Tae mo, tae ko, tae nating lahat

Minsan ba sa iyong buhay, nagkaroon ng pagkakataon na hindi ka makatae? o kabaliktaran naman... na hindi mo mapigilan tumae na putok ng putok ang iyong tumbong sa utot na may laman? Ako... Hindi pa naman sa awa ng diyos, pero ayaw ko ito maranasan. Mahirap siguro maging tae, minsan kung saan-saan ka nalang nilalaglag, tpos abaho mo pa, kapag natapakan ka, ikaw pa mumurahin "POTEK NA TAE TOH OH!"... wala naman kasalanan ang tae ah, kaya wag natin sila murahin kapag nakatapak ka, kasi kasalanan natin iyon.

May iba't ibang uri ng tae, prang tao, at kailangan mo sila pakisamahan:

May sobrang malambot at mamasa-masa, low maintenance, mahirap kontrolin, at tumatalsik. Kung ikokompera sa tao, sila ung mahirap pakasamahan kasi hindi mo sila maintindihan.

May taeng masarap itae, sila yung hindi sobrang lambot at hindi din sobrang tigas. Kapag ganito ang tae mo... mapapatirik talaga ang mata mo sa paglabas nito. Sila ung mga taong masarap pakisamahan, masarap kasama, totoong kaibigan.

Meron namang tae na sobrang tigas! Na pinagpapawisan ka habang lumalabas. Yung bang, lalabas na ang bituka mo sa kakairi. Almoranas ang mapapala mo!! Sa tao, madaming ganito, ung bang kahit anong "effort" mo, walang nangyayari. At kapag naiire mo na sila, magkaka-almuranas ka pa.

Pero sana, kahit anong klaseng tae pa tayo, mabaho man at malagkit, ...tandaan natin na isa lang ang ating pinanggalingan... sa tumbong ng gumawa saatin.