... Umuwi ako ngeyun mag-isa, wala nanaman ako kasama... gusto ko sana yayain mag-dota ang aking NFF pero nahiya ako... at isa pa, hindi ko alam kung saan ang magandang Dotahan sa UST. Kung may nakaka-alam, sabihin niyo naman saakin, para maging masmalakas ang "Bonding" ng 1LM1...

Madyik Socks

2006-06-15T19:36:00.000+08:00

Ito ang pangalawang araw ng aking ekspidisyon sa UST, at may natitira pang kulang kulang na...dalawang daan at limampung araw, hindi ko pa sinama ang linggo't sabado dahil mahirap magkompyut.

Nawawala ang aking medyas na itim, kayat ang ginamit ko ay brown, naalala ko tuloy, madami na akong karanasan kasama ang medyas na ito, at lahat magaganda! Naging Mr. Intrams pa ako nang suot ko ito... Dumating ako sa UST, 6:00am, at doon pumasok ang titser na singkit ang mata. Ilang beses niya sinabi ang salitang "definitely" at hindi ko ito nabilang pero alam ko na madami ito. Iniksplika niya ang aming mga proyekto para sa "Prelims" at "Finals". Iniba din niya ang aming "Seating Arrangement" Naalala ko tuloy ang aking hayskul layp...

"S" nag sisimula ang aking apilyedo at lahat ng may apilyedong "S" nagsisimula ay puros babae, kaya ako...Aba! Napapalibutan! ahihihi... Una nahihiya pa ako sa dalawa kong katabi, pero tinapik ako ng isa, at may tinanong, at duon nagsimula ang aming pagkakaibigan. Kinausap ko rin ang isa ko pang katabi at ung dalawang babaeng katabi ng katabi ko, ayus naman...

Nagkaroon ako ng bonding kay "Jackie Esteves"(hindi totoong pangalan) dahil kay Mam Peppin. Sabi niya kasi nakikita daw niya ito sa T.V. at naalala ko nga na nakikita nga naman sa TV si Mam Peppin, magaling na propesora si mam, siya ang aking peyborit ngeyun. Si "Calla Lily" naman ay masayahing bata. UU, mukha siyang bata, at sabi niya lalaki daw siya dati, nakakatawa siya kasama. Si "Quezon" naman ay ang babaeng tumapik sa aakin, mabait naman siya. Si "PBB Housemate" naman, tahimik, pero ayus din naman kausap.

Niyaya rin nila ako sumama sakanila at kumain, siyempre sumama naman ako! hihihi, pinakilala rin nila sa ibang kaibigan nila. Kumain kami sa "Tita Eva's Grill" pero hindi ako sigurado kung yuun ang talagang pangalan nito, ako'y siniswerte talaga dahil nakalibre ako ng isang baso ng "large icetea". Siyempre nakikinig ako sa mga usapan nila, grrr...panira kasi pinag-uusapan nila ang isa naming kaklase na sinabi ng isa na kyut daw... talaga naman hindi naman iyon kagwapuhan eh. Sinabi pa ng isa "Kyut sana payatot lang" para akong sinampal dahil ako'y payatot din! pero ayus lang...

Nagpaalam na kami sa isa't isa... At ako'y pumunta uli sa aking homebase, ang Cubao. Duon pasyal pasyal lang, may sinusundo din kasi akong babae sa Cubao eh...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...Si Meme, ang aking ina.

Tinag-tag at Tinomasino

2006-06-14T18:52:00.000+08:00

Ano ang tawag sa taong dalawang beses tinag?

edi.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Tinag-tag! toinks!

Instruction:
The first player of this game starts with the "6 weird things/habits about yourself" and people who get tagged need to write a blog of their 6 weird habits/things, as well as state this rule clearly.. in the end, you need to choose 6 people to be tagged and list their names...

1. My head, is slightly tilted to the left which makes me look like a freak in personal, you may not notice it in photos, but yes it's true.

2. I notice intricate details in a person's face. That makes my mind photographic.

3. I have a large mole... somewhere inside my undies....

4. I eat alot but i dont get fat.

5. I love the Sexbomb dancers.

6. My left eye is larger than the right.

There you go....

Louela
Sassygirl
Aahron
Mikmik
Iamthebestpolicy
Vanny

-------------------------------------------------------------------

Instructions:
Name ten(10) of life's simple pleasures that you like the most, then pick ten(10) people to do the same. Try to be original and creative and not to use things that someone else has already used.

1. Eating Ringbee or Cheese-it or Muncher.

2. Sit infront of the computer.

3. Edit photos using Adobe.

4. Eating banana-q

5. Tickling a person...

6. Talk about other people behind their back ang insult them.

7. Chat all day.

8. singing in the shower

9. Siyesta

10. Quotes sa text...hihi

TAGGED:
Chabs, Rob, Aahron, Edgar, Kevin, Vanny, Cars, Beverly, Darwin, Bulitas!

------------------------------------------------------------------------------

Ito ako, 5:00 ng umaga, papuntang UST. "Excited" nanaman ako, ngayon nadoble pa dahil alam ko na makikita ko na ang mga kaklase ko. Sumakay ako ng "Fx" Dahil Coding ang sasakyan at sira naman ang isa. Napakasikip, duon kasi ako umupo sa gitna, antataba nila! Nakakaasar, pisat na pisat na ako, umagang umaga na "nadeform" ang katawan ko. Bumaba ako sa Ust sa may karatula ng Captain barbel, talagang naiirita ako dito dahil subrang liit ng ulo ni Richard Gutierez, pumasok na ako, binati ko si Manong Guard kahit na hindi ko siya kilala at baguhan palamang ako. Naglakad na ako sa "pathwalk" at siyempre dapat ang lakad mo, parang mala Zanjoe, kahit wala ako katawan dapat "mafeel" ko na pogi ako. Maaga akong nakadating sa aking building kaya't ako'y nakatunganga at nakatayo lamang sa labas, aba'y kahit naman papano, may tumitingin saaking mga "Higher Batch" pero hindi ko sila papansinin dahil ako'y ermitanyo ngayon. Pero mahirap talaga, may nakanakaw ng aking atensyon, hihi. Kinotongan ko nalamang ang aking sarili.

Pumasok na ako sa aking building, pumunta sa numerong 206, nakita ko nanaman siya, umupo siya malayo saakin, meron na rin siyang "NFF" o "New found friends", habang nag hihintay nakatingin ako sakanila, nakangiti, pero hindi naman nila siguro napansin. Dumami na ang aking kaklase, kulang-kulang na trenta kami. "So far so good.." sabi ko sa isip ko, alam ninyo kung bakit? ...dahil wala pa ako nakikitang mas gwapo saakin at mas madali ang kumpetisyon,...hihihi joke ang... may nakita din akong mukhang matatalino, nakasalamin, mukang maraming alam, pero hindi ako mag papatalo... Mag-aaral ako mabuti.

Dumating na ang propesor ng "Philosopy" nag iwan ng "Assignment" at umalis. Dumating ang propesora ng CWG, at nagpakilala kami sa isa't isa, grabe huli kasi ako magsasalita, at naubusan ako ng letrang "R" na dapat idiscribe sa sarili, dapat kasi kung ano ang simulang letra ng iyong pangalan iyon din ang "adjective" na gagamitin mo. May pumasok sa aming klassroom, at umarte, kinabahan ako sa arte nila dahil parang totoo... "Nagrerecruit" sila ng mga gustong mag artista sa UST, pinilit ako ng isang babae, kumuha ako ng form pero hindi ko pinasa.

Haa'y ayoko muna ikwento ang aking ibang kaklase dahil hindi ko pa sila nakikilala ng lubusan, baka sa susunod na lamang, medyo may kina-iinisan din kasi ako sa isa sa kanila, ewan ko ba naiirita ako.... hihihi

Batang Cubao

2006-06-13T21:23:00.000+08:00

Ahihihi...this is the moment! Gumising ako ng maagang maaga para lamang makahabol sa 7 o clock na schedule ko, siyempre "excited" ako! Dumating ako sa Ust mga alas sais! talaga namang excited si Heneroso! Kumakabog talaga dibdib ko! Namumubrlema ako sa aking building dahil hindi ko alam kung nasaan ito. Buti nalamang ay nakita ko si Yssabelle at Roxxane na Nag aaral dati sa MCS. Naging "Feeling Close" ako sakanila, kahit na hindi naman talaga. Si Yssabelle kasi kaklase ko noong first year at may pinagsamahan din. Sa Education siya, samanthalang si Roxxane o RX, ay kabuilding ko. Si RX kasi dati lagi ko inaasar, medyo "bully" kasi ako noong araw. Pero ngayon bait baitan ako sakanya dahil alam niya kung saan ang building namin. Pero nung nakita ko na ang "building" humiwalay na ako sa kanya.

Nang nasa klassroom na ako, sinabi ng gwardiya na wala daw pasok! Hay naku naman! bwiset talaga! Mass lang daw ngayon! edi pumunta akong Mcdonalds para kitain ang aking mga dating kaklase sa MCS. Sinundo na ako ni Pepe, isang tawag ko lang, grabe isa talaga syang ulirang ama. Binaba niya ako sa Cubao, ang aking "Home Base".

Isa na akong batang Cubao, simula kasi ngayon, dito na ako palagi pagkatapos ng klase ko sa UST. Nag libot-libot ako, naalala ko na kailangan ko pa pala bumili ng "School Suplies" dahil wala ako kahit ni isa, uunahin ko na ang "Bag". Nag-isip ako kung saan pwede bumili nito, at saan pa ba maganda bumili ng bag na "Hip" at mura kundi sa Teammanila! Naalala ko na magaganda ang kanilang mga messenger bags at pinoy na pinoy talaga. Nilakad ko papuntang "Marikina Shoe Expo" pero laking hinayang ko dahil sarado sila! "Wednesday-Friday" pala ang bukas nila! haaay bukas nalang uli. Tinahak ko naman ang landas papuntang "National Bookstore" para bumili ng "Ballpen" at "notebook" Nakakaasar dahil may isang lalaking nagtanong saakin ng "San ang notebook dito??" ang tono niya para siyang boss! Naasar ako, naalala ko na nakasuot ako ng uniporme ng UST, na mukhang barong! hay nako! Inaway ko ang mamang nakasuot ng "Basketball Jersey" na nakasulat "Taulava" sa likod. Sabi ko, "Hoy! Anong akala mo saakin! Hanapin mo sa Pwet ko! gegu!" ayan ang eksacto kong sinabi! Namutla sa pangamba ang lalaking nakajersey, umalis nang nanliliit, buti nalamang ay walang tao na nakakita saamin. Noong babayaran ko na ang aking pinamili, nakita ko ulit siya, tumahimik na siya ng nakayuko!!

Sa macdonalds ng Alimall ako nag "lunch" at nag "take-out" ng "Sprite float", iniinom ko ito habang naglalakad! ang sarap! Nang ako'y papunta na sa opisina ni Meme, Nakasalubong ulit ako ng kakatwang tao, isang bakla na nagtitinda ng saging at mansanas sa palengke. Sabi niya sakin, "Ang sarap naman niyan!, pwede ka tikman?" Ako'y hiniklabutan sa takot, patuloy lang ako naglakad hindi nilingon ang baklang palingkero. Kinabahan ako. Buti nalamang ay naabot ko ang opis ni Meme ng buong-buo.

... pasensya na at nagmamadali ako, sa lahat ng bumisita at komento, bibisitahin ko rin ang inyong blog sa lalong madaling panahon, napaka "Busy" kasi ngayon. Bukas ay ilalahad ko ang aking magagandang eksperyensa sa aking mga kaklase.

--------------------------
PS: para kay Juicy at kironobu-kun, bukas ko nalamang sasagutin ang inyong tag! ahihihi

Bukas na lang kita mamahalin...

2006-06-12T18:58:00.000+08:00

Bukas na magsisimula ang aking kalbaryo, ang paglaban sa temptasyon, at pag aaral ng mabuti. Maaga ako magigising bukas dahil 7 ang simula ng klase. Medyo nag-aalinlangan pa nga ako pumasok dahil may tsismis na kumakalat na "mass" lang daw bukas. Nag-aalangan din akong isuot ang uniporme dahil baka sabihin na "excited" ako masyado, pero wala ako pakialam, "excited naman talaga ako

Pinikturan ko rin pala ang aking uniporme. Muka itong kostyum ng mga taong nilalagay sa kabaong.

...ahihihi... dahil nga excited ako, nakalagay lang yan diyan sa kama ng buong araw. Lalo ako magmumukang bangkay diyan sa barong naming uniporme, mabuti pa ang mga taga-UP, walang uniporme, pwede isuot ang nais. Pero kahit papano, pwede ko sabihin sakanila na "We are required to wear this, you chose to wear that" ...ahihi peace tayo ah! mga friends ko diyan sa UP...ahihihi matatalino naman kayo eh.

Naasar ako dahil kagabi may langgam na kumagat sa aking kanang tenga. Namumula ito at mas malaki sa kanang tenga! Paano na ito...

Wala ako masyado maisip ngayon eh, pero bukas ikikwento ko ang nangyari sa aking "First day high". Hanggang dito nalamang muna, tulog ako maaga.

P.S. Sa mga taga UST na nakabasa nito na alam ang mangyayari bukas... ano ba talaga gagawin bukas? May mass ba? klase na ba? orientation? ano na? kontakin ninyo ako please.

-------------------------------------------

Nakalimutan ko na "Independence day" pala ngayon eh ano... malaya pa ba talaga tayo? ahihihi ikeee nasyonalistik!

ahihihi, grrrr, ahuhuhu, gegu!

2006-06-11T21:30:00.000+08:00

Naaasar ako. Hindi ko mapigilan ang galit ko. Sa pangalawang pagkakataon, naunsyame nanaman ang paggawa ko ng "layout". Pero hindi dapat ako "magpastress" dahil dalawang tulog na lamang ay pasukan na... siguro naman, kung kayo'y nagbabasa palagi sa aking mumunting blog, ay alam niyo na dalawa ang aking pakay sa pagsabak sa kakatwang misyon na ito, una ang pagiging ermitanyo, at pangalawa ay paghahanap ng "bulaklak" (hihihi...ikii, personification.) Kaya nga iniingatan ko ang aking mukha dahil ito ang isa sa mga puhunan ko. Sabi nila, napaka "oxymoronic" ng aking misyon, at mahirap daw ito gawin, pero papatunayan ko sa inyo na nagkakamali ang iilan, at magtatagumpay ako...

Bumalik na nga pala si mangtataho, natikman ko na uli ang kanyang mamuti-muti, malagkit-lagkit, at mamasa-masang T...as in Taho. Medyo tumabang ito, namomroblema siguro siya dahil wala na siya pambili ng arnibal. Kanina din ang ulam namin ay may Tokwa, akalain ninyo na Tokwa pala ang "main ingredient" ng taho!! Napag-isip ko tuloy na kung pagsasama-samahin ang lahat ng tokwa simula nung kumain ako nito, ay makaka ukit na ako ng estatwa ni "Lady Liberty" sa aking tae..

Kanina din, napagtanto ko... napaka boring ng aking buhay. Lagi nalang ako gumagawa ng kwento, kasi naman tuwing "summer vacation" naubos na ang pwede gawin... Nalinis ko na nga itong kompyuter eh... sa sobrang wala akong magawa sa aking "wretched life" nilinis ko nalang ang kompyuter, kahit papano may nagawa ako. Pero hindi ko naman talaga dapat lilinisin ito kung hindi ako inutusan eh. Naririnig ko sa ibang babae, na gusto daw nila sa isang lalaki ay may "initiative". Ewan ko ba pero mas gusto ko, inuutusan ako, mas gusto ko kasi na kung sakaling magkamali ako, hindi masusumbat saakin na nag mamarunong ako dahil inutos nga lang. Kaya ako, wala ako "initiative" at mas gusto inuutusan. Ewan ko, nakakakuha ako ng "Pleasure" pag inuutus-utusan... Pero hindi ung inaalipin ah. Inuutusan, alam ninyo na yun, yung bang may ginagawa ka para sa mahal mo sa buhay. Nakanangtoots! hihihi Napag usapan nalang din ang nakanangtoots, ituturo ko nalang aking mga ekpresyon tuwing ako'y nakikipag "chat", kaya huwag kayo magulat kung makachat ninyo ako at hindi ninyo alam ang pinagsasabi ko:

Nakanangtoots - pangungutya, dahil kakornihan ang pinagsasabi.
ahihihihi, wahahaha, wahihihi, wahuhu, ahuhu, - mga ekpresyon ng pagtawa at pagkalungkot, madalas ito makita sa una at huli ng aking sasabihin. Kung mapapansin ninyo sa aking "keyboard" pudpod na ang letrang "A" ,"I","H"
ikee - pangungutya, dahi kinikilig sa bagong loveteam o tungkol sa lovelife. Ginagamit sa lahat ng klase ng pang-aasar sa chat
gegu - pinakyut na gago, masyado kasi brutal ang GAGO, kaya gegu nalang para mas kyut.
subra, uu atbp. - pinapalitan ko ang "O" ng "U" para mas lalo ako maging kyut sa chat.
Grr - nag papahiwatig ng matinding pagka-asar o pagkagalit.
haaay- walang magawa sa buhay, ibig sabihin nito na "magkwento ka naman"
musta - pag nakita ninyo ito, ibig sabihin na ako nga ang kausap ninyo. Sana lang pag kinamusta ko kayo, kamustahin ninyo din ako. Mas gusto ko yun.
Eto - ang karaniwang sinasagot ko kapagkinakamusta ako.

Medyo kakaiba ako sa chat, ewan ko ba... mabilis ako magtype na sunod sunod mag send. Ayaw ko ng matagal mag reply dahil may naiisip akong masama... baka narerape na ang kachat ko o pinapatay, basta't sana mag reply kayo ng mabilis. Napakakulit ko sa chat, kesa sa personal na buhay, pag nakita ninyo ako sa personal, malalaman ninyo na napaka tahimik ko.

Bukas nga pala, ay araw ng kalayaan, naka 108 taon na simula ng lumaya ang Pilipinas ngunit hindi parin nagbabago ang mga Pilipino:

minsan tuloy naiisip ko ito...

..at pag-uusapan na rin lang ang post secret...

hihihi...la lang

Deal or no Deal

2006-06-10T22:00:00.000+08:00

Hello, medyo wala akong ipopost ngayon kasi naging busy ako, pero naiintindihan ko na din sa wakas ang larong "deal or no deal". Basta't sabihin mo lang palagi, "No deal" dahil mas malaki ang tyansang manalo... Ito ang formula na naisip ko::

Let the briefcases be called X, Y and Z..and so on..
Let Cx be the event that the 2,000,000php is inside briefcase X and so on.
Let Hx be the event that the host opens briefcase X and so on.
Supposing that you choose briefcase X, the possibility that you win 2,000,000php if you then say "No Deal" your choice is given by the following formula
P(Hz ^ Cy) + P(Hy ^ Cz)
= P(Cy)·P (Hz : Cy) + P(Cz)·P(Hy : Cz)
= (1/3 · 1) + (1/3 · 1) = 2/3

..... sorry wala lang talaga ako maisip eh... hihi subukan niyo nalang ang "Equation"....

Mystery Judge

2006-06-09T20:56:00.000+08:00

Anong "T" ang maputi, malagkit, mainit-init, at karaniwang lumalabas tuwing umaga? Pero pwede din namang gabi?
.
.
.
.
.
Edi ano pa! kundi Taho! oo, Taho. Masarap ang taho, tuwing umaga dumadaan ang magtataho sa aming lugar. Naging "habit" ko na ang bumili ng taho tuwing umaga, (o ng ate ko kasi tulog pa ako sa oras na iyon, kaya binibili niya ako palagi) Sabi nila nakakkataba daw ito, at siksik sa Protina. At siyempre ako na "nagpapabuff" ay kailangang uminom nito. Pero kaninang umaga, pagkagising ko, walang taho... malungkot ako, parang pakiramdam ko na nanghihina ako, parang may kulang sa araw ko, nakasanayan ko na kasi ito at pabrito ko talaga ito. Ano kaya ang nangyari kay mamang mangtataho... sana bukas ay dumaan siya... miss ko na ang taho.

Naisip ko tuloy, na balang araw, kapag ako'y yumaman at naging bigatin, gagawin kong "Comercialized" ang taho, siyempre maghahanap din ako ng tao na may alam na preserbahin ang taho. Ieeksport ko ito, at papangalanang "Heneroso's Taho" Siyempre, sariling atin ang produktong ito(o sa pagkakaalam ko), at madaming bibiling mga OFW/OCW dito dahil miss na nila dito sa Pilipinas. Aba'y pwede rin itong bumenta sa ibang lahi dahil ito ay eksotic. Naisip ko tuloy, uli ang aking future, ano kaya ang mangyayari saakin... successful kaya ako? Magkaka-anak kaya ako balang araw? Magkakaasawa kaya ako? o isang "bachelor" habang buhay? Nampucha ano ba itong iniisip ko! Grrr... Sabi nila sa internet daw, 75% are ugly. Aba!! Hindi ako makakapayag! ibig sabihin ba nun ay 25% lang kami, unfair yun! hihihi, Joke lang. Ako nga yata ang lider ng 75% na yun... kaya walang pumapatol saakin. Pero naisip ko na hindi "safe" ang paghahanap ng "mate" sa "internet". Marami kasi manloloko dito. Marami ang "poser" pero baka malay natin, baka isa sa mga bumabasa nito ang aking mapapangasawa... kaya ito ang aking "Rubrics" para sa aking mapapangasawa.

Kabaitan.......................15%
Kagandahan...................10%
Katalinuhan...................15%
Body..............................10%
Low Maintenance...........10%
Audience Impact............10%
Popularity........................5%
X factor..........................25%
--------------------------------------------
100%

Ieeksplain ko girls:

Kabaitan. Sino ba naman ayaw sa mabait na syota! Pero, minsan gusto ko rin ung "bad girls" hihi. Gusto ko kasi na kaya niya ako "I-tame". Basta ung sobrang bait.

Kagandahan. Aba'y siyempre pangit akong bata, kailangan ko ng opposite. hihihi... joke lang. Siyempre ung maipagmamalaki ko ang mukha, lahat naman tayo gusto maganda ang syota. Pero ayus lang na hindi kagandahan, may Adobe naman eh.

Katalinuhan. Hindi naman ako ganun katalino, pero gusto ko talaga matatalino. Ung kahit mag-usap lang kami, madami ako malalaman, atsaka gusto ko rin ang babaing mahilig magbasa, or mahilig mag sulat. Basta gusto ko, hindi siya nauubusan ng "sensible stories"

Body. Kahit hindi katangkaran. Wala ako "height requirements". Wala din ako "weight requirement". Pag mataba ka, edi "huggable" pag payat naman, edi "stretchable" hihi joke lang... payat din kasi ako.

Low maintenance. Ayoko ng babaeng bilmoko. Siguro pag mayaman na ako. Pero ngayon wag muna ah!

Audience Impact. Gusto ko magaling makisama sa tao. At siyempre malakas ang "impact" sa "Greatest Audience" ang aking pamilya. Gusto ko, maging proud sila at maayos napili ko.

Popularity. Wala lang, wala na kasi ako malagay sa "criteria". Maganda kasi kung maganda ang iyong reputasyon sa ibang tao. "Popular in a good way" ika nga.

X Factor. Mataas ito, 25% ang gusto ko kasi, hindi ko alam kung bakit mahal ko ang isang tao, pag nawala kasi ang katangian na hinahanap ko sa kanya, mawawala din ung rason kung bakt ko siya minahal, kaya gusto ko misteryo yung 25% na yun, para hindi mawala. hihihi...korny ko talaga oh....

Kaya Girls! submit your resume now... hihi joke lang... isa lang ito sa mga post ko dahil wala akong magawa sa buhay ko...wag niyo nalang seryosohin...

P.S. Hindi ito ang aking prayoriti, dahil mag eermitanyo ako ng isang taon sa UST, para tumaas ang aking "Grades"

Kumikitang kabuhayan

2006-06-08T21:01:00.000+08:00

Medyo marami akong nakikitang blog na medyo kontrobersyal ang ilang post. Karamihan ay may paksang pangmatanda lamang. At napansin ko na madami ang nagkokoment sa kanila. At dahil hayok ako sa "Comments" ng nagbabasa sa blog ko, kailangan ko mag post ng "entry" na may kontrobersyal na nilalaman. Ako'y nagsaliksik, "Ano ng kaya ang pwede ko isulat para makuha ang interes ng mga tao?" ang sinabi ko sa sarili ko.

Sa aking paghahanap, nakita ko tuloy ang isang "script" ng isang "show" sa ABS-CBN, ang "Kumikitang kabuhayan" Hindi ito naipalabas dahil wala nang nanunuod nito at wala nang sponsor na nagbabayad para sa "Airtime" nito.

Mon Tulfo: Mga Kapamilya! Nanunuod po kayo ng Kumikitang Kabuhayan, ngayon kasama ko ang isang Callboy ng Las Pinyas, samahan niyo ako sa pag interview atalamin ang sikreto ng pagiging Callboy! So, pano ka ba nasabak sa ganyang trabaho?

Callboy: Dala ng matinding pangangailangan, ako kse bread winner ng family, panganay ako at walang trabaho magulang ko... kaya ako ang bumubuhay sakanila.

Mon Tulfo: Pwede bang ikwento mo ang iyong talambuhay?...

Callboy: Kasi na-discover ako nung manager ng D'bodies, si Lito, sabi may itsura daw ako, tapos pwede daw ako kumita ng malaki, so dala nga ng mahirap ng buhay na try ko... at isa pa, matagal ko na gusto maging isang kollboy, bata palang ako nagkukunwarian na akong kolboy, at titser ko naman ang matronang pumipick-up daw saakin, ang pangalan niya, Titser Raquel, siyempre kunwakunwarian lang... sabi ng titser ko, balang araw gusto daw niya ako makita muli... At yun na nga the rest is history...

Mon Tulfo: Sino-sino naman ang mga pinaka-bigatin at pinaka barat mong kostumer?

Callboy: aah...madamidami na din... hindi talaga mawawala ang barat sa lahat ng negosyo, katulad nina Erick Santos, si Paolo Balesteros, at si Uma...si Chokulet, Madame Auring, IC mendoza...si Rainier Castillo, nung hindi pa siya sikat, napaka barat nila amp! Biruin mo isang oras bente pesos!! Pero talagang maswerto ako dahil madami din namang malaki mag bayad... katulad nina Roderick Paulate, Christopher De Leon, Ben Chan, at siyempre si Bryanboy, nandun din sila Tiya Pusit, Pokwang, ang pinakabata ay si Bam Romana!...atbp..

Mon Tulfo: Waw ah, bigatin yang mga taong yan ah! talagang big time ka na! so, magkano ang kita mo sa isang gabi?

Callboy: Aba, nung kabataan ko, mga 120,000Php isang gabi lang yuon, pero ngayon, humina na kasi ang aking "Market Value" Matanda na ako...

Mon Tulfo: ano naman iyang "Market Value" na iyan?

Callboy: Marami kasing salik ang pagiging callboy, siyempre nandyan ang sukat ng iyong ari, dapat din mas maputi ang iyong muka sa iyong katawan, talagang mabisa ang pinapagamit saamin, Tsintsantsu, talagang maputi ang muka mo non, yan ang pinaka puhunan namin. Dapat din na medyo kulot ang iyong buhok, lalagyan dapat ng beyby oil ito. Ganun kasi ang gusto ng mga bakla't matrona.

Mon Tulfo: Aba! hindi lang pala basta basta ang pagiging Callboy ah!

Callboy: Aba oo naman! Mas mataas pa nga ang aming sweldo sa mga Call Center, at Nurse diyan sa Fabella Ospital... Kaya't mataas talaga ang puhunan!

Mon Tulfo: So, ano ang iyong pinaka malaking sakripisyo, bilang isang callboy?

Callboy: Pumunta na ako sa isang doktor, para magparetoke... pinatanggal ko ang aking ngipin, dahil hassle ito pag ako ang nasa baba... ayos din ito pag lola na ang aking hinahalikan...

Mon Tulfo: Waw ah! talagang seryoso pala talaga ang pagiging callboy! So, ano naman masasabi mo sa mga "Aspiring Callboys and Girls" diyan na nagbabasa ngayon nito?

Callboy: Mabuhey Philippines! Hey boys and girls! basta! follow your dreams! Lahat tayo pwede maging Callboy, basta't may sipag at tyaga at determinasyon!

Disclaimer: Ito ay isang Fiction lamang at hindi propaganda. Nagawa ko ito dahil wala akong masulat sa blog at gusto ko marami mag comment dito. Talagang patapon lang ang aking buhay kaya gumagawa ako ng storya katulad ni Cristy Fermin.

Hindi ako kumakain ng Spam

2006-06-07T23:25:00.000+08:00

Naaasar ako dito sa blogger, bakit kasi may "word verification" pa pag ako'y magpopost! Madami pa naman akong ilalagay pero dahil sa prosesong "Word verification" nawala na lahat. Ang istillo ko kasi sa pagbablog ganito:

1. Bubuksan ang Blogger.com ng maaga

2. Pipindutin ang "New post"

3. Magsusulat ng "random Word"

4. at ilalagay sa "Drafts"

5. Babalikan ang "Drafts" kapag ako'y nasa dimensyon ng kaotisikan.

6. Magsulat at magpublish... mga alas onse ako natatapos.

...Pero dahil sa "Word Verification" na tinotopak, nahihirapan na ako. Pinindot ko ang button na may nakadrowing na tandang pananong, lumabas ang "Pop-up", at ito ang nakasulat:

"Blogger's spam-prevention robots have detected that your blog has characteristics of a spam blog. (What's a spam blog?) Since you're an actual person reading this, your blog is probably not a spam blog. Automated spam detection is inherently fuzzy, and we sincerely apologize for this false positive.

Before we can turn off mandatory word verification on your posts we'll need to have a human review your blog and verify that it is not a spam blog. Please fill out the form below to get a review. "

Naasar ako, muka ba akong "spammer"? teka ano nga ba ang "Spam Blog"? Sabi ng Blogger:

"What Are Spam Blogs?"

"As with many powerful tools, blogging services can be both used and abused. The ease of creating and updating webpages with Blogger has made it particularly prone to a form of behavior known as link spamming. Blogs engaged in this behavior are called spam blogs, and can be recognized by their irrelevant, repetitive, or nonsensical text, along with a large number of links, usually all pointing to a single site. "

Wala namang mga "large links", "Nonsensical text", "Repetitive posts" dito. Meron lang "Nonsensical Ideas", at siyempre "Links of good bloggers" ... Naasar lang talaga ako, ilang beses ko na inireport ang problemang ito, pero wala paring nangyayari. Ako'y nawalan ng gana sa serbisyo ng Blogger.com... Pero ano ang magagawa ko... May naisip tuloy ako, "Bumili kaya ako ng sarili kong "Domain" at "Host"... pero masyado akong baguhan sa ganito, at baka masayang lang ang pera ko sa pambili nito. Pero gumawa ako ng "wager" sa sarili ko, Kapag umabot ng 3000 ang aking "hits" sa loob ng dalawang buwan, bibili ako, mukang imposible?? Ika nga sa isang paham, "Nothing is imposible, just mathematically improbable"...

At nawala na ang ideya na dapat kong isulat dito para sa araw na ito, para kasing tubig na sinalok sa mga kamay ang aking utak, tumutulo. Grrr, kanina nga pala napanuod koang "Deal or no deal" ni Kris Aquino, namangha ako dahil kabisado niya ang pangalan ng lahat ng mga babae sa show na iyon, eh humigit kumulang na 30-50 iyon...Yuong ibang tao nga diyan kahit pangalan lang ng asawa nakakalimutan pa... hihihi...

P.S. Naalala ko na ang naisip ko... Pero sa susunod ko nalamang ilalahad.

Ninja 101

2006-06-06T19:13:00.000+08:00

Kanina, pumunta ako sa MCS, gaya nga ng sinabi ko sa nakaraan kong "entry" hindi ako magpapakita kanino man sa MCS, dahil ayaw ko magmukhang papansin. Noong 4th yr kasi ako marami ang alumni na bumabalik sa Mater, at ang naiisip ko sakanila, na papansin lang sila. Ngayon naramdaman ko na, ang magmukhang papansin na walang ka efforteffort. Dumating ako sa MCS, itim at pula ang aking damit, may dalang belt bag na puno ng mga armas kung sakaling kailanganin, ninja ako ngayon, pinirmahan ko ang libro ng mga bisita, at pumasok sa loob. Sa gate pa lamang marami na ang estudyante, kaya ako ay naglakad "surreptitiously". Dumaan ako sa likod na gate at may tatlong 4th year na nakakita saakin, dinukot ko ang kanilang mga mata at tinapakan ito katulad ng ginawa ng "The Bride" kay "Elle Driver" sa "Kill Bill vol. 2", nahirapan ako doon sa isa dahil may suot siyang salamin, pero ayus lang. Umakyat ako ng hagdan at may babaeng Nakasalubong saakin, "Hi, kuya Ren....swaaaaaaaah" bago pa man niya mabanggit ang tunog na "S" pinutol ko ang kanyang leeg, sa pamamagitan ng aking "Samurai". Nakapasok na ako sa opisina ng Carmelian, at doon nakita ko ang dalawang Taga-UP. Ginawa namin ang aming kailangang gawin... ang walang katapusang Yearbook...

Pinikturan ko ng palihim ang 2 taga-UP:

Hindi ko pinakita ang kanilang mukha dahil baka ma exploit sila. Hihihi... mas mabuti nang pinangiingatan ko ang kanilang katauhan.

Piniktyuran ko din ang yearbook namin nuong ako'y grade six palamang, nakita nyo naman nawalang ka desedesenyo ang aming yearbook. Pangit pa ako dito... Pero hindi ko rin sinasabi na gwapo na ako ngayon:

Katulad ng sa kanina, tinakpan ko rin ang kanikanilang mga pangalan at mata, para maprotektahan ang kanilang pagkatao.

Walang kwenta ang aking "secret entrace" dahil pumunta din kami sa "Canteen" at doon madaming kumakain na estudyante, nararamdaman ko ang kanilang mga titig... Kumain kami sa lugar na kinakainan ko nuong ako'y estudyante palamang... naalala ko tuloy ang Popcorn. Masarap ang popcorn sa aming paaralan. May bago nga palang binibenta sa aming Canteen, parang "rice in a box" pero "home made". Wala na siguro ako magagawa kung mag-isip sila ng masama na pabalikbalik ako sa MCS, wala na ako pakialam sa iniisip nila... Manhid.

ngayon ay 666...at wala ako pakialam, mabuti sana kung may bumagsak na meteor o lumakad ang mga bangkay para exciting naman ang buhay natin...

PS: Some scenes are Hyperboles only, not to be taken seriously.

Pakwan

2006-06-05T19:21:00.000+08:00

Ako'y balisa dahil dapat ngayon ay bago na ang template ko, eh nung patapos ko na... biglang nag brown-out! Hindi ko man lamang na save! antanga ko talaga! Grrr... pero dapat, "cool" lang, bukas ko nalang ipapagpatuloy ang paggawa ng bagong template.

Dapat nga pala ay pupunta ako sa MCS ngayon, pero madami akong ginagawa at inaasikaso, kaya't bukas nalamang. Medyo nakakahiya nga bumalik doon dahil pasukan na nila, eh ayaw ko magpapansin. Kaya't bukas dadaan ako sa likod ng Mater para walang makapansin. Sana lamang kung may makakita saakin doon ay wag ninyo isipin na nagpapapansin ako, katulad ng mga dating alumni na pumupunta sa mater nung ako'y 4th yr pa. Gagawa nga pala ako ng Yearbook kaya ako babalik doon. Naisip ko nga na magsuot ng uniform ng Mater, bilang "Camouflage" pero baka mas lalo ako mapansin at sabihin nilang ako'y "repeater". Basta't bukas, walang makakakita saakin.

Bumili nga pala si Meme ng Pakwan o "Watermelon" sa Ingles. Grabing laki nito, 10 Kilos, ako ang kanyang pinagbuhat kaya't ito'y isang uri ng workout. Kinuhaan ko nga pala ito ng litrato:

Pasensya na. nakain ko na kasi ang kalahit ng 10 kilong pakwang kaya't 5 kilo nalamang iyan. Kaya ngayo'y ako'y binabalisawsaw... akala ko kasi ako'y tataba dito pero ngayon ay iniihi ko lang lahat ng Pakwan.

Bukas ay Hunyo 6, 2006, o 666 nga daw. Ang numero ng demonyo. Kaya't ako'y magpupuyat at aabangan ang 12 midnight dahil ito'y once in a lifetime. Pero hindi naman ako may sa demonyo... Hindi ko nga alam kung bakit 666 pa ang numero na itinalaga dito... haaay.

PBB

2006-06-04T23:30:00.000+08:00

Nanunuod ako ng PBB kanina, reunion daw kasi, anu bayan lagi nalang sila, puro "franchise" na ang nakikita ko sa pinoy T.V. may lalabas pang "Pinoy Dream Academy", "Deal or no Deal", at sa singko may "Pinoy Idol" pa! Syete nalang ata ang walang franchise at hindi sumakay sa "bandwagon". Pero pustahan tayo papatalo ba naman siyete... pero baka hindi nila kayanan, kasi kahit No. 1 sila sa Metro Manila, medyo kailangan pa nila mag-ipon. Hindi naman ganun kamahal ang franchise ng reality show ngayon dahil laos na ito sa ibang bansa... sa Amerika, napalitan na ito ng mga series, katulad ng Desperate Housewives, CSI, Nip/Tuck, Grey's Anatomy, atbp. Pero wala lang, wala talaga ako masulat dito sa aking blog kaya't ako'y nagpapakakritik lamang sa mga bagay-bagay sa loob ng "tube"

Napag-usapan na din ang PBB, nakita ko nga pala si Jamilla sa FHM magazine, grabe, pare, bigat. ...ahihihi... joke lang. "Natalie" pala ang pangalan niya dito. Meron din si Cass, pero nakalimutan ko na ang "screen name" niya... alam ko may "V" yun eh. Iyon, grabe bilib ako kay Jamilla, para sa anak niya, andami niya kaya gawin... pero bakit naman niya ikakaahiya iyon eh madami naman siya napasayang tao...ahihihi...

Anyhoo... Wholesome kaya ako! grrr...

Kanina nga pala pumunta ako kila Lola, tapos un, aalis na dapat kami, pero ayaw kami paalisin dahil hindi pa kami kumakain, eh Kapangpangan pa naman ung tita ko, edi yun uber sarap ng pagkain. Talagang lahat ata ng kapangpangan masarap magluto ewan ko ba... ano kaya sikreto nila! Ang sarap talaga. Kasi mahilig talaga ako kumain pero hindi parin ako tumataba! Kaya yun naisip ko tuloy, dapat ang makakasama ko panghabang buhay, ay masarap mag luto. Gusto ko, kahit "Ectomorph" ang body type ko, kaya niya ako patabain. Ha'y nag iimagine nanaman ako, magpakilala ka na kasi! (or baka kilala na kita, magpahiwatig ka na lamang) Grabe, pasukan na sa karamihan ng paaralan dito sa Pilipinas, sa susunod na linggo, ako papasok na sa "Big School" o "University" ika nga...

Taba, kapitan mo ako.

2006-06-03T21:44:00.000+08:00

Masyado ko na siguro pinupuyat ang sarili ko, kanina lamang ay bigla akong nakatulog na hindi ko sinasadya. Maliligo kasi dapat ako, e hinihintay ko ang tubig, humiga ako, biglang nakatulog. Haaa'y paano na yan, sa aking college life. Gusto ko pa naman maging dean's lister, pero kahit sa panaginip siguro ay hindi na. Pero sana naman. Hindi naman kasi ako ganoon katalino... Tapos siyempre may iba pa ako agenda sa UST, kailangan ko na kasi makilala ang makakasama ko sa panghabang buhay... (pero baka kilala ko na siya hindi ko lang pansin).

Kailangan ko na rin pala magpataba/magpabuff. Nag enroll na ako sa gym, kumakain na ako ng uber dami, pero onti palamang ang aking "progress". Gusto ko na kasi talaga maging macho. Mas malakas kasi talaga ang appeal pag malaki katawan mo. Pero nauubos ang pera ko, masyado magastos magpataba! Kaya ito, nag lista ako ng ilang bagay para tumaba ng hindi gaano mabubutas ang bulsa, pwede itong gawin ng mga payatot na katulad ko, ang iba dito ay hindi ko pa nagagawa.

1. Kumain ng Kaning Lamig, lagyan ng asukal at malamig na tubig. Muka itong kaning baboy, pero yuon naman talaga ang ating "aim" mag mukhang baboy.

2. Kumain ng "Muncher green peas" oo, muncher, nakita ko kasi sa likod, sa "Nutrition facts" na ang protien nito ay 7g! kaya't kung kakain ka ng tatlo o apat nito, para ka na rin uminom ng "Protien shake". Hindi ko lang alam kung totoo ang nakasulat sa likod nito, pero masarap naman ito.

3. Mamburaot. Oo, ito ang pinaka matipid na paraan para tumaba.

4. Pumunta sa isang "Chinese Drug store", marami kasing "Steroids" doon. Sabihin mo lang sa nagbebentang kamuka na Pokwang, "Miss pabili ng, Ling Zhi Chuang Yao Wan". At bibigyan ka niya ng isang botelya ng steroids.

5. Habang tumatae, mag buhat ng dalawang balde ng tubig. Pero mag ingat dahil baka bumulwak ang bituka mo.

...ito nalang muna, isip pa ako... kung gusto niyo, mag dagdagan pa kayo, ilagay niyo lang sa comments... para may audience participation...

UPDATE: Nanalo si Kim sa PBB teen edition, halata naman na siya ang panalo eh, dati ko pa siya sinusubaybayan. Pansin ko lang, puro babae na ang nanalo sa PBB... makasali nga para lalaki naman ang manalo...ahihihi jok lang

Kalmot at kalat

2006-06-01T23:12:00.000+08:00

Malamig na tuwing umaga, patapos na ang summer dito sa Pilipinas, June 1 na. Gumising ako ng mas maaga sa itinakda kong alarm sa aking Cellphone. Nagluluha ang aking kaliwang mata, ewan ko kung bakit. Kahit na antok pa rin ako, kahit na ipikit ko ang aking mga mata, hindi ako makatulog, kung ano anong mga alalahanin, problema, at pantasya ang aking naiisip. Tumunog ang alarm clock it pinindot ko ang "Snooze" kahit ako'y gising sa aking ulirat. Masakit ang aking ulo, dulot ng ilang araw na pagpupuyat sa YM, at paggawa ng walang katapusang yearbook. Naisip ko tuloy na wag nalamang pumunta sa School para gumawa at tumulong pero naghimagsik ang aking katawan at ako'y bumangon. Kumain. Naligo.

Lumabas ako ng banyo ng nakatishirt at boxer briefs lamang, wala naman ako pakialam dahil ate ko at ang aking pamangkin lamang ang nasa bahay, pero may iba palang tao... ang karpinterong, pero hindi ko na pinansin dahil siguro ay "busy siya sa pagpukpok ng kung ano ano sa kusina. Dumeretso ako sa aking kwarto at may napansin akong kakatwa sa aking hita. Eto:

Isang Kalmot? Ano ito? ano ba ang ginawa ko kagabi? "Wala naman...siguro ito.." Sabi ko at hindi ko na ito pinansin... Dinala ko ang Digicam dahil may pipikturan kami para sa yearbook, at humayo na nga ako sa School. Pagsakay ko ng dyip, may napansin ako, may lilimang tao sa kanan, at walang nakaupo sa kaliwang bahagi ng upuan, kaya dito ako umupo. Naisip ko kasi na kapag may mangyaring masama sa aming biyahe, lahat sila patay at ako lamang ang "survivor"(Pero baka kabaliktarad.) May Iilang taong bumaba at sumakay sa dyip, lahat sila umupo sa kanang bahagi. "Bakit ayaw niyo ko tabihan!!! Hindi naman ako holdaper, maayos naman ang aking porma!" sigaw ko sa aking isip. Bumaba ako sa aking destinasyon at ininspeksyon ko ang aking sarili, wala namang dumi o kung ano sa aking katawan o damit, inamoy ko rin ang sarili ko at amoy bagong ligo, bakit nga kaya walang umuupo sa kaliwang bahagi ng dyip? Hanggang ngayo'y misteryo ang sagot.

Dahil dala ko ang Digicam, piniktyuran ko na rin ang opisina ng "The carmelian" kung saan namin ginagawa ang Yearbook. Hindi ko rin napiktyuran ang ibang taga-UP kong katrabaho, masyado silang mailap sa kamera. Baka sa susunod na araw, ilalagay ko ang picture ng pakikipaglaban ko sa mga taga-up, pero ngayon dalawang litrato wont hurt.

Ito ang "Corner" ng opisina, andyan ang mga nakaraang yearbook na gawa ng ibang batch.

Ito ang kalat ng aking kinakain sa loob ng opisina. Ginawa kong "place mat" ang "The Carmelian(ang official newspaper ng MCS) na pinaghirapang ng staff. hihihi

..Umuwi ako sa bahay, at nagpalit ng damit. Tinatago ko ang kalmot sa aking hita kasi baka isipin ng mga tao dito na ako'y nakipaglampungan sa isang nangangalmot na babae.

... osige hanggang dito nalamang marami pa kasi ako gagawin...

Too lazy to function

2006-05-31T20:28:00.000+08:00

Madami akong nakapilang gawain, at tinatamad ako ngayon magsulat ng kagaguhan... pero sinisimulan ko na rin unti-unti ang Version 2 ng aking template, sosopresahin ko na lamang kayo sa itsura nito. Bukas nalang muli o kung kailan ako ganahan. Pero napansin ko lamang, bakit may word verification dito, sabi napagsususpetsahan daw akong spammer... hindi naman ah...

Baha

2006-05-30T19:17:00.000+08:00

Siguro ay alam niyo na ako'y pupunta ngayon sa school dahil nasabi ko ito sa aking previous entry, gumising ako ng maaga para hindi ako malate. At siyempre, tuwing pupunta ako sa school para mag ayos ng yearbook, makakasama ko nanaman ang mga taga-UP. Haay...ako nanaman mag-isa... Apat sila, isang Fine arts, isang Chemestry, isang Business Economy, at dalawang Mechanical Engineer(Joy S...nababasa mu ba toh? ahihi...) At siyempre O.P nanaman ako. Pero "proud" din ako at nakakatrabaho ko sila. Feeling ko tuloy, matalino at talentado na din ako... Pero feeling ko lamang iyon. Madami silang "terms" na ginagamit, katulad ng "Ikot", "Toki", "Oble" Atbp... samanthalang ako ang alam ko lang na "term" sa aking school ay "baha"... ahihihi. Pero ewan ko, hindi ko pa naman nasusubukan pumasok sa UST. Baka mali ang hakahakang bahain ang UST. Lagi nalang ako O.P. Pero ok lamang iyon...

Sa mga friends ko diyan sa UP ikamusta ninyo nalamang ako sakanila:

siguro ay makikita ninyo sila doon.

At, doon sa puntong iyon, naisip ko na wala naman iyan sa school mo, wala yan sa University mo... Nasa tao yan, kung magiging "successful" ka, kapag masipag ka... Nagsisisi tuloy ako at hindi ko siniryoso ang aking pag-aaral....

------------------------------------------------------------------------

Anyhoo... Malapit na namin matapos ang yearbook, kailangan na namin madaliin ito sa kadahilanang pasukan na sa Mater next week at ayaw naman kasi namin pumunta doon at magmukhang papansin, nakapagprint na din kami ng isang "sample page". Maganda naman, medyo kakaiba kasi ang konsepto nito, pinag-isipan. Pinagpaguran. Pinagpuyatan. "Top secret" nga ito sa aming kabatchmates at titsers, ayaw kasi nila ito ipakita sa di tamang panahon... Pero dahil malakas kayo saakin... ipapakita ko ang isang "discarded frame". Hindi nila ito pinili dahil pangit, hindi rin ito bagay sa konsepto ng yearbook, pero malapit-lapit na din:

Ayun, sa mga kaklase ko, hintayin ninyo nalamang ang kalalabasan...

Sex Appeal

2006-05-29T23:48:00.000+08:00

Wala akong magawa ngayon... Kaninang umaga, gumising ako ng 12PM, ewan ko ba, pupunta dapat ako sa MCS para tumulong sa Yearbook pero hindi na natuloy kasi alas dose na at ang aming kitaan ay 9am, at isa pa wala akong pamasahe!! Hindi ako nakapagpaalam kaya't hindi ako nabiyayaan ng datung...

Nararamdaman ko na, excited na ako sa pasukan. Oo, college na eh, maraming bago, at siyempre ang mga karanasan MAS WILD! ahehehe, nasabi ko sa nakarang "entry", ito na ang aking tiyansang makilala ang aking Dreamgirl, sana lamang ay magaganda ang mga kaklase ko. Pero hindi ko naman sinasabi na hindi ko pa nakikilala yaong babaeng yun baka nakachat ko siya, o kaklase ko...ewan, ako'y desperado!

Sana ay maging sikat ako sa paaralang papasukan ko, sana maging "Campus Crush" ako. Hindi ko pa kasi ito nararanasan...sana lamang. Minsan gusto ko malagay sa sapatos ng mga "Campus Crush" sa dati naming paaralan. Lagi nalamang silang bida. At ako, laging hindi napapansin. Pero ewan ko, baka hindi ko alam, may nagkaka-crush saakin, siyempre diba? Pag may crush ka hindi mo ipahahalata sa taong iyon. Minsan tuloy naiisip ko, Gwapo naman ako...pero bakit ganun...minsan pagpasok ko sa gate ng aming paaralan, binabato ako ng mga panty ng mga babae...ahuhuhu, ano ba itong kapalaran ko??...Crush kaya nila ako?? Anlaki siguro ng galit sila saakin, yuong iba kasi, mabango, yung iba mabaho, ung iba may nakasulat na initial na K.F., at yung iba, parang bacon. Meron pa akong isang karanasan na nakakalungkot, nang kumain ako sa Canteen hindi ko alam parang nahilo ako, pagkagising ko, nakahiga ako sa isang kama ng "Lagro Apartelle" at baliktad ang lahat ng damit ko, napansin ko rin na medyo madumi ito...na parang pinag-agawan...O dyos ko, ano toh? Isa siguro ito sa aking "curse"...wala man lamang nagkakagusto saakin. Magastos din minsan, madami bill sa ospital, andami kasi nahihimatay pag daan ko sa pasilyo. Nakapatay na din ako, nangyari iyon nang ako'y nag lalakad sa isang pasilyo, may isang babae, nakatingin siya saakin, naglakad akong paikot sa kanya, ayun naputol ang leeg. Nabali ito sa kakasunod sa aking paglalakad...minsan talaga mahirap pag walang nagkakagusto sayo, kaya ngayon, pagbubutihin ko... ako'y magpapaka "BF material"... hindi lang friends, hindi lang "tropa", ngayon humanda kayo.

Kanina nga pala, sinubukan ko ang isang test kung magkano ako... Ito ang lumabas

I am worth $1,916,320 on HumanForSale.com...ahuhuhu

hindi ko alam kung makakatulog ako sa kasinungalingang pinagsasabi ko...

Pus

2006-05-28T18:59:00.000+08:00

Unti-unti na akong gumigising ng maaga, unti-unti na akong natutulog ng maaga. Kanina nakuha ko na ang pina"duplicate" kong uniform ng UST. Ayus naman, pero hindi gayang gaya. Nagpagupit na rin ako, last last week pa! Diyan sa Bench. Nag-enroll na din ako para sa isang "GYM", mas mahaba mahaba ang outcome nito pero magiging maganda rin ang kalalabasan, di kalaunan. Madami na akong nagawa, bilang preparasyon sa isang malaking hamon. Ang "College's Life". Pero dahil sa pag-eenjoy ko masyado sa summer days, tinagihawat ako. Haaay... pano na ito? kailangan ko ng "Good First Empression" sa schoolmates ko...ano na ang gagawin ko...pano kung doon ko makilala ang aking "love of my life"? Pano kung ang babaeng iyon ay naghihintay lamang na makita ako at ma--"love at first sight"? ...ahuhu ano nalamang ang iisipin niya saakin kung makita niya akong maraming tagiyawat... Pero malay ko naman, na kilala ko na pala ang hinahanap hanap kong yaon...ewan ko, at baka malay mo ikaw??

Pero bago ang lahat nang yan, nandito ako, nakaharap sa salamin. Hinubad ko ang aking damit. Ako'y naghahanda para sa pagligo, nang makita ko, isang tagiyawat, buhay na buhay siya! May "pus" pa sa loob...Tinanong ko siya... "Ano ba ang problema ninyo? Di ba matagal ko na kayo pinaalis sa aking muka? Kasama ng iyong laksalaksang lahi!!? Ba't ngayo'y nagbabalik? Isa ba itong paghihiganti?" Sinagot ako ng mumunting tagiyawat na may pus, "OO, wala kang awa, binuhusan mo ng nakalalasong agua ang aming tahanan, pinatay mo ang aming mga ninuno, mula ulo hanggang ugat, balikat, siko't singit, binuhusan ng gasolina, at sinilaban. At ngayon, kung kailan nangangailangan ka ng gwapong mukha, kung kailan pwede mong makilala ang iyong "soulmate" kami'y nagbabalik! Wala ka nang magagawa." Pero hindi ako nagpatalo, inangat ko ang aking dalawang kamay. Ang mga daliri inilagay sa posisyon, At sa huling pagkakataon sinabi ko sa tagiyawat, "Hindi kayo magtatagumpay!" At doon din sa pagkakataong iyon, inipit ko siya sa aking hintuturo, tumalsik ang kanyang laman sa salamin at doon namalagi.

Walang makakapigil sa akin, kahit ano ay aking susuungin, basta't ikaw ay mapasaakin... at ako'y naligo sa tubig na malamig. Presko. Nakakagaan ng pakiramdam. Masarap.

Gabi ng Lagim

2006-05-27T21:45:00.000+08:00

Kanina nagbrownout dito saamin, at siyempre pag walang kuryente wala ding PC...at pag walang PC, wala din akong lakas. Para akong isang halamang binunot sa kanyang lupa, parang limang buwang sanggol na inabort ng ina! Walang laban. Mahina. "Vulnerable".

Kapag walang kuryente, napipilitan kaming maging "back to basics". Nagkekwentuhan, gumagawa ng aninong hayop sa dilim, gumagawa ng kung ano anong ingay, nagpapakagago...ako dahil nga wala akong magawa, kinuha ko ang camera, at nag piktyur piktyur, eto ang ilan sa mga kagaguhan ko:

isa ito sa aking paboritong "pose", mukang maangas pero hindi naman talaga ako maangas, at hindi rin siya mukhang maangas, mas muka akong nakalunok ng buto ng Rambutan.

Medyo iba ang itsura ko dito, parang amputi, dahil yan sa ilaw ng flash.

Dito kunwari, nagigitara ako, sinet ko kasi ang "timer" ng camera pero hindi ako nafocus, kaya yan.

Eto, Medyo tinayo ko ang gitara para makita ninyo. Hindi naman talaga ako marunong maggitara, pero pinag-aaralan ko na, ginawa ko lang yan para magmukhang "cool"

Eto pa ang isang kagaguhan. Unti-unting dumidilim ang paligid.

Eto...Pakyut ako dito,.. Madilim na.

At unti-unting dumidilim ang paligid. Sabi nga ni Cynthia Alexander, "It's Getting too dark to play..." Nagsindi ako ng kandila. Pero naalala ko, kakaunti na lamang pala ang aming kandila sa bahay...Ooohh. ano ang mangyayari saamin. Kami ba'y masusukluban ng kadiliman buong buhay? ohh ilaw...kuryenta, sinasamo ko kayo! dinggin mo akooo....Pero walang nangyari, kumain kami ng "dinner by the candle light"...Mahirap kumain, madami akong pamintang nakain. Madaming tinik na nalunok, madaming siling nginuya.

Pagkatapos kumain, humiga ako, nag muni-muni. Nakipag "bonding" sa pamilya. At ...ngayon...brownout, ako'y naliwanagan. Mas mabuti nga sigurong ganito paminsan-minsan, mas nagkakaroon ako ng oras sa sarili ko...Pinikit ko ang aking mga mata at pagkamulat ko...at bago pa man maubos ang upos ng kandila.....MAY ILAW NA!!!...Pero mas maganda parin talaga pag may kuryente na...

PS: Hindi dapat brownout ang term na gamitin, kundi "power failure"...Natutunan ko ito sa isang babaeng taga-UP. Pero mas marami sa atin ang gumagamit ng ganitong term, kaya Okey lamang.

2006-05-26T14:16:00.000+08:00

Ito ang first "hiatus" ng aking blog. Noong gabi, kung kailan ako nagsusulat ng entries, inagaw saakin ang aking trono ng aking ate.

Kahapon nga pala marami akong nagawa, Nakatapos ako ng 6 frames ng yearbook, at isang project para sa isang pinoy community sa HPforums. Ito ang aking nagawa:

Maganda naman at nagustuhan nila ang aking gawa, pero hindi pa ito final dahil hindi pa sila nakakapag-isip ng pangalan...ako nalang ang nag-imbento ng "pinoy wizard".

Kagabi nga pala nanalo sa American Idol yuong mukang matanda, mas mataas daw ang boto niya kesa kay Bush, Pero wala naman ako pakialam dito dahil hindi naman ako Amerikano, Pinoy kaya ako! Speaking of pinoy nga pala, iboto ninyo naman ako sa Pinoy top blogs dahil gusto ko maging successful ang blog na ito, kung pareho tayo ng adhikain iboto naman ninyo ako, makikita ninyo ang Link sa gilid sa baba ng aking profile o DITO

May pag babago na nga rin pala ang aking blog, dahil naglagay ako ng Tagboard. Sana ay gamitin ninyo ito pero huwag parin ninyo kalimutan ang pagcomment sa aking mga entries...

Dati kung inyong bubuksan ang Google at maghanap ng "Bistokya" walang tatambulad sainyo, pero ngayon, kapag tinaype ninyo ang "BISTOKYA" sa Google, makikita ninyo ang site na ito. Ibig sabihin lamang nito na ang salitang "bistokya" ay una sa internet. Sa Yahoo naman hindi pa naapubrahan ang Bistokya kaya't wala pa rin ang blog na ito doon, pero okey lang kung hindi nila ito iapruba dahil ang Yahoo ay isang "second rate, trying hard, copycat lamang ng Google, para saakin naman iyon, at hindi ibig sabihin na pangit na ang Yahoo, maganda naman ang service nila katulad ng sa Mail, Messenger, Geocities, Atbp, pero kung sa "search engine" ang pag-uusapan, nauungusan sila ng Google. Yun ay opinyon na laman. Pero kanina, ang Yahoo messenger, laging nadidisconnect, bakit kaya? hmmm...

Pati Friendster nagbago na din, pero sa totoo lang mas gusto ko yung dati. Ano ba ang silbi kung ipapakita ang "Surname", atsaka masyadong maraming button ang pipindutin! andami pa hinahanap!

Hindi parin ako bihasa sa Autodesk, kailangan ko pa ito pagpraktisan, naaalala ko tuloy, dati ganito din ako sa Photoshop, pero dahil ako'y nagpakatyaga, hindi naman sa pagmamayabang, ay marami narin akong alam sa "software" na ito.

...at hanggang dito na lamang muna, natatakot kasi ako, baka bigla kidlatan ang antena ng aming Broadband.

Smurfually Transmited Disease.

2006-05-24T21:20:00.000+08:00

Gumising ako kaninang umaga, nang parehong oras katulad ng kahapon, babalik muli ako sa MCS para ituloy ang naudlot na Yearbook...wala ako masyado magawa dahil wala naman ang Artistic Director, kaya ako'y nakatunganga lamang sa kawalan. May mga taong pumunta din at walang ginawa, kaya okey lang naman siguro. Binuklat ko ang mga nakaraang yearbook, madami akong nakilalang pamilyar na muka, maraming nakasulat sa kanilang mga "achievements". Nakaka-inggit. Minsan masarap tumingin ng yearbook at pagkwentuhan ang mga taong nanduon. Napunta nanaman ang aming usapan sa aming mga skool, napagtulungan nanaman ako, napunta pa ang aming pagtatalo sa kulay ng yearbook, kung ito ay "maroon" oh "dilaw". Paborito ko naman talaga ang maroon at ayaw ko naman talaga sa dilaw, kaya okey lamang na gamitin nila ang maroon, wala rin naman nangyari sa aming pagtatalo at ang ginamit ay ang kulay na Asul...hindi dahil gusto namin sa Ateneo, malamig lang talaga sa mata ang blue.

Wala naman nangyari sa buhay ko ngayon, umuwi ako sa bahay at binawi lahat ang tulog na inagaw sa akin ng aking "tight schedule". May napaginipan ako, nakatapak ako ng tae, at hindi ako nagulat, bigla ko raw ito nilagay sa isang bayong. Hindi ko alam kung ano ang ibig ipahiwatig nito.

Gumising ako, marami pa pala ako gagawin. Nais ko kasi matutunan ang isang program dito sa aking Pc na may pangalang, 3d autodesk. Komplikado. Mahirap. Nakakabobo. Gusto ko itong matutunan dahil gusto ko lang, gusto ko kasi makagawa ng isang 3d girlfriend. Suko na kasi ako sa paghahanap. Paggusto mo, ayaw ka o friends lang, pag-ayaw mo naman, gusto sa'yo...dikit ng dikit, ang tingin, malagkit.

Haaay...marami pa ako "project" na nakapila. Naramdaman mo na ba na minsan ay gusto mo magpakarami para gawin ang isang bagay? Kailangan ko ito ngayon. Kung ako'y maging mutant katulad ng sa "X-men" yaon siguro ang kapangyarihan ko...pero gusto ko talaga ang kapangyarihan ni Mystique kaya lamang ay muka siyang Smurf. Naalala ko tuloy ang isang pelikula, sabi ng isang bida na isa lang ang babae sa Smurfs... si Smurfette, siya daw ang "resident whore" ng Smurf Village. At dahil doon ayoko maging Smurf, ayoko magka STD...

Sige hanggang dito nalamang...pag-aaralan ko pa itong 3d Autodesk...

Pagod sa pakikipaglaban sa ipis, boxer, em-shi-esh, taga-UP, ulan, atbp...

2006-05-23T17:54:00.000+08:00

Kagabi, umaga na ako natulog, mga 1:30 AM...teka...hindi na pala gabi iyon. Nalilito na ako, pagod kasi ako, madami akong ginawa kanina...

Ayos lang naman magpuyat kung kaya mo itong bawiin. Pero 7 ng umaga palamang ay "groggy" na ako...hindi lamang dahil ako'y puyat kundi'y nakalimutan ko isuot ang aking retainer, na isinusuot ko tuwing pagtulog sa gabi. Naasar ako, naurong siguro ang aking ngipin, aalis pa naman ako papuntang iskool, at hindi lang yun, kailangan ko itong isuot sa buong araw para mabayaran ang isang gabing walang retainer.

At iyon na nga, kumain ako at iniligpit ang aking pinagkainan. Tulog pa silang lahat at ako lamang mag-isa, inilagay ko nalamang ang aking pinagkainan sa lababo at papabayaan ko na silang maghugas niyan pagkagising nila. ...ahihih... pero may may nakita ako... isang kakaibang insekto na kahit ako ay hindi alam kung bakit ito ginawa ng Diyos o pano ito nag-"evolve" sa ganitong kakatwang itsura.

OO, nakakakita ako ng IPIS! Sa una ako ay hiniklabutan at hinitakutan sa diri at pangamba. "Ano ang ginagawa mo dito mumunting hayop?" tanong ko. Siya ay sumagot, "ahuhuhu kagabi pa ako nandito ako ay nalaglag mula sa kisame at hindi ako maka-alpas dahil sa kakaibang istraktura ng lababo. Madulas. Malamig. Nakakatakot. Malungkot. Oh, Heneroso! na aking nasubaybayan simula pagkabata, nakita kitang maligo, tumae, at gumawa ng kung ano-ano sa banyo na tirahan ko. Nakita kitang lumaki at nagbago mula sa mumunting Kirubin patungo sa isang magiting na Serapin! oh, Henerosoooo, Tulungan mo akooo....*fades*

Ako'y nagbingibingihan, ipinagpatuloy ko ang aking "daily routine" nag toothbrush ako, sa lababo ng pagkabilanggo. Ang bawat dura ng toothpaste ay kanyang naiilagan, ang bawat mumug na aking isinabog ay kanyang naiiwasan, at pagkatapos ko magtoothbrush, kinuha ko ang digicam, at siya ay pinikturan ko. OO, masama ako.

Ako'y nagpaalam na sa aking kaibigan, at napagtanto ko na kung bakit kaya ginawa ng Diyos, o nag-"evolve" sa kanya nakakasuklam na anyo ang ipis. Tinuturan tayo ng ipis na maging malinis. Sila ang tanda na Madumi na ang ating paligid. Pero ipis...sana ay mapatawad mo ako... Marahil ay ate ko na ang bahala sa'yo...

-----------------------------------------------------

At yun na nga...bago tayo maantala ng aking maikling Fable, gumising ako ng maaga dahil kailangan ko pumunta sa skool, tutulungan ko ang aking mga kaibigan sa paggawa ng aming yearbook. Kailangan nila marahil ng aking kakayahan sa Graphic design. Naligo ako at naalala ko...iba pala ang araw na ito...bakit? Dahil ngayon may susubukan akong kakaiba. Simula pagkabata ko...Briefs na ang gamit ko, dito na ako lumaki at nag kaisip, pero ngayon, ang underwear ko...Boxer Briefs na! haaay... Kakaiba ang pakiramdam, mas maluwang ito, malamig. Nuong una, medyo naiilang ako pero di kalaunan maganda pala ang feeling. Pakiramdam ko ako'y isang ibon na malayang lumilipad.***No pun intended**** wahihihi...

Umalis ako ng bahay, sumakay sa jeep, ang ingay ng makina nito. Hindi ko marinig ang aking sarili at nadagdagan pa ito ng aking parusa sa retainer. Hindi ako marinig ng drayber. Sabi ko, "Sha Emshiesh...Sha Shkoooll..." Hindi nya ako naintindihan. Bente ang binayad ko ngunit 8php lamang ang kanyang sinukli, sabi ko, "Manong, shashkool po sha emshiesh!! GRRR kulang sukli ninyo" pero hindi ko na natanggap ang kulang na 3php, bumaba ako...at pumasok sa shkool.

Nanduon na nga ako, at ginawa ang aking mga dapat gawin. 4 lamang kami, ako'y nanliliit sakanila. Lahat sila taga-UP, matalino, talentado, Isko sila, ika nga. Pero hindi naman ganuon kahuna ang aking "self-esteem". Patawarin mo ako UST... sinubukan kitang ipagtanggol, ginawa ko ang aking makakaya, pero hindi ito sapat...*I did my best, but my best was'nt good enough*...at natalo ako. Ha'ay.

Nung uwian na, halos isang oras at kalahati kami nagkwentuhan at naghintay matigil ang ulan...sa pangalawang beses ngayong taon, ako'y nakipaglaban sa ulan, pero ngayon meron akong 3 taga-UP kasama. Natalo namin ito sa pamamagitan ng pagkwentuhan at pag-libang sa mga sarili.

Hindi pa diyan natapos...ako'y pumasok sa Gym, kailangan ko nang tumaba, at magpabuff, magpalakas ng resistensya, dahil hindi ko alam ang susuungin ko sa UST. At ngayon...habang ako'y nagtatype at umiinom ng protien shake...ako'y inaantok, tulog, lugmok, bangungot...

Erratum: Lima nga pala kaming nag-ayos ng yearbook, nanduon din si Rowena na taga-UP din. ibig sabihin na 4 ang kalaban ko pero si Rowena ay umalis agad kaya di ko siya napansin.

Hay,,,3days na pala!!

2006-05-22T23:05:00.000+08:00

Grabe naka three days na pala etong blog koh! grbe noh? Binago ko rin ang aking template kasi ung dati parang masyadong maraming may ganun eh. Sana kahit papaano marami din ang bumisita...

Kahapon nga...may nakachat ako at eto ang aming napag-usapan:

AKO (5/21/2006 10:27:33 PM): ano kita mu?
GIRL (5/21/2006 10:28:05 PM): yep
GIRL (5/21/2006 10:28:20 PM): nice try
GIRL (5/21/2006 10:28:32 PM): mjo boring eh
GIRL (5/21/2006 10:28:39 PM): sori
AKO (5/21/2006 10:28:48 PM): nyay!
AKO (5/21/2006 10:28:50 PM): ahuhuhuhu
AKO (5/21/2006 10:28:54 PM): mag comment ka naman
GIRL (5/21/2006 10:28:59 PM): cool ung design though
AKO (5/21/2006 10:29:21 PM): wahhahaha

Eon....ok lang...baguhan nga naman ako ika nga...sana kahit papaano diba...sana maging successful itong mumunting blog ko. Pero paano nga ba? Napa-isip tuloy ako...naisip ko, paano nga ba sumikat ang ibang blogger? Katulad nina Jessica Zafra...Bryanboy, o kaya si cofibean.

Tiningnan ko ang kani-kanilang blog, aba...interesting nga! May iba-iba silang style. Katulad na lamang ni cofibean, na nagkaroon ng kakaibang imahen sa mga call center agents at siyempre he's famous for his Tag-lish. While Bryanboy, na sikat hindi lamang dito sa Pilipinas kundi sa buong mundo ay nakilala sa kanyang "Rich & Famous Lifestyle". Siyempre hindi matatawaran si Jessica Zafra sa mga bloggers. Magaling siya sa English, at ang galing ng kanyang mga post.

Paano kaya ako magiging successful sa Blogging wolrd? Siguro...

- Kailangan ko mag-english.
- Magcomment ng mga mabibigat ng adjectives na hindi naiintindihan ng nakakarami.
- Pumunta sa iba't ibang bansa at mag picture-picture.
- Picturan ang aking "latest purchases".
- Maglagay ng "I LOVE HENEROSO" pictures.
- Manlait ng Call center agents.
- Mag-taglish.
- Magpauso ng "Catch-up lines" katulad ng "in your face pare", "coz we rule"..etc...

Pero kung gagawin ko lahat yan...ano ang mangyayari saakin? Sila yun eh, dun sila sumikat, pag ginaya ko sila, taena! ampangit non, hindi naman ako kasing yaman ni cofibean o kasing talino ni Jessica Zafra...at lalong hindi ako fag from hell katulad ni bryanboy...at wala akong balak gayahin sila. Wala akong balak na maging anino ng mga sikat na bloggers...ayoko makumpara kahit kanino...gusto ko lang maging ako...sana talaga maging successful tong blog na ito....

disclaimer: Ang tatlong blogger na nabanggit ko ay Examples lamang...wala akong koneksyon sa kanila, hindi rin ibig sabihin na sinasalamin ko ang lahat ng kanilang opinyon at ideya. Sila lang ang unang mga tao na pumasok sa isip ko pag naririnig ang salitang blogger.

Uhh..umm... Sikreto

2006-05-21T21:30:00.000+08:00

Lahat tayo may lihim. Lahat may Tinatago. Walang inocente. Puro guilty. Pero Kung lahat naman tayo may tinatago...bakit tayo mahihiya...

Ako... Mahilig ako mag-imbistiga ng mga bagay-bagay. Mahilig ako mag "snoop around" ika nga. At kapag may nalaman akong isang bagay na kakatuwa na ikinakakatwa ng mga taong iyon, ang sarap ng feeling. Masarap din ang feeling kapag pinag-uusapan nyo ang sikreto ng ibang tao. At lalong masarap ang feeling pag wala siya doon.

Meron din naman akong mga sekreto...pero ayoko sabihin. Lihim na lamang ng ibang tao ang ating pag usapan.

Ito ay galing sa website na www.postsecret.com, na nag uupdate tuwing Linggo. Isa itong uri ng Interactive Blog na hinahayaang magpasa ang mga tao ng kanikanilang pinakakatagong lihim sa pamamagitan ng Postcard.

...ang iba dito ay nakakatuwa, nakakatawa, at nakakalungkot. Ang iba nakakarelate ako...

.....ahihihihi....nakakarelate ba? hindi naman masyado. Pero diba kung niloloko ka ng katipan mo...ano nga ba ang gagawin mo kung mahal mo pa ung taong un diba? Pero kung ako ang nasa kalagayan niya...lolokohin ko rin siya...Gegu xa...

...oo nakakatawa diba? Nakakarelate ka ba?? Kung babae ka, kawawa ka naman. Lahat naman tayo merong "imperfection" sa katawan.

Nilagay ko toh...kahit wala pa akong trabaho...nakakatawa kasi yung itsra ng lola.

Nakakatawa ito. Naaalala ko tuloy ung bata pa ako. May kaklase akong babae na ang pangalan ay Jessele na kumakain ng kulangot, nanghahabol ng tinidor at kinakausap ang kurtina. Minsan ay may nakahuli sa kanyang naglalagay ng soap bar sa pwet. Ano na kaya nangyari sa kanya...

...dito talaga nakakarelate ako...Minsan naiisip ko kung maibabalik ko lang ang lahat. Babaguhin ko ang mga nagawa ko. Ika nga nila, It's not impossible, just mathematically improbable.

...totoo ito... friends fade away...haaay at ngayon nga't nagkahiwahiwalay na kami ng mga kaibigan ko nuong highschool...siguro mapapatunayan ko ito...

...At yan nalang ang ilalagay ko....madami pa doon pero tinatamad na ako...meron kasing mga lasing na nag-aaway sa kapitbahay, makikinig lang ako.

Nip/tuck na nga rin pala...manunuod lang ako, paborito ko kasi ang programang iyon.

Isang Storya ng Pakikipaglaban sa Ulan

2006-05-20T19:33:00.000+08:00

Kanina pagkatapos ko maligo, inutusan ako ng ate ko na bumili ng coke, at xempre dahil ako ay isang masunuring bata*wink* bumili agad ako. Malapit lang naman ang tindahan, mga 5 blocks away, ika nga. malapit na ako sa aking paroroonan ng biglang bumagsak ang ulan. Tumakbo ako ng mabilis, mabilis na mabilis, bumili ako ng 1.5 na coke. Sobrang lakas ng ulan. Ayoko naman sumugod dahil kaliligo ko lang at ayoko madumihan uli.

Doon sa may tindahan, na karaniwang tinatambayan ng mga lasinggero at lasinggera, ay walang laman. Umupo ako duon. Nakatunganga. Matagal. Malamig...malungkot. At dahil nga may sukli pa ako sa aking binili, bumili ako ng limang pisong Muncher at isang small Chippy...(oo cofibean kung mababasa mo ito ako ay isang native orc.)

Nanduon ako ngumunguya. Walang pakialam sa mga batang naglalampungan sa ulan. Nag iisip ng malalim tungkol sa buhay-buhay.

Naisip ko kung ako ay may kapangyarihan...Kapangyarihang umilag sa butil ng ulan. Ano kaya ang mangyayari kung ako'y may kakayahang ng sa hunyango...Hay...dinaan ko nalang lahat sa dighay ang aking iniisip at naamoy ko ang Muncher na kinakain ko at amoy ng bagoong na may Karekare na kinain ko kaninang tanghalian. Napaisip uli ako habang binubuksan ang maliit na Chippy, ano kaya ang nangyayari sa bahay, nag-aalala na sila malamang...naisip ko..kung hindi ako makakaalis dito at patuloy ang pag-ulan...dito na ako mammatay...dahil kahit na tindahan iyon wala naman akong sapat na pera pera sa buong buhay ko...ano ang gagawin ko. Nawawalan na ako ng pag-asa. Naisip ko tuloy ang lahat ng ginawa kong kasalanan. Ang aking mga kaaway na hindi ko man lamang napatawad. Ang aking mga kaibigan na hindi ko manlang napasaya. Paubos na ang Chippy. At ubos na din ang aking pag-asa, ng biglang nakita ko sa malayo, isang babae, maputi, mahaba ang buhok, ikaw ba ang tagapagsundo? Hindi....Ate ko pala..may dalang payong, nakangiti.

Naglakad kami papuntang bahay, dala ang 1.5 na coke at kinwento ko sa kanya ang aking mumunting karanasan.

Ako'y basa ng kaunti...

------------------------------------------------------------

Kanina dumating ang aking Meme galing sa..uumm..nde ko alam eh.. basta...may dala siyang isang laruan na marahil ay pamilyar sa inyong lahat. ang Rubrics Cube. Ibinaling ko dito ang aking 80% ng attensyon dahil maroon akong katextmate na nanggugulo sa akin ng mga oras na iyon. At pagkatapos ng mga kalahiting oras nabuo ko ang isang side. Un lang...Isa itong "achievement".

At eto ang aking mga Litrato ng mabuo ko ang isang parte ng Rubrics Cube:

Ako si Heneroso Bistokya

2006-05-19T20:13:00.000+08:00

Eto ang aking Blog. Ang pangalan nitong, Kalansay sa Baul ni Heneroso, ay nakuha ko sa isang maikling story ni Genoveva Edroza-Matute na pinamagatang "Ang pakikipaglaban ni Mita sa Kalansay ng Baul ni Osmundo"
wala lang...ang kyut kasi eh. Atchaka kung itatranslate mo sa English...malapit ang kahulugan nito sa "Skeletons inside the Closet" na isang idiomatic expression na ibig sabihin ay "secrets".
Our deepest secrets pero siguro di kaya makakakita dito...onti lang.

ililista ko nalang ang mga informations na tungkol sa 'kin tulad ng:

- Ang Real Name ko ay Gener at hindi ko na sasabihin ang aking apilyedo.

- Ako ay ipinanganak nuong ika-14 ng Pebrero, oo, araw ng mga puso...pero hindi ibig sabihin nun ay masaya ako sa aking lovelife.

- Nakatira sa may bandang Caloocan city, pero karamihan ng trabaho, eskwela at iba-iba pang raket ay sa Quezon city.

- Ako ay Incoming UST Freshmen, isang Catholic school sa Manila, hindi ko alam kung makakasurvive ako dito dahil hindi ako Relihiyoso, doon ako mag-aaral dahil doon lang ako nakapasa pero ayus lang may pangalan naman eh...

- Karamihan ng mababasa ninyo dito ay Filipino, pero minsan nag ii-English din ako. Minsan kung gusto ko magpaka- cofibean na idol ko tag-lish din.

- Ako ay lagi online sa YM. Kaya IM nyo lang ako anytime. Pag di ako nag reply tatlo lang ang dahilan, offline ako, tinatamad ako magreply o ayaw ko sayo.

- Mahilig ako gumawa ng kung ano-ano. May alam ako sa Graphic design sa internet pero hindi professionally.

- Ayaw ko sa taong walang pakisama. Ok lang kung plastic ka basta't wag mo ako siraan. Ok lang din na i-Backstab mo ko. Ayus din na pag-usapan ninyo ako sa biruan ninyo. Ayus din na lait laitin mo ko sa harap ko. Ayus lang talaga, wag lang sosobra. I don't get mad, I get even.

- Mahilig ako mag basa ng blogs ng ibang tao. Kung may blog ka sana sabihin mo at i lilink kita.

- Mahilig ako magjoke. ahihihi. magpatawa. kaya kung may nasabi ako baka joke lang un.

Dito na muna...siguro makikilala nyo ko sa pagdating ng panahon kung:

a. Ilalalagay mo sa Favorites(for explorer)/Bookmark(for Mozilla) ang blog na ito.
b. Ililink ninyo ako.
c. Iadd nyo ko sa Friendster.
d. Iadd nyo ko sa YM.
e. all of the above.

cge till here muna.....to be continued.

Please po!
	henerosobistokya


Sponsor:Pollhost.com

.::Kalansay sa Baul ni Heneroso Bistokya::.

Nang magsabong si Heneroso at UtakGago

Hennie bee is a wanabee

ATAKAL!!

Da buzz!

INC

Syo ang pulutan, sayo ang inuman! Hapihapihapi bertdey!

Backstab!

Sturbuck, pare... in your face Cofibean!

"What will the managers do??"

Enday is the new Jisika Sapra

Anak sa labas.

Tan Tan Tanan

Toot tot tot tot tot toot tot tot...

Rainy days and mondays, always makes me cry... :-(

Remote Control

Ekshush meh!!

Carefree

Mikeni Picnic Hotdog ko

Tae mo, tae ko, tae nating lahat

Teorya ni Machiavelli

Binubulitas nanaman si Manny!

Braces produce good-looking people.

Ako si Bonjing

Anong Bago?

Sore ry...

Lagi nalang amoy ulan...

Brusko at ang Tulo

Si Goldilocks, Maria at Jose

Hik! hik! hek! hik!

kumukokak

mondar... random

....

Patay kang bata ka!

Quiapo

emo at english

NEW LAYOUT

si Rizal at si Doding Daga

MALAGU?

Pagod

Nakanangtuts Longkatuts!

Eng-eng english...

Panaginip at basaan, sa english... wet dreams... ahihi joke

Kurimaw in the haws!

Tourist

si Ate Pablo at ang Highschool Girls

lang magawa sa buhey.

Happy Monthsary

Pepe

Ihi at baha

Madyik Socks

Tinag-tag at Tinomasino

Batang Cubao

Bukas na lang kita mamahalin...

ahihihi, grrrr, ahuhuhu, gegu!

Deal or no Deal

Mystery Judge

Kumikitang kabuhayan

Hindi ako kumakain ng Spam

Ninja 101

Pakwan

PBB

Taba, kapitan mo ako.

Kalmot at kalat

Too lazy to function

Baha

Sex Appeal

Pus

Gabi ng Lagim

"Bistokya" Copyright 2006.

Smurfually Transmited Disease.

Pagod sa pakikipaglaban sa ipis, boxer, em-shi-esh, taga-UP, ulan, atbp...

Hay,,,3days na pala!!

Uhh..umm... Sikreto

Isang Storya ng Pakikipaglaban sa Ulan

Ako si Heneroso Bistokya